Nijst.org

Op mijn iBook open ik de meeste programma’s met Spotlight. Daar zit af en toe een serieuze vertraging op, temeer omdat ik in mei niet solvabel genoeg was om echt veel RAM bij te kopen. Ik had al Quicksilver geprobeerd als een soort ‘launchbar’. Maar dat programma noch Tigerlaunch kon mij bekoren. Via del.icio.us ben ik op Namely gestoten. Ik gebruik het nu al een tweetal uur en het steekt niet tegen. Het is kinderlijk eenvoudig, lichtgewicht en gebruiksvriendelijk. Wat moet een mens nog meer hebben?

Het kan aan mij liggen maar vanmorgen stond ik op met die drukkende drang om de Vlaamse Blogosfeer als één persoon voor te stellen. Dat en ik moest dringend naar het toilet.
VB is de verpersoonlijking van de verzameling zelfbewuste; persoonlijke en frequent up-gedate websites die Vlaanderen rijk is. Door de MSM (MainStream Media) ook wel blogs genoemd. VB is er sterk van overtuigd dat de MSM ten gunste van zijn eigen persoontje zal verdwijnen. Hij, het is _natuurlijk_ een vent, is namelijk niet zo moreel minderwaardig, empathisch en verwuft als dat donkerrode MSM-bastion.

VB heeft zeker een brilletje, dat kan ook niet anders als je hele dagen aan het scherm gekluisterd zit om tijdens die achturige werkdag (die vuile vakbonden toch) andere hardwerkende Vlamingen op zattevrienden.be te vinden. Hij heeft zeker ook de contouren van een gezellige dikkerd. Je kan niet vanachter je computer jezelf serieus proberen te nemen en dan nog eens wat tijd vrij te maken voor sport. De wereld redden of afzien. De keuze is snel gemaakt.

VB komt van overal en nergens in Vlaanderen, heeft onderwijs genoten, schurkt zich tegen de middelbare leeftijd aan, surft zich te pletter op het werk, is overwegend celibatair en woont nog bij zijn moeder thuis. Maar nu laten we de beste man beter zelf aan het woord. Hij is hier namelijk aan het zwaaien met een veroordeling van de raad van cassatie die hij precies zelf op de achterkant van het Pallieterke geschreven heeft. Ik MOET hem namelijk aan het woord laten omdat zijn vrijheid van meningsuiting heilig is. Daarom ik ben niet waardig dat gij tot mij komt, maar spreek slechts een woord, en ik zal gezond worden.
Read the rest of this entry »

Marc Reynebeau knoopt de touwen van de moeizame onderhandeling over het generatiepact en het zoveelste voorstel tot afschaffing van de opkomstplicht aan elkaar.

“Wat er ook ten gunste van een afschaffing van de stemplicht kan worden gezegd, het geeft blijk van een donkere minachting voor mensen om hen ‘offers’ te vragen voor het Generatiepact en tegelijk hun politieke uitsluiting te organiseren.”

Na de les Communicatiemanagement I – Een mens moet _iets_ doen in een thesisjaar – ben ik om één andere duistere reden in de Fnac verzeild geraakt. Gezien mijn precaire financiële toestand, kan een Fnac bezoek enkel voor frustratie zorgen. Het tegendeel is waar. Ik wou onbewust de nieuwe Largo Winch kopen die ik reeds gelezen heb en eventjes ook die Moleskine notaboeken bekijken die een lovende kritieken krijgen op tal van Belgische weblogs wier links niet meer in mijn rss-reader noch in mijn browsergeschiedenis staan.

Iedere keer als ik in de Fnac (Gent) kom, wordt ik steevast verleid door de sirenenzang van de Engelstalige boekenhoek. In die hoek vindt men vooral redelijk geprijsde pockets. Traditioneel blijf ik in de rekken even stilstaan bij de C van Coupland, M van Murakami en de P van Richard Powers. Deze keer werd mijn aandacht echter getrokken door Hunter S. Thompsons “Fear and Loathing in America, The Brutal Odyssey of an Outlaw Journalist, 1968-1976″

Hunter S. Thompson is vooral bekend door de verfilming van “Fear and Loathing in Las Vegas”. Een film die ik natuurlijk nog niet gezien heb. Als ik er tien jaar over gedaan heb om Pulp Fiction te bekijken, zou ik beter nog even wachten voor ik Johnny Depp rare dingen met narcotica zie doen. Het gaat trouwens over drugs en als er nu één iets is waar ik bang van ben dan zijn het wel drugs.

“Fear and Loathing in America” is een verzameling van brieven, zelf geschreven of aan hem geadresseerd, uit één van de belangrijkste periodes (1968-1976) van zijn leven. En ik mag dat zeggen want ik heb net een inleidende editors note van vijf pagina’s gelezen, dus ik ben een Hunter S. Thompson-kenner als het ware. Straks ga ik nog geïnterviewd worden door een groot Amerikaans MSM radiostation over het groeiende Anti-Huteriaanse S. Thompsonisme in België, ik voel het. Of misschien was die grote pitta toch raar gekruid. Heb ik al gezegd dat ik bang ben van drugs?

Die brieven zien er niet slecht uit. Ze zijn grappig, ontroerend en meestal keihard vriend noch vijand ontziend. Nog een citaat uit de inleiding om deze episode af te sluiten:

It’s clear to me – and has been since the age of 10 or so – that most people are bastards, thieves and yes – even pigfuckers. Hunter S. Thompson.

In de Fnac, keek ik, na het toevallig lezen van dit citaat in de inleiding, naar mijn wekelijkse pré in mijn Snoopy-portefeuille en besloot dat boterhammen met choco nog zo slecht niet zijn.

Travian is a browser based MMOG where you can compete with thousands of other players by taking control of a small village and leading your people to glory and victory.

Mijn dorpje lijkt voorlopig nog een beetje op een krottenwijk maar er zit verbetering in. Het is redelijk leuk om te spelen. Het opzet van het spel heeft als voordeel dat je geen uren per dag voor het scherm geplant hoeft te zitten om toch nog redelijk succesvol te spelen. Een paar keer per dag er vijf minuutjes mee bezig zijn, en dan echt vijf minuutjes, is meer dan voldoende.

Het zal wel aan mijn slaaptekort en paranoïde zelf liggen maar ik kan gerust met het toeval leven genre Matchpoint:

“There are moments in a match when the ball hits the top of the net and for a split second it can either go forward or fall back. With a little luck it goes forward and you win. Or maybe it doesn’t and you lose.”

Gigantisch goede film trouwens en een bijzonder geslaagde eigentijdse interpretatie van Schuld en Boete. Wat ik geen toeval vind, is dat Bush nog geen maand nadat Kerry (nog altijd zijn voornaamste Democratische rivaal) in een volksjury heeft moeten zetelen, ook opgeroepen wordt om te oordelen over misdaad en straf als lid van een volksjury.

Read the rest of this entry »

Er waren daar toch wel weer betrekkelijk veel mensen aanwezig waarvoor ik een nier zou willen afstaan. Zelfs twee.