Nijst.org

Op een galadiner waar de reporters van het Witte Huis, de staf van de president en de president zelf aanwezig waren, spaarde Stephen Colbert van The Colbert Report tijdens zijn optreden de zittende president en zijn gevoerde beleid niet. Stephen Colbert presenteert The Colbert Report, een Daily Show spin-off waar hij niet zozeer de actualiteit parodieert, maar eerder de manier waarop het door de media, vooral Foxnews dan, geportretteerd wordt, parodieert. Het is dus eerder een pastiche dan een echte parodie op het nieuws.

Stephen Colbert stak in zijn speech scherp de draak met president Bush zelf, lage populariteit , Opperrechter Scalia’s gitmo-schandaaltje, Katrina, de oorlog in Irak en de daarop volgende cover-up. President Bush en zijn vrouw konden er niet echt om lachen en bij sommige grappen verstomde het publiek even, alsof dat ze niet goed wisten of ze er wel mee mochten lachen. Na afloop kon Stephen Colbert dan ook niet echt op warme felicitaties van de president rekenen.

White House Correspondents’ diner: “Colbert complained that he was “surrounded by the liberal media who are destroying this country, except for Fox News. Fox believes in presenting both sides-the president’s side and the vice president’s side.”

De V.S. mogen dan af en toe wel de trekken van een politiestaat weg hebben, ik denk dat je het in Nepal, Iran of Rusland niet zou moeten proberen om dergelijke toeren uit te halen. Nu ja, eigenlijk zijn dat landen waar de V.S. zich sowieso niet aan zou mogen vergelijken. Het is eigenlijk ook verbazend hoezeer het klimaat daar in de niet-rightwing media is omgeslagen. Enkele jaren terug waren ze te bang om kritische vragen te stellen of om zelfs het voorwendsel om Irak binnen te vallen zelfs ook maar enigszins in vraag te stellen. En Michael Moore werd door zijn collega Hollywoodsterren op de oscars uitgejouwd.

Nu worden er eindelijk weer kritische vragen gesteld en breken de schandalen daar als pestbuilen uit; de geheime gevangenissen, de corruptieschandalen, martelingen in Abu Graib, de bekendmaking van de namen de gitmo-gevangenen, het NSA-afluisterschandaal, het Plameschandaal, WMD’s in Irak, de Al-Qaeda-Irak link, etc. En dit jaar mocht Jon Stewart, die van lachen met Bush zijn handelsmerk heeft gemaakt de Oscars presenteren waar hij niet op gejouw werd onthaald. Het mag dan wel goed zijn dat een deel van de media niet meer als waterdragers van President Bush fungeren, ze zijn wel rijkelijk te laat. Vijf jaar om precies te zijn.

Een deel van de sketch kun je downloaden in Windows Media of Quicktime-formaat. Het zijn redelijk grote bestanden, 30 mb, maar het is de moeite waard. En nog wat meer informatie hier.

Man, “We like to party” van JIM-tv is ongelofelijke cringe-tv. Hyperkineet Dimitri, die onder de schuilnaam D-Me reeds een misdaad tegen de menselijkheid op zijn conto staan heeft door de techno-verkrachting van “seven nation army”, schuimt daarin discotheken, danscafés en fuiven af. In de vroege uurtjes interviewt hij pubers eh, dronken pubers.

Akkoord dronken mensen marginale dingen laten doen en zeggen, het is allemaal wel al eens gedaan, maar Dimi geeft daar toch een creatieve draai aan. Hij verzint rubrieken in zijn programma als “Zoek de homo” waarbij een fuifganger die bij voorkeur iets te veel op heeft, een homo moet vinden in het feestgebeuren. Wat dus uitdraait op een dronkaard die luid in het oor van een andere fuifganger bralt om te vragen of hij homo is. In sommige gevallen lijkt mij dat hét recept voor een ongelofelijke koek op uw bakkes. Een andere rubriek is het dieptegesprek, u weet wel, het betere serieuze schreeuwwerk op de dansvloer met bij voorkeur, u raadt het al, zatte mensen.

