Nijst.org

Het kan aan mij liggen maar vanmorgen stond ik op met die drukkende drang om de Vlaamse Blogosfeer als één persoon voor te stellen. Dat en ik moest dringend naar het toilet.
VB is de verpersoonlijking van de verzameling zelfbewuste; persoonlijke en frequent up-gedate websites die Vlaanderen rijk is. Door de MSM (MainStream Media) ook wel blogs genoemd. VB is er sterk van overtuigd dat de MSM ten gunste van zijn eigen persoontje zal verdwijnen. Hij, het is _natuurlijk_ een vent, is namelijk niet zo moreel minderwaardig, empathisch en verwuft als dat donkerrode MSM-bastion.

VB heeft zeker een brilletje, dat kan ook niet anders als je hele dagen aan het scherm gekluisterd zit om tijdens die achturige werkdag (die vuile vakbonden toch) andere hardwerkende Vlamingen op zattevrienden.be te vinden. Hij heeft zeker ook de contouren van een gezellige dikkerd. Je kan niet vanachter je computer jezelf serieus proberen te nemen en dan nog eens wat tijd vrij te maken voor sport. De wereld redden of afzien. De keuze is snel gemaakt.

VB komt van overal en nergens in Vlaanderen, heeft onderwijs genoten, schurkt zich tegen de middelbare leeftijd aan, surft zich te pletter op het werk, is overwegend celibatair en woont nog bij zijn moeder thuis. Maar nu laten we de beste man beter zelf aan het woord. Hij is hier namelijk aan het zwaaien met een veroordeling van de raad van cassatie die hij precies zelf op de achterkant van het Pallieterke geschreven heeft. Ik MOET hem namelijk aan het woord laten omdat zijn vrijheid van meningsuiting heilig is. Daarom ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts een woord, en ik zal gezond worden.

Liefste Dagboek,

Die regel moet ik altijd deleten als ik iets op mijn website post. Het is een reflex, een fruediaanse verspreking zo je wil. Ik wil hier linken naar een artikel op wikipedia over Frued, die psychopaat maar die domme mannen daar hebben er nog altijd geen artikel over geschreven. Dan maar niet, mijn tijd is veel te kostbaar om dat zelf eens vlugvlug te schrijven.

Mijn handpop zaliger. Ikke, dat is zijn naam, zegt dat een fruediaanse verspreking zoiets is als die keer dat papa op zijn kousenvoeten naar mijn mama sloop die met haar rug naar hem zat te breien. Hij gaf haar een kusje in de nek waarop mijn mama zachtjes ooh, Thierry kreunde.

Thierry is de koosnaam voor mijn papa die in het echt Guido heet. Maar mijn papa hoort die naam niet graag. Ik mag hem zelfs niet meer uitspreken, ik mag ook niet meer zoals voordien de deur opendoen als de bakker aanbelt, maar die komt eigenlijk enkel als hij denkt dat Papa niet thuis is, om dan te zeggen dat hij eigenlijk iets aan mijn Papa moest vragen maar misschien is je Mama thuis? Waarop mijn Mama met een rare blik van de trap komt en zegt dat ze denkt dat ze hem ook van dienst kan zijn. Dan moet ik altijd buiten gaan schommelen totdat hij stopt met piepen. Zelfs in de regen, en dat vind ik niet meer leuk. Schommelen na je twintigste is eigenlijk een beetje kinderachtig.

Nu ik er aan denk, Papa doet sinds die fruediaanse verspreking geen melk meer in zijn koffie. Maar zoiets dat uit een bruine fles komt. Zijn adem ruikt dan altijd een beetje raar. Hij drinkt de laatste tijd veel koffie. Maar dat komt omdat hij zoveel thuis zit, nu de baas hem enkele jaren geleden heeft moeten laten gaan …omdat hij te veel koffie dronk.

Bij ons huis was er ook een klein boerderijtje met varkens, koeien en een beetje kippen en een hond Mirza maar die heeft Tante Jeanine, vroeger Nonkel Jean, overreden. Papa heeft die boerderij dit jaar echter moeten verkopen omdat de koffieprijzen zo sterk gestegen zijn.

