In de print ben je beperkt in ruimte en aantal karakters. Een URL als http://www.nijst.org/2009/10/29/het-natte-vingerwerk-in-de-journalistiek/ is al hopeloos te lang om onderaan een artikel te zetten.

Daarom voel ik er veel voor om voor zulke zaken verkorte URL’s van een eigen verkorter te gebruiken: URL die gemakkelijk in te passen zijn in de print en je krijgt er bovendien statistieken bij.

http://www.zeldman.com/2009/04/14/tiny-url-big-trouble/

Vooral het laatste argument vind ik niet onbelangrijk wanneer het gaat over on line onderzoekersjournalistiek: “A new and potentially unreliable middleman now sits between the link and its destination. And the long-term archivability of the hyperlink now depends on the health of a third party.”

Als je refereert aan een bron wil je wel zeker zijn dat de informatie beschikbaar blijft. URL’s vormen wat dat betreft sowieso al een probleem. Voorkomen van link rot is sowieso een issue waar vooral vanuit de hoek van de SEO specialisten wordt gewerkt. Maar diensten zoals bit.ly werken juist het tegendeel in de hand.

Het laatste argument (URL’s door het CMS laten genereren) vind ik niet erg opgaan. Zeker niet voor Drupal (want dat is het voorbeeld dat je aanhaalt). Een module zoals pathauto laat toe de default node/12345 url op een propere manier te benaderen vanuit een semantische URL zoals ‘dit-is-een-interessant-artikel’ op basis van de titel vna het artikel. Meer zelfs, als de gegenereerde titel niet 100% correct is, dan krijgt de content editor sowieso de mogelijkheid om bij creatie een eigen URL te verzinnen.

Het aanmaken van betekenisvolle, persistente URI’s blijft uiteindelijk wel een proces dat je nu eenmaal niet geheel kunt onttrekken aan menselijke controle.