Zo’n dingen kunnen inderdaad grappig zijn, maar echt geniaal vond ik dat toch niet. Maar toen zag ik Dimi bezig op één andere fuif in het Antwerpse waar hij twee dronken kerels probeerde te overtuigen om een paperclip door hun tepel te piercen. De volgende dertig seconden zag ik een close-up van een ontblote mannenborst waar een tepel zich hardnekkig tegen een paperclip-piercing verzette. Dat lukte dus niet. Redelijk pijnlijk. De camera draaide even naar Dimi omdat het item er opzit, maar die weet even niet wat gezegd. Eén van die kerels had namelijk zijn oor gespiest met de paperclip in kwestie en stond glunderend zijn pijn te verbijten. Pijnlijke televisie in alle mogelijke betekenissen van het woord.

Het mag dan niet high-brow televisie zijn, er is nog een reden waarom U, meerwaardezoeker naar “We like to party” moet kijken. U zult er iets van op steken. Discotheek Highstreet in Hoogstraten fungeert namelijk geregeld als locatie. En laat dat nu toch wel niet toevallig de locatie zijn waar Gert Verheyen zijn vrouw leerde kennen. Disco Highstreet uit Hoogstraten heeft dan ook mede dankzij Frank Raes mythische proporties aangenomen. Ik weet niet in welke literaire salons u vertoeft, maar in mijn vriendenkring is Gert Verheyen toch wel één van de geliefkoosde gespreksonderwerpen. Door dus naar het Jim-programma te kijken komt u een stuk dichter bij het ontrafelen van de mythe Gert Verheyen.

We like to party wordt wekelijks op woensdag, zaterdag en zondag op Jim-TV uitgezonden. Kijk en uw leven gaat nooit meer hetzelfde zijn.

Open deuren intrappen mag dan wel geen pijn doen, als serieuze economist maak je jezelf daar toch een beetje belachelijk mee.

De Standaard – Geloof bepalend in studiekeuze:
De 18-jarigen die van een katholieke middelbare school komen, kiezen eerder voor een katholieke hogeschool of universiteit.
Terwijl de kerken leeglopen, is in het onderwijs het geloof nog steeds springlevend. Dat blijkt uit een studie van de economisten Stijn Kelchtermans en Frank Verboven (KU Leuven).

Zij kwamen tot de vaststelling dat 87 procent van de studenten in katholieke hogescholen en universiteiten uit een katholieke school komt. Voor het volledige hoger onderwijs geldt dat 75 procent van de studenten uit een katholieke school komt.

Imagine my shock.

En er is meer. Jongeren kiezen voor die hogeschool of universiteit precies omdat die katholiek is. Dat blijkt uit hun sterke (hypothetische) bereidheid extra te betalen om in een katholieke instelling te zitten.

Volgens mij zijn studenten (hypothetisch (sic)) bereid meer geld (van hun ouders) op tafel te leggen om in de instelling te mogen zitten die hen de beste garanties op een mooie toekomst geeft, die de beste naam heeft, die hen het meest aangeraden wordt, die hen het beste ondersteunt… En omwille van historische redenen heeft de KUL, want dat bedoelen ze met die katholieke instelling, op dat vlak voor vele opleidingen de beste troeven in hand. Maar aangezien ik geen cijfers kan laten zingen en die economisten wel, zal het wel met god de vader te maken hebben.

In welke mate studenten bereid zijn om een hoger inschrijvingsgeld te betalen, is de uitgangsvraag van het hele onderzoek. De Leuvense economisten wilden op die manier achterhalen hoe de welvaart verandert als de kostprijs verhoogt.

Steekt het licht in de auto aan en draait zich om naar de andere passagiers bijvoorbeeld in een piepkleine Yaris in Ierland. Is iedereen nog mee? Want achterhalen hoe de welvaart verandert als de kostprijs verhoogt, dat is niet gemakkelijk omdat het blijkbaar met godsdienst te maken heeft.

De levensbeschouwelijke band tussen de secundaire school en het hoger onderwijs bleek voor de studenten een belangrijk criterium. ,,Dat toont aan dat er sterke banden zijn tussen de levensbeschouwelijke netwerken”, schrijven Kelchtermans en Verboven.