Gelukkig ben ik enkele jaren geleden zelf afgestudeerd en heb ik werk; mijn diploma hangt in een kader in de living. Wel een beetje te hoog om mijn naam nog goed te kunnen lezen maar dat is om die vochtige plek te bedekken sinds Papa geen tijd meer heeft om de goten te kuisen.

Onze gebuurs zijn jaloers op mijn werk en mijn diploma. Dat komt, zegt mijn papa, omdat ze te weinig in het zwart werken en daardoor te veel belastingen moeten betalen. Mensen worden jaloers als ze te weinig in het zwart werken waardoor ze niet zoals ik een studiebeurs voor hun kinderen konden krijgen.

Ze zouden jaloers zijn op het feit dat ik op hun kosten ben gaan studeren en op hun autosnelweg naar mijn werk rijd. Vooral de jongste zoon van onze agalev-gebuur Jos, die altijd klaagt als we de zondag autobanden in brand steken, is boos op mij omdat hij door mensen zoals wij geen bio-ingenieur kan worden maar nu bij Ivago moet werken. Kerel, het is een grote wereld; kom voor jezelf op, werk dus wat meer in het zwart, betaal minder belastingen en versier een uitkering. Zo moeilijk is dat niet.

Mensen vragen mij soms hoe het komt dat ik met met websites begonnen ben. Wel dat komt door nonkel Pros die vier jaar geleden aan een slepende ziekte overleden is. Het was een zeldzame vorm van kanker die op -illis eindigde, heeft mijn mama verteld.

Ik heb nog in de klas van Nonkel Pros gezeten die onderwijzer was in het naburige dorpsschooltje. Ik heb veel geleerd bij hem; hoe je moest marcheren, waarom een Vlaamse Leeuw met zwarte klauwen veel mooier is en hoe je Pater Callewaert moest zingen. Nonkel Pros was nogal streng en hardhandig vooral tegen kindjes met een haakneus en van die rare potskes op hun hoofd als we op schoolreis naar de Zoo van Antwerpen, dergelijke kindjes van andere scholen tegenkwamen.

Maar dat is niet de reden waarom ik een website voor Nonkel Pros moest maken. Nonkel Pros hield zich buiten zijn uren bezig met vrij historisch onderzoek. Hij wilde zijn intellectuele erfenis aan heel de wereld bekend maken en vroeg of ik zijn teksten niet op een website kon plaatsen. Hij vroeg dat aan mij omdat hij wist dat ik redelijk wat van computers kende.

De wens van een stervende kan men niet negeren. Zo gebeurde het dat ik een duizendtal pagina’s met de hand en vol geschreven letterlijk overtikte. Behalve in hoofdstuk 2, daar heb ik op regel 2 stiekem kaka bij getypt, maar dat was grappig. Toen pas viel het mij op hoe slim mijn Nonkel Pros eigenlijk wel was. Hij wist naast geschiedenis bijvoorbeeld ook veel over chemie, over een raar soort gas Zyklon B, dat helemaal niet werkt of zoiets. Hij had in de kantlijn van die passage in grote letters SPIJTIG geschreven. Nonkel Pros, God hebbe zijn ziel, was extreem grappig.

Enfin om de één of andere duistere reden mocht die website niet in België gehost worden, omdat ze hier niet van vrij historisch onderzoek houden. Maar daar had Nonkel Pros in zijn testament aan gedacht. Nonkel Pros had wat Duitstalige contacten in Argentinië die voor de nodige serverruimte en adressen gingen zorgen. Als beloning voor het harde werk mocht ik ook op hun servers een persoonlijke website onderhouden.

Ik maakte gretig van die mogelijkheid gebruik. Die website vond ik ideaal omdat ik, na een tragisch incident, mijn handpop Ikke, die in de aandrijving van de wasmachine was blijven hangen, voor eeuwig kwijt was. Zie je, sinds ik op zondagmorgen niet meer naar de jongerenwerking van de parochie mag gaan van mijn mama omdat zo’n vuile zitzak katholiek daar heel de tijd over verdraagzaamheid t.o.v. andere culturen zaagt, zie ik weinig mensen. Op mijn werk wil er niemand met mij praten omdat ze anders de sociale inspectie moeten inlichten. En na de schielijke onthoofding van Ikke kon ik zelfs niet meer tegen mezelf praten.

