Nijst.org

WordPress 2.0 komt pas binnen afzienbare tijd officieel uit, maar er staat reeds een beta online. Eerlijk gezegd ben ik niet echt een specialist of een programmeur met gigantisch veel achtergrondkennis maar toch denk ik dat de nieuwe features de reuzensprong van versie 1.5 naar 2.0 niet helemaal rechtvaardigen. Mensen met een wordpress.com account, zullen de meeste nieuwigheden al gezien en uitgetest hebben. Aangezien ik zo’n account heb, is mijn reactie dan ook redelijk lauw op deze nieuwe release. De developers rechtvaardigen de versie-sprong door te wijzen naar significante verbeteringen onder de motorkap, iets wat ik gezien mijn beperkte programmeervaardigheden moeilijk kan controleren.

Een tweede tempering van mijn enthousiasme, heeft te maken met de incompatibiliteit van Safari. Eén van de grootste vernieuwingen zou een “visual rich editor” of zoiets moeten zijn. Wel die ik zie ik voorlopig niet in safari. De andere Ajax-toeters en bellen werken echter voortreffelijk. Een groot verschil in snelheid merk ik voorlopig niet, maar ik heb dan ook een mini-site en geen negenduizend entries. De admin-pagina ziet er al heel wat frisser uit, maar het zou nog niets intuïtiever kunnen. Het is dus zeker de moeite waard om over te schakelen als de WP 2.0 betafase wordt afgesloten. Maar als het de naam WP 1.6 droeg, zou ik niet al te luid geprotesteerd hebben.

Mensen die de beta zelf zouden willen uitproberen; ik heb geen enkel probleem gehad bij de kinderlijk eenvoudige installatie. (Bestanden uitpakken, Ftp’en en database upgraden). Enkel mijn Kim-Jung ill II header is overschreven maar dat is mijn eigen stomme fout. Eigen themes zouden ook niet al te veel problemen moeten geven. Mijn plugins werken voorlopig nog en de standaard nieuwe plugins doen eveneens niet lastig.

Ik vind simpele bijnamen niet leuk. Zo van den Bart voor Bart, of Tony voor Anton enz. Ik heb niets tegen bijnamen of nicks alleen soms passen ze echt niet. De nicks vervangen de echte namen, hoe kun je bv. weten wie abby echt is, of Kermit, of Joris A. of godbetert Paul Beliën?
Ik heb een klassieke katholieke opvoeding genoten. In het eerste jaar Latijn (uiteraard) lees je één van de grote meesterwerken van klassieken nl. De Illias van Homeros. Homeros was een meester in het gebruik van de Ephiteton Ornans. Een fantastische literaire techniek. Zo kan men veel vindingrijker met bijnamen omspringen.
Neen ipv van ‘geevard’ of ‘Steve Urkel’ dan liever Jürgen ‘Jan Helmboswuivende Leyers’ G. of Tine ‘Yesterday, we went to Cork’ D. of Fien ‘Mevrouw FienFienFien’ D. of Melissa ‘zonder fans gin bands’ C. of Wouter ‘intje is ginintje’ B. of Joris ‘de ontbrekende donkerrode teletubie’ A. of Merijn ‘Extremistisch, ik?’ C. of Jeffrey ‘Ik bén de straat’ D. of Tom ‘mijn haar ligt weeral niet goed, het gaat zeker regenen’ B.
Geef toe dat zegt toch veel meer over de persoon in kwestie. In enkele woordjes broodnodige info die helpt om een persoon te kadreren, voor de geest te halen en als het even kan bij de juiste personen schitterende herinneringen tot leven laten wekken. En als je de pointe niet snapt om je buitengesloten te voelen.

Aangezien ik dinsdag toch niet in Gent ga raken, ze tonen The 40-year old Virgin in de Sneak. Stijn: de moeder van Rory doet er in mee. Ik zeg dat omdat Stijn een beetje verliefd is op de moeder van Rory en vaak een natte broek heeft als hij opstaat omdat hij aan de moeder van Rory moest denken en soms kan hij het overdag ook niet houden en dan gaat hij naar de wc op het eerste verdiep van ons kot, maar die deur sluit niet en dan moet ik toevallig ook dringend en doe ik die deur open en awwwkwwwaard.