In de pol & soc en in de geschiedenis zouden ze zo’n proces de restanten van de verzuiling noemen. Maar je moet daarvoor dat niet gestudeerd hebben, een mens kan ook gewoon Het Belgisch Labyrint van Geert van Istendael lezen, 200 pagina’s, niet teveel moeilijke woordjes en het leest als een trein. Die legt daarin uit waarom de Christelijke mutualiteiten nog altijd zo dominant zijn in een ontkerkelijkt land als België. Als we nu toch bezig zijn met parallellen te trekken dan kunnen we dat evengoed ook daar doen.

De onderzoekers nemen ook de mobiliteitskosten van de studiekeuze in rekening. Dat is niet alleen de prijs van het transport zelf, daarin zit ook de verloren tijd.

Als die kosten verhogen, dan betekent het niet dat studenten massaal uit het hoger onderwijs wegblijven. Zo blijkt uit de studie. Wel zouden ze een andere opleiding in een andere hogeschool of universiteit kiezen. ,,Als er bijvoorbeeld in West-Vlaanderen geen hoger onderwijs meer zou zijn, dan zouden nog steeds evenveel West-Vlamingen aan hoger onderwijs beginnen. Ze kiezen gewoon een andere opleiding.”

Wow, studenten die willen voortstuderen zijn bereid om over de provinciegrenzen te kijken zodat ze ver genoeg van de ouderlijke woonst moeten studeren en dus op kot mogen gaan. Knijpt van ongeloof twee tellen de ogen dicht.

Kelchtermans trekt de parallel met een hoger inschrijvingsgeld. ,,We gaan ervan uit dat er evenveel studenten zouden zijn bij een lichte verhoging van het inschrijvingsgeld, alleen zitten ze eventueel in een andere opleiding.”

Doet terug de ogen open en herkent de wereld niet meer. Dus omdat West-Vlamingen nog zouden voortstuderen ook al zou er geen hoger onderwijs meer in hun provincie zijn, zouden er bij een lichte verhoging van het inschrijvingsgeld er evenveel studenten voortstuderen? Is iedereen nog mee?

Die hogere kosten hebben een negatief effect op de individuele welvaart – een student is gelukkiger met zijn eerste keuze. Maar ze hebben een positief effect op de collectieve welvaart, want het verhoogt de inkomsten van de overheid.

Tiens, ik wist niet dat die van Leuven voor de inperking van de individuele welvaart waren.

Kelchtermans en Verboven hebben berekend dat bij een verhoging van het inschrijvingsgeld met zo’n 1.000 euro, de samenleving er meer op vooruit gaat dan individuele studenten zijn geschaad. ,,Als we het algemeen bekijken, dan doet de collectieve samenleving een goede zaak bij een dergelijke verhoging.” De inkomsten zijn namelijk groter dan de verliezen.

Nu bedraagt het inschrijvingsgeld in een hogeschool of universiteit tussen de 500 en 550 euro.

Ik hoop dat die economist een kleine pagadder of twee heeft en dat zij hem ook een lichte verhoging van 200 % van hun weekgeld voorstellen. Dat is misschien negatief voor zijn individuele welvaart, maar positief voor de collectieve welvaart van de collectieve samenleving.

Wat die onderzoekers bedoelen is dat studeren eigenlijk toch nog altijd voorbehouden is aan de middenklasse en hogere klassen. Die mensen zullen op geen euro kijken om de toekomst van hun kroost veilig te stellen. Het hoger onderwijs, de KUL dus, zou zot zijn om dat niet uit te buiten. Want de studenten zijn er voor de universiteit natuurlijk en niet omgekeerd? Ah, neen wacht, dat was met een te bezwerend vingertje.

De collectieve samenleving, pipo’s.

Over de vloer van ontkenning kronkelende teksten dat met een bende gewapende allochtonen helemaal niet moslims bedoeld werden maar mensen met een bruin vel en kroeshaar. Ik verwacht mij ook aan heldere en objectieve analyses van de ongetwijfeld duizenden misdaad-experts die opeens zullen vertellen dat het in de Polen hun natuur cultuur en opvoeding ingebakken is om andersgelovigen (sic) te bestelen en te vermoorden en dat het godgeklaagd is dat je dat niet luidop van het CGKR mag zeggen.