Daarom kwam die website als een geschenk uit de hemel. Ik kon eindelijk weer eens met normale mensen communiceren. In de living kijken wij vooral TV en moet je stil zijn. Gaandeweg kreeg ik veel succes met mijn website. Dat komt omdat ik ten eerste zo goed schrijf en ten tweede omdat ik schrijf over wat de mensen raakt. Twee zaken waar de MSM en de politiek te kort schieten.

Ik schrijf op een bijzonder geestige en onderhoudende manier_al zeg ik het zelf_hoe dit land naar de kloten gaat, hoe stom belasting betalen wel niet is en waarom je je rekeningnummer aan die Nigeriaan moet geven die jou een email stuurt. Af en toe komt er een lezer klagen dat ik te veel over mezelf schrijf; dat zo’n lifelog helemaal niet interessant is.

Kijk, daar kan ik nu eens zo boos van worden. Die criticasters die zichzelf moreel superieur vinden en vinden dat je je moet aanpassen omdat zij het zeggen. Kijk kerel, als ik zin heb om over mijn ingegroeide teennagel te bloggen, dan doe ik dat. Dat is hier Cuba niet waar die kerel met zijn baard en blauw uniform negertjes hun handen liet afkappen omdat ze geen groot justitiepaleis voor hem wilden bouwen waarover Nonkel Pros ons in de les geschiedenis vertelde. En die met zijn baard stonk nog ook.

Hm, schrap die laatste zin. Altijd bij de feiten blijven, VB. Zeker als je er niet bij geweest ben.

Houd het stil en vertel het niet voort, maar ik wil het maken in de media. Ik wil binnenbreken in de MSM. Door mijn populariteit op het internet, krijg ik geregeld emails van mensen die schandalen op het spoor gekomen zijn en die willen dat ik die bekend maak. Die mensen hebben vertrouwen in mij omdat ik met die andere website ter ere van Nonkel Pros tegen het semitisch-maçonniek complot* vecht. Populair en een betrouwbare reputatie, Eat Your Heart Out, MSM!

De schandalen die ik in mijn mailbox krijg, zijn eigenlijk te groot om gewoon op een website gezwierd te worden. Daarom wil ik in de MSM binnenbreken. Ik heb al een prejudiciële vraag voor het hof van state ingeleid die de VRT dwingt om de uitzendingen voor derden terug in te voeren. De werking van de VRT is zonder die uitzendingen namelijk in strijd met de grondwet. Daarenboven wordt die zender met belastinggeld gefinancierd dus is ze van iedereen. Ook van de mensen die geen belastingen betalen zoals ik. Ik heb recht op een uitzending van mezelf!

Ik heb al reeds een aflevering klaar voor mijn programma VeeBee op TeeVee dat binnenkort op TV zal verschijnen, wil de VRT haar dotatie krijgen. Het gaat over iets wat ons allemaal nauw aan het hart ligt; flitspalen.

Een maand geleden, heb ik namelijk een hele lange email gekregen van iemand laten we hem X. noemen die vroeger op het ministerie van Justitie werkte. Hij had weet gekregen van een top-secret project dat, eens in werking, de welvaartsgroei in Vlaanderen danig zou hypothekeren. Ik hoop dat dat laatste woord juist is, want ik heb dat uit het Nieuwsblad overgeschreven.

Die kerel is door zijn _uiteraard_ Waalse chefs op het ministerie ontslagen, omdat hij wilde dat ze dat project zouden stoppen. Hij is niet ontslagen omdat _zegt hij in de mail_hij een mail naar zijn collega’s had gestuurd waarin het hoofd van zijn vrouwelijke overste op een pornofoto geplakt was. X. weerlegt die laster en zegt dat hij een eerder cartooneske mail rondgestuurd had waar zijn bazin geen zaken mee had aangezien ze niet geadresseerd was. Het briefgeheim is nog altijd door de grondwet gegarandeerd, dus is hij zoals hij zelf zegt onwettig ontslagen.

