≈ Waarom Barack Obama een half miljard dollar heeft opgehaald online

Oog voor detail. Dan Siroker die tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen Campaign Dir. of Analytics was, legt in een presentatie How we used data to the win the presidential election uit hoe maniakaal ze de website van Barack Obama hebben uitgebeend.

Ze hebben verschillende combinaties van registratiepagina’s en buttons — eerste stap in het donatieproces — getest om de meest effectieve combinatie te vinden.

Een slide uit de presentatie van Dan Siroker.

Bij de presidentsverkiezingen van 2008 zamelde de Democratische presidentskandidaat Barack Obama in totaal ongeveer 656 miljoen dollar ingezameld, waarvan liefst 500 miljoen online. Zijn Republikeinse concurrent John McCain slechts 201 miljoen.

Het is een gelijkaardig verhaal als dat van The 300 million dollar button.

Ik denk niet dat er uberhaupt budget voor is bij Vlaamse mediasites, maar zou het geen betere investering zijn om eens géén win elke dag-wedstrijd te organiseren? En het budget te spenderen aan dergelijke a/b-tests die de effectiviteit van registratie-formulieren, paywall-toegangen, etc…

Veel mediabedrijven kloppen zich op de borst dat 2010 het jaar wordt waar eindelijk ook online zal worden betaald voor content. Maar een marketingcampagne, aanbieden van kwaliteit en terugschroeven van de gratis informatie zal niet genoeg zijn om het succesvol te maken.

De site moet ook effectief zijn. En daar knelt het schoentje voor veel mediasites, vrees ik.

December 30th, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,

≈ De Obarometer, kwetteren en tetteren is niet web 2.0

De Standaard heeft haar ‘Obarometer’ gelanceerd, een themasite die tweets, blogposts, etc… van politici aggregeert en de populariteit van politici op Google, Facebook, etc… inschat.

Politiek is geen eenrichtingsverkeer meer. Via Facebook, YouTube en Twitter kunnen politici rechtstreeks in dialoog treden met hun kiezers. Wie deze nieuwe kanalen het best bespeelt, creëert op 7 juni misschien de verrassing.

Daarom is er de Obarometer: die laat u op elk moment precies zien hoe de campagne op het Web verloopt.

De website is elegant en clever gemaakt, daar niet van. Ik ben er zeker van dat het niet de bedoeling is, maar de Obarometer zal bij veel mensen het vooroordeel over het nut van al die “Web 2.0″-sites bevestigen: Dat al die social media-zooi één grote praatbarak vormt waar iedereen met te veel vrije tijd naast elkaar kwettert en tettert.

Constant communiceren is inderdaad een onderdeel van Web 2.0, maar het is zo veel meer. In het bijzonder draait het om “elegant organisation”, om een uitdrukking te stelen van Mark Zuckerberg, een van de bedenkers van Facebook.

Elegant organisation

Barack Obama heeft de verkiezingen niet gewonnen omdat hij enkele virale youtube-clipjes had of regelmatig mailde, blogde, twitterde, etc… Zijn website was een echt platform waar zijn supporters zich konden organiseren en werden aangemoedigd om samen te werken. Wired heeft een uitgebreid artikel over de manier waarop de campagne-website van Obama de vrijwilligers beter organiseerde dan die van de Republikeinse tegenkandidaat John McCain:

“The integration of technology into the process of field organizing … is the success of the Obama campaign,” says Dickert, who worked as John Kerry’s chief technology officer for the 2004 campaign. “But the use technology was not the end-all and be-all in this cycle. Technology has been a partner, an enabler for the Obama campaign, bringing the efficiencies of the internet into the real-world problems of organizing people in a distributed, trusted fashion.”

Vlaamse politici kwetteren en tetteren op het internet, dat is al een begin. Ze zouden beter eens in de leer gaan bij mensen die barcamps, twii-wat-is-dat-allemaal organiseren.

Dag in en dag uit organiseren mensen — die elkaar vaak van haar noch pluimen kennen — zich op Facebook, Twitter, etc… om zich te amuseren, gelijkaardige hobby’s uit te oefenen, de wereld te veranderen, etc… Laten we Web 2.0 eens zo invullen.

≈ Boom and bust, boom and bust; het nut van regulering

In oktober 2008 stelde de Amerikaanse overheid 350 miljard dollar ter beschikking van Amerikaanse banken die dreigden te kapseizen omdat te veel van hun klanten hun hypotheek niet meer konden afbetalen en/of omdat ze te veel hebben belegd in financiële producten die afgeleid zijn van die beruchte rommelhypotheken.