Blijkbaar was je volgens O’Reilly een stoned slacker als je in 2004 voor Kerry ging stemmen.

Twee blanke Lacrosse-spelers van de prestigieuze Duke University worden aangeklaagd voor aanranding en verkrachting van een zwarte ‘Exotic Dancer’ oftewel stripper die aan een minder prestigieuze universiteit in dezelfde stad studeerde. (Lacrosse lijkt mij op het eerste zicht een soort Rugby-Hockey, maar dat doet hier niet ter zake.) Dit doet mij terugdenken aan Tom Wolfes ‘Ik ben Ann Charlotte Simmons’.

Two charged over rape at elite US college: Two lacrosse players at an elite American university are facing arrest today in connection with the rape of a stripper at a college party last month.

(…)

Ever since the night of March 13, when a 27-year-old black woman, an exotic dancer and student at North Carolina Central University, Durham’s other college, claimed she was raped by three men at an alcohol-fuelled, macho-driven party at Duke, Durham has been beset by protest marches and prayer meetings calling for the arrest of the perpetrators.

(…)

Forty-six out of 47 members of the Duke lacrosse squad are white. The alleged rape victim said that her half-hour ordeal, during which she was beaten and strangled, had racial overtones.

On the night of the attack, one of the students who attended the party sent an e-mail describing how he would like to cut the skin off the two strippers hired by his teammates.

Tom Wolfe mag dan wel fictie schrijven, hij documenteert zich verschrikkelijk goed en uit zijn vernoemde boek kwam dan een sterke klacht naar voren tegen de praktijken van vele Amerikaanse top-universiteiten. Studenten met een topsport-statuut krijgen enorm veel privilegies en mogen ongestraft het beest uithangen. Studeren komt bij hen meestal op de allerlaatste plaats. Op zo’n manier wordt een elite gecreëerd die geen greintje mededogen heeft voor anderen en enkel uit is op persoonlijk gewin. Als dat geen gevaar voor de kwaliteit van het onderwijs is.

Maar de universiteit is meer bekommerd om het imago dan om dergelijke verderfelijke praktijken in te perken. Het is een ernstige smet op het blazoen van de Duke-University, maar geen probleem, hun old boys-netwerk schiet in actie.

In response to the protests, which many Duke alumni feel have unfairly characterised the university and its lacrosse team as prejudiced and violent, supporters of the college have hired Robert Bennett, a former lawyer for President Bill Clinton, to speak out on the university’s behalf.

Part of the defence campaign has been to question the testimony of the alleged rape victim and to highlight the apparent failure of DNA testing to identify any perpretators. All the white members of the lacrosse team gave DNA samples to police after the attack but none was linked to the crime.

Ik kan het mij zoals voorstellen als het ooit al tot een rechtszaak gaat komen. Links de onfortuinlijke zwarte vrouw X en één à twee (waarschijnijk Civil Rights)-advocaten tegenover een hele batterij top-advocaten die de twee in een onberispelijk pak gestoken lacrosse-spelers A en B gaan bijstaan, die natuurlijk hun beste engeltjes-gezicht gaan opzetten.

Die batterij top-advocaten zal het waarschijnlijk over de boeg gooien dat het godgeklaagd is dat een vrouw met losse zeden de goede naam van de Duke-University en de goede naam van de twee beschuldigde families door het slijk aan het halen is, zonder bewijslast, want er zijn geen sporen van verkrachting.

Ze zullen zeggen dat X het op zijn minst zelf had uitgelokt en dat die twee aangeklaagde spelers even een moment van zinsverbijstering hadden, waardoor even iets te ver zijn gegaan maar zeker geen zware feiten gepleegd hebben. Maar dat komt omdat ze onder zware stress leidden doordat ze constant druk in de weer zijn om te sporten of te studeren aan een prestigieuze universiteit waar de lat constant hoger gelegd wordt. Dit in tegenstelling tot X, die haar tijd vult met het verkopen van haar lichaam. Wie gelooft er nu ook een stripper? En die nu geld geroken heeft, door een valse aanklacht aan te spannen tegen twee jongemannen wiens carrière nu erg geschaad wordt. Waarna ter verdediging enkele liefjes van de spelers zullen opgevoerd die snotterend zullen vertellen dat A en B altijd heel lief waren en heel veel respect hadden voor vrouwen en voor mensen met een andere huidkleur. Enfin iets in die trant dus.