Tom vroeg daarnet lang geleden of ik zijn post niet wat kinderachtig vond. Kijk, ik ben dan niet met mijn kap over de speelplaats gesleurd, maar ik heb dus wel een redelijk dik vel. Ik kan daar tegen.
Hij is bang voor mijn reputatie als mensen zijn post voor waarheid aannemen. Kijk, daar kan ik nu als metroseksueel meisje enorm van ontroerd worden. Gespierde venten uit één stuk die toch _ergens_ in die grote spierenkas van hen een miniscuul peperkoeken stemmetje laten huizen dat zegt: “Ben ik niet te ver gegaan?” Enfin weet je, dit doet mij terug denken aan fragment uit Dawson’s Creek. Pacey had het opgenomen voor Jack die door een norse leraar wegens zijn geaardheid werd gepest. Pacey had de leraar uitgescholden en in zijn gezicht gespuwd.
Mensen die mij al langer dan één dag kennen, die weten dat ik een pacey-kerel ben. Ik bedoel die blonde dertigjare Spielberg-kloon met zijn gezever over platonische relaties, die moesten ze er al na vier afleveringen uitgeschreven hebben. Ze hadden hem beter laten verongelukken dan zijn vader, maar dit geheel terzijde. Die had ook relaties met oudere vrouwen. Ah. Neen. Dat was Pacey. Enfin om een lang verhaal kort te maken. In plaats dat Pacey uit school gesmeten werd, werd de leraar ontslagen. Toen de leraar zijn spullen aan het pakken was in een kartonnen doos die er in alle series hetzelfde uitziet, kreeg Pacey berouw en zei dat hij het nu ook niet zo bedoeld had. De leraar zei dat Pacey hem teleurstelde door zo terug te krabbelen.
Wel Tom, aan de ene kant ben ik ontroerd, aan de andere kant een beetje teleurgesteld dat je nu zo terugkrabbelt. Ten eerste plagen is liefde vragen dus Tom houdt van mij, maar dan terug krabbelen dat betekent dat je niet zo zeker van je stuk bent. Dus je hebt berouw over die plaagstoot, je hebt berouw over die liefkozende talige uiting tegenover mij, Stijn F., Stijn Konijn F., die jouw webstek nu éénmaal is. Je houdt niet meer van mij. God mag dan wel niet met het heelal dobbelen, Tom dobbelt met mijn gevoelens. Waar is Dr. Phil als je hem nodig hebt?
Tom weet nog niet veel over mijn katholieke opvoeding. Dat is zo met die ontaarde arbeidersfamilies die niet meer naar de communie gaan en op goede vrijdag hosties stelen, spiezen en roosteren boven een vuurtje. En omdat hij niet veel over mij weet, kan hij ook moeilijk geloofwaardige dingen over mij verzinnen. Dingen zoals dat ik als kleine jongen vloeibare meststof kreeg, nog schandalig gedumpt ben door een meisje nadat ze uitgevist had dat mijn lievelingsboek Lannoo’s jeugdencyclopedie was, voortanden had die nog erger waren dan die van Guy Verhofstadt, een snor had op mijn twaalfde enz.
Met andere woorden, Tom zijn post is compleet verzonnen. Als er mensen zijn die geloven dat je na twintig jaar katholieke opvoeding nog altijd niet goed dingen – die het daglicht niet kunnen zien – in het geniep kan doen, wel die zijn een beetje wereldvreemd. Die twee belangrijkste gevolgen van een doorgedreven katholieke opvoeding zijn ten eerste de ambacht van zaken in het geniep doen en ten tweede complete generaties gigantische complexen laten kweken.
Maar Tom, ik versta het en vergeef het jou. (The West Wing) Ik ben blij dat Tom een echte vent is. Je weet wel een vent zonder polssieraden, zonder grote spiegel op zijn kot, zonder eyeliner, zonder subtiel opgerolde broekspijpen die een grotere broeks- en buikmaat verraden, zonder de neurotische gewoonte om zich drie keer per dag te douchen en iedere keer een andere boxershort aan te doen, enfin. Een echte vent dus.