Dat overheidsprogramma kreeg de naam TARP — Troubled Assets Relief Program. In januari 2009 werd dat fonds uitgebreid met (nog eens) 350 miljard dollar. Toenmalig minister van Financiën en ex-bankier Henry Paulson gaf de banken een de facto blanco cheque; aan de fondsen waren bijzonder weinig beperkingen of eisen voor transparantie verbonden.

Afgelopen woensdag interviewde Jon Stewart in The Daily Show, Elizabeth Warren. Zij is professor aan Harvard en voorzitster van een parlementaire commissie die het gebruik van de TARP-fondsen door de banken onderzoekt. Rock’n Roll.

In het interview — dat overigens redelijk desastreus begint voor haar, met onder meer een pijnlijke black-out — vat ze helder samen hoe de huidige kredietcrisis het resultaat is van een twintigtal jaar financiële deregulering.

Doorheen de geschiedenis van het Amerikaanse financiële systeem is er ongeveer om de 15 jaar een financial panic geweest. Na de crisis van de jaren 30 werden er een aantal regels opgelegd en toezichtsorganen opgericht.

Volgens Warren heeft dat geleid tot een halve eeuw (relatieve) financiële stabiliteit totdat vanaf de jaren ’80 de regulering werd teruggeschroefd. Zij pleit voor een beter toezicht.

(Transcript: The Huffington Post) – So we have two choices — we are going to make a big decision, probably over about the next six months. And the big decision we are going to make is going to go one way or another. We are going decide, basically, “Hey, we don’t need regulation. You know, it is fine. Boom and bust, boom and bust, boom and bust, and good luck with your 401k.”

Or alternatively we are going to say, you know, “We are going to out with some smart regulation that is going to adapt to the fact that we have new products and what we are going to have going forward is we are going to have some stability and real prosperity for ordinary folks.”

President Barack Obama heeft, net als de andere grote kandidaten, tijdens de verkiezingscampagne bijzonder veel giften ontvangen uit de financiële sector. Ik ben benieuwd of hij het daadwerkelijk zal durven opnemen tegen de banken.

The Daily Show With Jon Stewart M – Th 11p / 10c
Elizabeth Warren Pt. 2
thedailyshow.com
Daily Show
Full Episodes
Economic Crisis Political Humor

≈ Barack Obama, the HBO president

Ik heb het vorige week gemist, maar blijkbaar heeft het Witte Huis vorige week nog wat human interest gevoed aan de pers. Politico kon achterhalen wat de TV-gewoonten zijn van Barack Obama.

Obama likes “Entourage” so much he even rearranged his campaign schedule not to miss an episode.

“We would talk about ‘Entourage’ all the time,” said White House press secretary Robert Gibbs.

Blijkbaar is Ari Gold in Entourage gebaseerd op de broer van Rahm Emmanuel, the chief of staff van Barack Obama.

Oh, en Obama is ook fan van The Wire en meer bepaald van Omar. Ik blijf Bunk toch mijn meest favoriete personage vinden.

≈ Barack Obama over liefde in 1996

Barack Obama over zijn huwelijk:

(On May 26, 1996, Mariana Cook visited Barack and Michelle Obama in Hyde Park as part of a photography project on couples in America. What follows is excerpted from her interviews with them.)

(…)

It’s that tension between familiarity and mystery that makes for something strong, because, even as you build a life of trust and comfort and mutual support, you retain some sense of surprise or wonder about the other person.

January 12th, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,

OBAMA*

Newsdesigner.com heeft voorpagina’s verzameld van de Amerikaanse presidentsverkiezingen na de overwinning van Barack Obama.

The New York Times heeft slechts voor de vierde vijfde keer in haar bestaan haar voorpagina geopend met een kop (OBAMA) die 96 punten groot is. Voordien heeft de krant een dergelijk gigantisch lettertype enkel gereserveerd voor de maanlanding, het aftreden van Nixon, de aanslagen van 11 september en op 1 januari 2000.

Ik kan me voorstellen dat het een fantastische tijd is om als krantenjournalist de eerste kroniekschrijver van de geschiedenis te zijn, maar deze presidentsverkiezingen waren nog op een andere manier historisch.

Het zijn de eerste verkiezingen waar het Internet ten volle werd benut. Wired heeft afgelopen week al een razend interessant artikel gepubliceerd over hoe gesofisticeerd de internet-strategie van Barack Obama was.

Maar bekijk de slideshows van Jim Ray eens en je ziet wat voor een vooruitgang nieuwssites en online journalistiek hebben gemaakt de afgelopen jaren. Jim Ray heeft ieder uur van de verkiezingsdag screenshots genomen van de grootste, Amerikaanse nieuwssites. De slideshows van The New York Times en MSNBC, mijn inziens de mooiste sites, tonen echt hoe levendig, relevant en mooi online journalistiek zou moeten zijn. Hier in België hebben we nog een lange weg te gaan.