Foxnews, een Amerikaanse niet-normale-rechtse-zender, laat Bill O’Reilly op het immigratiedebat los. En hij wil het direct stoppen.

THE O’REILLY FACTOR – Immigration Debate Gone Wild: Now, what’s happening in the debate is deplorable. Number one, if you want to secure the border and hold illegal aliens accountable for breaking immigration law, you’re inhumane. You’re inhumane.

Met deplorable bedoelt hij mensen met een andere mening dan hemzelf.

Americans seeking strict enforcement of immigration laws are bad people, and even worse, conservatives.

But the open border crowd is humane and holistic. Just read The New York Times and other left wing outlets.

(…)

But don’t make the mistake of directing your ire toward individuals. Illegal aliens are basically honest hard-working people, but again, they have no right to be here.

However, the federal government has allowed millions of illegal aliens to enter the country. And the media has basically supported that choice. Anarchy is the result.

So let’s stop the nonsense. Secure the borders, develop a national ID card for those entitled to work in this country, and establish a disciplined guest worker program. That is a responsibility of Congress and the president.

De inzet van het debat is helemaal niet een scherpere controle en beveiliging van de grenzen. De inzet is de regularisatie van de vele miljoenen illegale immigranten die in de VS aanwezig zijn en vaak tegen schamele weddes gevaarlijke en ongezonde rotkarweien opknappen. De vraag is wat ze met hen gaan doen.

Het is erg onwaarschijnlijk dat de VS een actief opsporingsbeleid zouden voeren en dergelijke vreemdelingen uitwijzen. Dat zou teveel op deportatie lijken en zou anti-immigration politici ook heel wat stemmen bij de Hispanics kunnen kosten.
Het andere uiterste is een totale regularisatie, dat dat er komt is eveneens erg onwaarschijnlijk. Het standpunt dat ondermeer Bill O’Reilly aanhangt is daarvoor veel te populair.

Het zal er waarschijnlijk tot leiden dat de illegal aliens in de toekomst harder aangepakt zullen worden. Dat de minste misstap, aangehouden worden voor een kapot achterlicht, al tot een uitwijzing zou kunnen leiden. Met andere woorden dat ze hetzelfde werk blijven doen maar nu nog gebukt gaan onder de grotere vrees om op ieder moment verklikt te kunnen, opgepakt te kunnen worden. Etc…

Bill O’Reilly zegt niet expliciet dat hij een voorstander is van een uitwijzingsbeleid, enkel de zinsnede Hold illegal aliens accountable for breaking immigration law laat uitschijnen dat hij voor een uitwijzingsbeleid is. En de manier waarop hij zo fanatiek de grens wil sluiten duidt er op dat zo’n beleid lichtjes naar deportatie zal ruiken.

Het is af en toe lastig om te kiezen tussen wat menselijk is en wat wettelijk is, maar in dit geval zou ik niet twijfelen.

Het is dus wel Kand. Lic. Melissa Claeys en Kand. Lic. Wouter Billiet adjunct-adviseur ruimtelijke planning wvl.

Nu heel de Vlaamse Blogosfeer precies tegen zijn zin naar de laatste aflevering van de Parelvissers gekeken heeft, zou een mens vergeten dat er gisterenavond ook nog goede televisie op de VRT te zien was. Het Canvas programma Panorama bracht een opzienbarende reportage getiteld “Zero Privacy”. Omdat Canvas denkt aan al die mensen die op zondag tegen hun zin naar één kijken, heeft men die reportage maar online gezwierd om de hongerige meerwaardezoeker in uitgesteld relais iets substantief achter de kiezen te laten steken.