Omdat ik natuurlijk kritisch ben, heb ik om meer garanties voor de echtheid van zijn schandaal gevraagd. Hij heeft mij een gsm-nummer van vier cijfers gegeven waarnaar ik mag sms’en voor verdere uitleg maar ik krijg berichtjes terug dat ik mezelf moet aanraken. Maar sinds dat mijn mama die sms’jes gelezen heeft, heb ik geen gsm meer. Nu ja, het was toch een verkeerd nummer.

Anyway, om een lang verhaal kort te maken. In die mail had hij stukken tekst en afbeeldingen geplakt uit authentieke Word-documenten die op een nieuw type flitspaal duiden. Die nieuwe flitspaal met als codenaam “Je geld of je leven” verplicht autobestuurders ongeacht hoe snel ze rijden om te stoppen en te betalen. Doen ze dat niet, dan verpulvert de ingebouwde raketwerper de voortvluchtige auto. Heel Vlaanderen zou volgebouwd komen te staan met die dingen. Dus met andere woorden, nog meer geld naar Wallonië en nog een groter fileprobleem waardoor ik nergens meer 160 ga kunnen rijden. Behalve op de voetpaden en dat gaat het weer _mijn_ schuld zijn dat er spelende kindjes sterven.

Omdat het hof van state jammergenoeg pas in 2008 mijn vraag zal kunnen behandelen ben ik toch verplicht om op deze website een tipje van de sluiter te lichten. Die stoute, stoute gerechtelijke achterstand toch. Anders was ik nu al beroemd en liet ik een regering vallen. Nog even wachten dan.

Ik ben mij als VB aan het voorbereiden op mijn BV-schap dat ongetwijfeld zal volgen na het uitzenden van die reportage. Er wordt dan een reportage van jou gemaakt waar ze je filmen in de living, voor je huis, voor je bureau. Op het einde van zo’n reportage wordt er meestal naar een climax gewerkt. Een hoogtepunt waar de geïnterviewde zijn ziel blootlegt en opbiecht waarom hij belangeloos tegen het onvrede in deze wrede wereld vecht.

Ik ben reeds voor de spiegel hier in de badkamer mijn dramatische blik aan het oefenen die ik in de camera zal werpen die televisiekijkend Vlaanderen zal ontroeren. Op die vraag_ wat mij bezielt?_zal ik na een dramatische stilte de instant-klassieker in het universum van de Vlaamse quotes zal lanceren: Ik had een tractor gevraagd.

Het zit namelijk zo, op een familie kerstfeestje kreeg ik in de plaats van de gevraagde tractor een roos hemd. Een roos hemd. Bij ons wordt er geloot wie voor wie een cadeautje koopt. En Tante Jeanine, toen Nonkel Jean moest voor mijn cadeau zorgen. Iedereen werd stil toen ik snikkend van woede wegliep nadat ik mijn cadeau aangedaan had. Ik ging een verkeersbord molesteren. Die stilte werd doorbroken door mijn papa die de sfeer erin probeerde te houden: Ja maar tante Jean, je moest toch iets voor onze kleinen kopen en niet voor jezelf?

Daarop stormde Nonkel Jean het huis uit, reed de spiegels van mijn vader zijn Mercedes af en liet nooit meer van zich horen behalve dat hij nu Tante Jeanine geworden was. Net zoals Tante Jeanine, vroeger Nonkel Jean, haar woede bewaarde; zo ben ik mijn frustraties én mijn roze hemd blijven behouden zodat ik nu de wereld van zijn ondergang kan redden. Als dat geen pakkend verhaal is.

Nu moet ik stoppen want ik moet de katheder in papa zijn urethra steken. Hij heeft dat nodig sinds mijn Mama iedere dag van de maand, behalve op het einde, ’s nachts de bakker in de bakkerij een handje toesteekt. Papa heeft dat echt niet graag maar anders hebben ze geen geld genoeg om de koffie te betalen die Papa alleen opdrinkt.

*Ik ken geen Frans, maar als iemand de vertaling van dat eerste woord kent, mail naar : staf punt declercq apenstaart at gmail.com.