Nijst.org

Aanloop: Deze episode gaat over de macht van enkele karakters in HTML en hoe verbazend gemakkelijk het is om te manipuleren.

Het is niet dat ik een hoge eigendunk heb van mezelf maar aan mijn trafiek en aan mijn referrers te zien, heb ik de voorbije weken een beetje naam en faam genoten in de Vlaamse blogosfeer. De eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat mijn fifteen minutes of fame eigenlijk gestolen zijn van Tom B.

Sinds een paar weken is het aantal bezoekers hier namelijk door die ene episode, over hoe verschrikkelijk efficiënt websites beschimpen wel niet is, geëxplodeerd. (We hebben het nog altijd over bescheiden aantallen.) En eerlijk gezegd vind ik dat een beetje eng en een weinig grappig, maar vooral sta ik er een beetje versteld van. Stilaan worden mij enkele consequenties duidelijk. Deze episode is eigenlijk een process-story* over een process-story* die het oorspronkelijke en gewettigde issue* genadeloos heeft doen vergeten: nl. dat de Clickx-verkiezing er één was, die er eigenlijk geen was. (En nu ligt deze zin mooi in de knoop.) Als het iets bewijst, is het wel dat ik zeker niet mag klagen over een gebrek aan vrije tijd.

Over de macht van een paar karakters in html
Ik had de episode waarmee ik ben “doorgebroken” (sic) eerst geschreven zonder links naar dominiek.be en brutin.be. Pas toen Tom B., mij expliciet zei dat ik moest linken naar hem, heb ik dat dan ook daadwerkelijk gedaan door respectievelijk een algemene link naar dominiek.be te zetten en een link naar de post in kwestie op brutin.be. Ik probeer voorzichtig te zijn met links naar specifieke posts op andere mensen hun website. Zeker naar mensen die ik in real life niet ken en niet goed weet of ze al dat gelink wel appreciëren.

Daarenboven kan een ping-of trackback** een discussie op een website onnodig verstoren en de discussie eigenlijk niet verrijken. Waar ik hier nu even bij wil stilstaan is het onvoorstelbare gemak waarmee ik een topic gekaapt heb. Ik bedoel: één link, wat karakters in html en ik heb Tom B. zijn zendtijd afgepakt, ben met zijn verhaal gaan lopen en heb zijn boodschap verdraaid.

Het was allesinds niet voorzien dat ik Tom B. zijn zendtijd kaapte. Het komt natuurlijk niet alleen door die ene link terug naar Tom B. zijn post. Het momentum is er vooral gekomen door de celebrity endorsements (1,2,3,4) dat ik Tom B. zijn boodschap terug naar een duistere hoek van het internet geramd heb. Terwijl mijn post eigenlijk als kanttekening bedoeld was bij de gewettigde en – naar Tom B. zijn gewoonte – venijnig gestelde vraag of dat die Clickx-top tien eigenlijk niet de beste tien weblogs bevatte.

Niet dat ik die discussie terug wil opwarmen, die heeft zijn tijd gehad. Maar waar het mij om draait is het belachelijke gemak waarmee het onderwerp van de discussie verschoven is. Enkele links, een beetje html en de klus is geklaard: ik heb onopzettelijk ‘gespind’. Wat als dat eens niet per ongeluk gebeurt? Als er met andere worden kwaad opzet in het spel is? Het modereren van een inkomende trackback of een reactie kan dus verregaande gevolgen hebben: het punt dat je eigenlijk wil maken wordt afgezwakt, je woorden kunnen verdraaid worden of je boodschap kan zelfs helemaal vervangen worden.

Niet dat dit natuurlijk enkel eigen is aan websites of nieuwe media, het is wel verbazend simpel om dat op het internet te doen. Als ik zie hoe gemakkelijk het is om met één post een stukje van de Vlaamse blogosfeer te beroeren… Dan houd ik mijn hart vast welke invloed enkele goed georganiseerde websites kunnen hebben, moesten ze kwade bedoelingen hebben.

‘Spinnen’ of de realiteit verdraaien is waarschijnlijk zou oud als de mens zelf en het komt veel voor. Recente voorbeelden uit de traditionele media zijn onder meer die fundamentalistische christelijke opiniemakers die in de VS een forum en een misplaatste slachtoffer-rol toebedeeld kregen om de war on christianity aan te klagen omdat enkele grote amerikaans bedrijven postkaartjes naar hun klanten gestuurd hadden met Happy Holidays! op in plaats van Merry Christmas!.

Dichter bij huis hebben we die “podcasts zijn illegaal”-rel gehad omdat Jürgen Verstrepen geprobeerd had om zonder toestemming van de Vlaamse overheid op de middengolf had proberen uit te zenden, terwijl dergelijke politieke propaganda in de ether verboden is. Of die “Weg met Amerika-rel” die moest bewijzen dat meer en meer mensen hier met terroristen sympathiseerden dan met Amerika. Enfin drie keer redelijk veel zever en subtiele propaganda die in de huid van normale boodschappen gekropen was en die vaak moeilijk door de lezer als dusdanig te ontmaskeren is.

Niet dat ik daarom voor censuur pleit bij het moderen van ping-en trackbacks of reacties omdat manipuleren op het internet zo gemakkelijk gaat. Ik heb daar het moreel gezag niet voor, iedereen moet dat maar voor zichzelf uitmaken. Ik besef gewoon, na mijn fifteen minutes of fame, dat ik bij het pingen van iemands site of het plaatsen van een reactie best nog eens extra nadenk (als het om het een serieus topic gaat) dan dat ik er zomaar iets uitflap. Want in het leven kun je blijkbaar je eigen lot en de reikwijdte van je eigen woorden niet al te goed controleren.***

*

The West Wing (S3E2): (…) so the press is gonna write about process and not about issues, and getting political reporters to write about issues in the first place is like getting kids to eat their vegetables.

**Voor de mensen die het niet durven vragen en niet weten wat ping-of trackbacks zijn: links van weblogposts die reageren op andere weblogsposts.

***

Match Point: There are moments in a match when the ball hits the top of the net and for a split second it can either go forward or fall back. With a little luck it goes forward and you win. Or maybe it doesn’t and you lose.