Het is een ontnuchterende reportage en legt enkele wansmakelijke praktijken bij de (geschreven) pers bloot. De reportage is echt zeer de moeite. Je moet er op letten in welke bochten Peter Vandermeersch van de VUM en Daniel Van Laeken van het Laatste Nieuws zich wringen om eerdere inbreuken die zij gepleegd hebben op het privé-leven van politici goed te praten. Het bewijst ook dat niet alleen Dag Allemaal boter op het hoofd heeft en dat de Rik Daems-affaire die de aanleiding was voor de reportage geen alleenstaand geval is, maar bovendien is dit een bewijs dat een deel van de pers in haar drang naar primeurs en sensatie haar geweten verdringt.

Peter Vandermeersch zegt dat de Di Rupo-affaire eigenlijk een valstrik was, Daniel Van Laeken van HLN geeft toe dat die foto van een huilende Stevaert op de begrafenis van zijn moeder misschien een foutje was. en volgens Ilse Beyens van Dag Allemaal gaat het in het uitmelken (Omdat Daems klacht ingediend had) van de Daems-affaire om het principe en willen ze geen mensen kapot maken.

Dat zijn allemaal mooie woorden, maar toch werd Di Rupo ten onrechte als pedofiel bestempeld door De Standaard; Stevaert zag zijn leed waar de publieke opinie geen zakens mee had breed uitgesmeerd in HLN en Rik Daems werd door Dag Allemaal onder druk gezet om zijn echtscheiding en zijn nieuwe relatie te onthullen. Wil de pers het geweten van de democratie zijn, dan moet het beseffen dat ze net op zo’n cruciale momenten thuis moeten geven. Voor een buitenstaander zoals ik, is alles natuurlijk mooi zwart/wit.

Ik veronderstel dat die Panorama-reportage weinig zendtijd in de blogosfeer gaat krijgen omdat de Vlaamse Blogosfeer uit zwakke karakters bestaat en wij onze tijd liever aan een fictie-serie dan aan een item met een maatschappelijke betekenis besteden. En omdat ik, verdorie! met al mijn godverdommes en gevloek, het zwakste karakter van allemaal heb; hier mijn twee centen over de Parelvissers.

Ik heb de laatste aflevering nog niet gezien. Dus over een teleurstellend einde kan ik nog niet meepraten. Al denk ik wel dat ik weet hoe het gaat aflopen. De Parelvissers vertonen enkele vage gelijkenissen met What a carve up! van Jonathan Coe. Dat had een triestig einde. Dat is nooit leuk. Maar om E. Murrow te citeren: and this instrument is good for nothing but to entertain, amuse and insulate, then the tube is flickering now and we will soon see that the whole struggle is lost.

Ik vond de vijf eerste afleveringen sterk. Het is een serie die je aandacht vraagt. Het vereist een beetje concentratie. Het verhaal wil niet om de vijf minuten iets laten ontploffen of iemand laten sterven om je toch maar bij de les te houden. Het zat hem in de subtiliteit. Het verhaal zat goed in elkaar. De dialogen en de acteerprestaties waren eveneens van een hoog niveau. En ik was fan van Lucas omdat hij in het dagelijkse leven Stijn heet. En dat is na de West-Vlaamse uitspraak van het getal Tien de mooiste voornaam van de wereld.

Maar bon, om een knuppel of vierduizend in het hoenderhok te gooien: Het probleem van de lauwe reacties in een deel van de blogosfeer op de Parelvissers, is dat het geen cult-serie is. Het probleem is dat mijn pa en mijn ma de Parelvissers ook goed vinden. En een mens met een mening zoals ik, kan dat natuurlijk niet goed verdragen. Daarom zoekt zo’n mens dan tot hij iets vindt om over te vitten. Niet dat die kritiek ongefundeerd is, maar een mens moet wel zo eerlijk zijn om toe te geven dat die kritiek deels ingegeven is door profileringsdrang.

Was de serie op een gewone weekdag ’s avonds laat op Canvas vertoond, dan ben ik ervan overtuigd dat de reacties in de blogosfeer veel lovender zouden zijn. Ze zouden meer neigen naar die van Lost, 24, Battlestar Galactica, Little Britain, The Office, Rome etc… Dergelijke series spelen echter wel nog in een hogere klasse dan de Parelvissers. Sommige van die series raken echter met veel meer weg dan wat de Parelvissers aangewreven wordt.