*Voor de gelegenheid ook in een kolossaal font. (Ja, ik ken niks van typografie.)

Blijkbaar heeft The New York Times de pt. 96 kop ook bovengehaald op 1 januari 2000.

≈ “Who’s Nalin Palin”

Newsweek heeft een reeks over de presidentsverkiezingen — Secrets of the 2008 Campaign — waarvoor reporters een jaar volledige toegang kregen, op voorwaarde dat het maar na de verkiezingen uitkwam. De 16 is voor u, maar dan in het kwadraat.

At the GOP convention in St. Paul, Palin was completely unfazed by the boys club fraternity she had just joined. One night, Steve Schmidt and Mark Salter went to her hotel room to brief her. After a minute, Palin sailed into the room wearing nothing but a towel, with another on her wet hair. She told them to chat with her laconic husband, Todd. “Ill be just a minute,” she said.

≈ McCain is ook een kijkcijferkanon

De Republikeinse presidentskandidaat John McCain heeft de Democratische presidentskandidaat Barack Obama verslagen in de kijkcijfers. Dus ook een kijkcijferkanon.

Mr. McCain’s speech was watched by 38.9 million viewers on the three broadcast networks, three cable news channels, and two Spanish-language channels, according to Nielsen. That figure is slightly ahead of the 38.3 million who watched Mr. Obama last Thursday on those eight channels plus BET and TV One.

≈ Hij is alvast een kijkcijferkanon

38 miljoen Amerikanen keken naar de aanvaardings kroningsspeech van de Democratische presidentskandidaat Barack Obama. Dat is meer dan naar de openingsceremonie van de Olympische Spelen.

August 29th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,

≈ “Save it for 2050″

Het Amerikaanse maandblad The Atlantic Monthly doet een de-zestien-is-voor-u, maar dan nog straffer: Hoe ging het er echt aan toe in de desastreuze campagne van de Democratische presidentskandidate Hilary Clinton?

Het artikel is uitvoerig geïllustreerd met uitgelekte e-mails en memoranda.

Ready from day one, was een van Hilary Clinton’s slogans om haar eigen ervaring en leiderschap in de verf te zetten die fel moest contrasteren met Barack Obama’s gebrek aan ervaring.

Uit de uitgelekte memoranda blijkt dat ze bij het voeren van de campagne op de cruciale momenten besluiteloos was, haar campagne liet failliet gaan — vooraleer de verkiezingen goed en wel waren begonnen — en haar team liet vergiftigen door interne conflicten.

Zo was het Bill Clinton die uiteindelijk de knoop doorhakte om de beruchte 3 AM-advertentie te lanceren.

Haar beruchte strateeg Mark Penn — die zich officieel terugtrok als adviseur tijdens de campagne nadat uitkwam dat hij had gelobbyd voor een vrijhandelsverdrag dat Clinton tijdens de voorverkiezingen bestreed — wou volop een agressieve en negatieve campagne voeren.

Penn also left no doubt about where he stood on the question of a positive versus negative strategy. He made the rather astonishing suggestion to target Obama’s “lack of American roots”:

All of these articles about his boyhood in Indonesia and his life in Hawaii are geared towards showing his background is diverse, multicultural and putting that in a new light.
Save it for 2050.

It also exposes a very strong weakness for him—his roots to basic American values and culture are at best limited. I cannot imagine America electing a president during a time of war who is not at his center fundamentally American in his thinking and in his values.

(…)

Every speech should contain the line you were born in the middle of America to the middle class in the middle of the last century.

Als afsluiter Penn’s strategie om de Democratische voorverkiezingen te winnen:

1) Start with a base of women.
a. For these women you represent a breaking of barriers
b. The winnowing out of the most competent and qualified in an unfair, male dominated world
c. The infusion of a woman and a mother’s sensibilities into a world of war and neglect

2) Add on a base of lower and middle class voters
a. You see them; you care about them
b. You were one of them, it is your history
c. You are all about their concerns (healthcare, education, energy, child care, college etc.)
d. Sense of patriotism, Americana

3) Play defensively with the men and upper class voters
a. Strength to end the war the right way
b. Connect on the problems of the global economy, economics
c. Foreign policy expert
d. Unions
Contest the black vote at every opportunity. Keep him pinned down there.
Organize on college campuses. We may not be number 1 there, but we have a lot of fans—more than enough to sustain an organization in every college.

Het artikel en de uitgelekte memoranda zijn een aanrader.

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter