≈ dS Weekblad en bewerkte artikels Waarom we met gerecycleerd nieuws zullen moeten leren leven

August 28th, 2011  |  Geschreven in ≈ Terzijdes

“Good writers borrow from other writers. Great writers steal from them outright.”

The West Wing, S04E02

Iedereen die op een redactie werkt, is er wellicht mee vertrouwd: Je krijgt een fotokopie van een artikel uit een buitenlandse krant of magazine waar “Even overleggen” op is gekrabbeld door een coördinator of een hoofdredacteur.

Dat is de oorsprong van veel artikels in magazines of weekendbijlagen van kranten. Het gaat vaak om de zogenaamde ‘tijdloze’ verhalen die ergens anders worden opgepikt en dan vertaald en/of bewerkt al dan niet met bronvermelding. Als je een beetje de buitenlandse kwaliteitspers volgt, heb je vaak een déjà vu gevoel bij het lezen van Vlaamse magazines en kranten.*

Bij dS Weekblad is dat niet anders. Zo gaat het coververhaal over dat een ouder de ontwikkeling van zijn kinderen kan schaden door ze krampachtig gelukkig willen te maken. Het stuk verwijst onder meer naar een “ophefmakend artikel” in The Atlantic.

Het is er in dS Weekblad duidelijk op geïnspireerd, maar de journaliste in kwestie heeft artikel niet zo maar vertaald. Er komen nog 3 andere bronnen en 2 experts in het artikel voor. Zo zou journalistiek meer moeten zijn.**

Soms is er geen tijd of ruimte voor een dergelijke grondige herwerking en is het item in kwestie grondig vertaald of ingekort. De reden is simpel. Om een item op papier te publiceren zijn er veel meer mensen nodig dan wanneer het online wordt gezet.

In het beste geval heb je een journalist, een eindredacteur, een corrector, een layouter, een zetter, iemand die de kleuren van de inkt kalibreert voor het papier, een drukker en een drukpers die al gauw tientallen miljoenen euro kost. Bovendien zijn er dan nog ondersteunende diensten zoals de distributie, sales, marketing, abonnementendienst, etc…

Om die complexe economie van productie en distributie van informatie in stand te houden, moeten er keuzes worden gemaakt. En vaak betekent dat je als journalist je wel heel erg moet ‘inspireren’ op andermans werk.

In een ideale wereld zou je voor iedere reportage ter plaatse kunnen gaan, maar die investeringen zijn vaak economisch niet verantwoord. Een letterlijke vertaling betekent auteursrechten en kost snel honderden euro’s. Het is vaak goedkoper om een eigen journalist een nieuw stuk over hetzelfde onderwerp te laten maken. En daardoor komt het dat afschrijven een realiteit is in de print. Met middelmatige journalistiek als resultaat.

Het probleem zou een stuk eleganter kunnen worden opgelost, mocht je in de print kunnen linken (en je lezers vlot meertalig zijn) zoals online. Dan zou je er gewoon uit kunnen citeren en naartoe verwijzen, eventueel aangevuld met extra informatie. Niets houd je tegen om in dit ‘blogformat’ ook nog eens rond te bellen.

Maar dat zit er precies niet in. Online nemen printmedia vaak gewoon de manieren van papier over. Niet linken, geen of weggemoffelde verwijzingen naar de concurrentie en vooral doen alsof we zelf het warm water hebben uitgevonden.

* Misschien nog een tip voor studenten journalistiek: Iedere journalist en dus ook hoofdredacteur heeft een dada. De een leest The Economist van voor naar achter. De ander gaat nergens heen zonder zijn exemplaar van The Financial Times of The New Yorker. Doe jezelf een plezier, vind zo snel mogelijk uit wat het favoriete leesvoer is van je stagebegeleider. Dat kan de introductie vergemakkelijken.

** Voor alle duidelijkheid, DS Weekblad is goed. Hier en daar moet er nog aan worden gevijld en ik vind dat er wel sterkere stukken of toch items met iets meer actualiteitswaarde in staan die de hoofdrol op de cover verdienden. Maar wellicht zal het magazine wel in den treure “gefocustgroept” zijn geweest. In ieder geval hoe meer goede journalistiek, hoe beter.

Trefwoorden:

Reageer

(Met Facebook Connect lopen uw reacties mee op uw Facebook-profiel.)


Wees lief voor elkaar (© Koi Vinh).

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter