§ Paperdoom

 

© Martin Gee

© Martin Gee

Paperdoom — The death of the print news media –, was een neologisme dat ik nog niet kende. Blijkbaar is het al een redelijk populaire term op del.icio.us.* Er is zelfs een tumblelog; Paperdoom — Chronicling the steady and growing drumbeat, sounding the death of the print news media, one depressing link at a time.

Amerikaanse — bij uitbreiding Westerse — kranten zijn al een tijdje in verval. Hun oplagecijfers, advertentie-inkomsten én winstmarges zijn fors gedaald. Het laatste jaar is er fors gesnoeid in het aantal pagina’s én in het personeelsbestand van verschillende Amerikaanse kranten.

Sommige waarnemers en experts blijven volhouden dat de problemen van de printmedia zich louter op economisch vlak situeerden: zware concurrentie van het internet bij advertentiewerving en bij de eye-balls, te grote personeelsbestanden (In de VS wordt een voorpagina-artikel gemiddeld bewerkt door 7 à 9 schrijvende redacteurs), etc…

Andere wijzen de, eh, content naar de vinger. Kranten en magazines zijn gewoon niet relevant genoeg meer voor bepaalde bevolkingsgroepen die op hun beurt voor adverteerders interessant zijn. What’s Really Killing Newspapers van het online-magazine Slate is zo’n analyse.

They’re no longer the best providers of social currency

Not that long ago, the daily newspaper was an indispensable coiner of social currency, and it gave its readers piles of the stuff in each edition. The phrase, which comes from sociology, is often used to describe the information we acquire and then trade—or give away—to start, maintain, and nurture relationships with our fellow humans.

Wat ben je met een krant waar in staat dat Christian Bale waarschijnlijk op zijn moeder heeft geslagen, als je het al anderhalve dag ervoor op Perezhilton.com kon lezen? Wat ben je nog met de recensies van Humo als je online op ontelbare sites je gading kan vinden? Wat ben je nog met de buitenlandkatern van de Vlaamse kranten als je hetzelfde nieuws en dezelfde analyses al een dag eerder kan lezen op nytimes.com, lemonde.fr, bbcnews.co.uk en economist.com? Etc…

Voorlopig blijft mijn werkgever dankzij haar aanpak — de Man bijt hond-aanpak, maar dan hyperlokaal — grotendeels gespaard van concurrerende nieuwe media. Er moet echter slechts één lokale en populaire Facebook-achtige website komen en ook mijn werkgever zal plots met een serieuze identiteitscrisis worstelen.

Hopelijk kunnen we die identiteitscrisis afweren door zelf zo’n on line gemeenschap uit te bouwen, zonder daarbij van ons traditionele publiek te vervreemden.

* Ik blijf op old school.

≈ Olympische duikers in ‘t lang & ‘t breed

De, eh, breedbeeld fotoblog The Big Picture van de Amerikaanse krant The Boston Globe heeft een indrukwekkende foto-reeks van de voorbereidingen van het Amerikaanse duikteam.

Oh, vandaag twee uur vastgezeten op een trein. Om zes uur opstaan en dan pas om elf uur op de redactie raken; ik heb al vlottere verplaatsingen gehad.

» Synoniem voor recessie, zes letters

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

Zwarte sneeuw zien & baden in rijkdom

Amerikaanse werknemers kloppen minder uren en zien hun voltijdse betrekking eroderen naar een parttime job. Door het inkrimpende loonbriefje krijgt de Amerikaanse consument, die zorgt voor ongeveer 70 procent van het BNP van de VS, nog een klap bovenop een gedevalueerd huis en een massieve schuldgraad.

Ondertussen verdienden 50 hedge-fund managers het afgelopen jaar tesamen 29 miljard dollar. Absolute grootverdiener was John Paulson met drie komma zeven miljard dollar of 2,34 miljard euro. Ter info, het mediaan inkomen van een Amerikaans gezin was ongeveer 60.500 dollar.

Since 1913, the United States witnessed only one other year of such unequal wealth distribution — 1928, the year before the stock market crashed, according to Jared Bernstein, a senior fellow at the Economic Policy Institute in Washington. Such inequality is likely to impede an economic recovery, he said.

“For a recovery to be robust and sustainable you can’t just have consumer demand at Nordstrom,” he said. “You need it at the little shop on the corner, too.”

Kunst & design

Voor de mensen die ook snel een fortuin willen bijeen speculeren — New York Magazine gaat na wat 10 jaar geleden de beste investering van 100.000 dollar was –, kunst blijkt minstens even rendabel te zijn als aandelen van Apple.

Over kunst en andere antiquiteiten gesproken: Op de Zuidpool zijn de schuilhutten bewaard gebleven van de poolreizigers Robert Falcon Scott en Ernest Shackleton (fotoreeks, na de link), zoals zij die in het begin van de twintigste eeuw hebben achtergelaten. Door de vrieskou is alles perfect geconserveerd. Het brood staat zelfs nog op tafel.

Dan Hill over het design van de website van het tijdschrift Monocle, m.i. een van de mooiste magazine-sites.

Lost, Congo-style

Afgelopen week crashte een vliegtuig in een Congolese woonwijk. De dodentol zou opgelopen zijn tot 44. In het vliegtuig zaten ongeveer 85 inzittenden. Het slachtofferaantal zou nog hoger hebben gelegen, moest een van de passagiers — een veertien-jarige dochter van een Amerikaanse ontwikkelingshelper — niet zo koelbloedig zijn geweest:

Inside the shattered Congolese airliner, 14-year-old April Mosier raced away from where flames were swelling, a surging throng of human panic close behind.

She came upon a crack toward the right front of the fuselage, too small even for her 4-foot-9, 96-pound frame to wriggle through.

A man stood next to her. Both feared for their lives.

“Let’s open this crack; otherwise we’re going to die,” April said to him in Swahili.

De kilogram-crisis

De oer-gewichten uit de negentiende eeuw — die dienen als de internationale standaarden voor een kilogram — vertonen miniscule verschillen. Kort door de bocht: Wetenschappers weten niet meer hoeveel een kilogram precies weegt. Nu de fysica-theorieën zo gedetailleerd worden, zorgt zo’n een verschil van enkele duizendsten achter de komma voor hoofdbrekers.

De ironie van communautaire eisen

De Franstalige politici scharen zich opnieuw achter hun eis om de gewesten en niet de gemeenschappen de hoekstenen van de federale staat België te maken, nu Vlaanderen meer socio-economische autonomie eist. De Tijd legt de vinger op de wonde:

En toch duikt het spook van de drieledigheid weer op. Meer nog, de Franstalige overwinning lijkt stilaan onafwendbaar. Als Vlaanderen sociaaleconomisch meer hefbomen wil hebben, zullen de gewesten aan gewicht winnen in het Belgische staatsbestel, terwijl het belang van de gemeenschappen zal afnemen. Ook Europa geeft met het ‘werklandprincipe’ aan dat de gewesten en niet de gemeenschappen de toekomst zijn.

Vlaanderen moet zich bezinnen, want het streven naar meer Vlaanderen dreigt minder Vlaanderen op te gaan leveren.

≈ Ze zullen het wel voelen in het stemhokje, editie #666

Van de man die 800 miljoen euro is kwijt geraakt op het ministerie van Financiën en al meer dan zes kabinetschefs heeft versleten en consequent heeft beloond met postjes: Goed Bestuur Redux™.

Reynders benadrukte ook dat zijn partij samen met Ecolo de enige is die echte hervormingen wil op het vlak van goed bestuur. De MR-voorzitter heeft het dan vooral over de Franse gemeenschap en het Waals gewest, waar PS en CDH de plak zwaaien.

(…)

‘Bij de federale overheid moet je eerst slagen in een examen vooraleer je in de diplomatie mag gaan. Dan word je bijvoorbeeld de nummer 4 in Boekarest, schuif je na verloop van tijd op in de hiërarchie en eindig je je carrière als ambassadeur in Parijs of Kinshasa. In de Franse gemeenschap word je benoemd, omdat je bevriend bent met iemand. Wij willen dat veranderen’, zei de MR-voorzitter.

February 17th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

≈ De Belgische exporthandicap…

… van de Belgische industrie komt niet zozeer door de hoge loonkosten — in vergelijking met groeilanden als China, Indië, etc. — maar doordat de industrie zich hier nog altijd blijft toeleggen op halfafgewerkte producten. Dat schrijft Stefaan Michielsen van de krant De Tijd:

Waar het schoentje in België knelt, is bekend. Belgische bedrijven voeren vooral uit naar onze buurlanden Duitsland, Frankrijk en Nederland, en naar andere West-Europese landen. Maar die kennen slechts een middelmatige economische groei. Slechts een beperkt deel van onze export gaat naar snelgroeiende economieën in Oost-Europa en in Azië. Een tweede handicap is de  specialisatie van de Belgische industrie in halfafgewerkte producten. Het is niet in die categorie dat de sterkste groei kan worden gerealiseerd.

Het is verschrikkelijk kort door de bocht, maar het komt er in feite op neer dat er hier in België te veel staalplaten worden geproduceerd in plaats dat er hoogtechnologische machines, hogere winstmarges, worden gemaakt. Of in plaats van machines te leveren aan de groeilanden, concurreren we er mee.

De onderstaande analyse van De Tijd is overigens quasi verbatim overgenomen uit een studie van Agoria, de sectorfederatie en lobbygroep van hoogtechnologische bedrijven in België. De reden dat ik de wijsneus er mee kan uithangen, komt omdat ik als stagiair bij De Tijd een artikel over die Agoria-studie heb mogen schrijven.

Voor wie het nog niet wist, en wie dat niet wist moet dringend een ‘Nieuwe geschiedenis van België’ lezen, tot voor Wereldoorlog I was België een economische grootmacht die in de top 10 van de meest geïndustrialiseerde landen ter wereld stond. Na de ravage die WO I hier heeft aangericht, kon België zich nooit meer een plaats in die top tien toe-eigenenen.

In de ‘Nieuwe geschiedenis’ wijzen ze er op dat het relatieve industriële verval zich al enkele jaren voor WO I had ingezet. België’s marktaandeel in de wereldeconomie kwam onder druk te staan door de concurrentie van andere groeilanden, precies omdat België zich — toen al — te veel op halfafgewerkte producten concentreerde. Nooit gedacht ik nog eens met zo’n hol woord zou moeten afsluiten, maar er is daar slechts een remedie tegen: innoveren.

February 16th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ De verkiezingen zijn, eh, gedaan (II)

Ik ben gedagvaard door Herman Van Rompuy en Armand De Decker omdat ik niet in orde ben met de wet van 4 juli 1989, de wet op de beperking en de controle van de verkiezingsuitgaven.

Tijdens mijn stage bij Knack heb ik op de lijst STIJN gestaan. Dit naar aanleiding van een reportagereeks van Knack-redacteur Stijn Tormans over éénmanspartijen. Nu, gelukkig ben ik niet verkozen, maar Van Rompuy en Armand De Decker maken mij er op attent dat ik mijn verkiezingsuitgaven (0 euro) aan hen moet bekend maken. Ik zou dat beter serieus opnemen want dit fragment sluit de begeleidende brief af:

De kandidaat die geen aangifte doet van zijn verkiezingsuitgaven en/of van de herkomst van de geldmiddelen, kan overeenkomstig artikel 14, §1, van dezelfde wet {de wet van 4 juli 1989, nvdr.} immers worden gestraft met de straffen gesteld in artikel 181 van het Kieswetboek, te weten gevangenisstraf van acht dagen tot een maand en/of geldboete van vijftig euro tot vijfhonderd euro.

December 21st, 2007  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,

≈ De verkiezingen zijn, eh, gedaan (I)

Met de eedaflegging van Verhofstadt III zijn de federale verkiezingen van 2007 eindelijk gedaan. Voor drie maanden toch. In drie maanden tijd moeten de uitkeringen verhoogd worden en de lasten verlaagd. In drie maanden tijd moet er een aanzet gegeven worden tot een grote staatshervorming en het zou raadzaam zijn, mocht B-H-V ook uitgeklaard worden. Oh, ja en ondertussen moet er 1,4 tot 2,4 miljard euro worden bespaard.

En ondertussen steunt de N-VA (stilzwijgend) haar kartelpartner CD&V en de regering vanuit de oppositie. De politieke maagdelijkheid kan nog drie maanden in stand worden gehouden.

Ik ben mij al een paar weken de kop aan het breken hoe ik in één of twee zinnen de campagne van Leterme zou kunnen omschrijven. De slogan Wie gelooft die mens nog? is niet genoeg. Tot ik vorige week in The Economist een artikel las over de presidentsverkiezingen in Zuid-Korea. Daar heeft Lee Myungbak, de conservatieve oud-burgemeester van Seoul, de verkiezingen gewonnen. Dit schreven ze over de campagne van Lee:

In contrast Mr Lee’s record as mayor of Seoul suggests he can get things done. But if he does win, he will do so partly because he has raised expectations-and will suffer al the more if he cannot live up to them.

Vervang Lee’s record as mayor of Seoul door Leterme’s record as Minister-President of the Flemish Government en eigenlijk heb je in één zin waarom Leterme de federale verkiezingen van 2007 heeft gewonnen en waarom hij de volgende verkiezingen wel eens heel hard zou kunnen verliezen.

December 21st, 2007  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , , ,

§ Wat er in DS had moeten staan

In the interest of full disclosure: Ik heb vorig jaar journalistiek gestudeerd met Kristof Hoefkens. We hangen niet wekelijks met elkaar aan de telefoon, maar ik weet dat hij serieus met zijn vak bezig is. Welke karaktereigenschappen er op basis van zijn analysestuk ook aan hem worden toegedicht.

Update: dt-fout en spellingsfout er uit gehaald. Onderste disclaimer uitgebreid met stukje over uzegt.be

Dat houdt mij echter niet tegen om op het internet met de wolven mee te huilen. Dus without further ado Your senior web molester correspondent* met zijn 2 cents over achterop hinkende Vlaamse bloggers.

Liefste Dagboek (m, v)

Waarom Vlaamse bloggers niet op de publieke opinie wegen

  • In Vlaanderen zijn ze nog altijd niet zo zot als in de Verenigde Staten.
  • Ik ben het nieuw lief van Tom Boonen.
  • Wie Kristof Hoefkens zijn artikel echt heeft gelezen, snapt de zin en onzin van bullets.

Read the rest of this entry »

December 14th, 2007  |  Published in § Blessay
Tags: , , , , , , , ,

≈ Symbolenstrijd

Crisis in Belgium:
On the evening of election day this brandnew disco under the Madou Tower was hired (for at least 4000 euro) by the cartel of the Flemish christian democrat CD&V and the Flemish nationalist N-VA to celebrate an expected victory. It was a surprising choice for the normally rather dull party, but a celebration it was indeed. The cartel became by far the strongest formation in parliament and CD&V’s leader Yves Leterme obtained a huge personal score of 800.000 votes. Flags with lions, the symbol of the Flemish region, were deployed in great numbers causing a slight scare among many French-speaking Belgians who saw the images on tv.

Ik meen mij nog te herinneren, ik vind er wel niet direct een online bewijs van, dat het in 2004 anders was. Tijdens de overwinningsspeech van het kartel na de gewestelijke verkiezingen in 2004 werd er schuchter een Vlaamse vlag achter de sprekers omhoog gehouden. Die werd stante pede door enkele anderen naar beneden gehaald.

In nog geen vier jaar tijd, is er gigantisch veel veranderd.

December 8th, 2007  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , ,

» Verhofstadt III

Naar alle waarschijnlijkheid komt er een noodregering verlenging van de regering van lopende zaken onder uittredend premier Guy Verhofstadt die ook als communautair ontmijner het veld zou worden ingestuurd. Leterme en het kartel CD&V/N-VA kunnen nog een tijdje van hun politieke maagdelijkheid genieten. Maar met Verhofstadt als staatsman in de schijnwerpers begint de slogan Wie gelooft die man nog? dag na dag ironischer te klinken.

Venezuela verwerpt nipt de nieuwe grondwet van president Chavez die onder de nieuwe grondwet zich onbeperkt zou mogen kandidaat stellen bij de presidentsverkiezingen. Chavez heeft zijn nederlaag al toegegeven en noemde de 51-49 een foto-finish. Niets belet Chavez natuurlijk een nieuwe versie in te dienen of een ‘Putin’ te doen.

Na de Democratische delegatie van de Amerikaanse staat Florida wordt nu ook die Michigan door de nationale partijleiding geschorst. Concreet betekent het dat de delegaties van beide staten hun stemmen verliezen wanneer de Democratische delegaties in de zomer van 2008 hun presidentskandidaat verkiezen. Beide staten hadden hun eigen voorverkiezing (Primary) vervroegd om net meer op het nominatieproces te kunnen wegen. Ondertussen is het in Iowa, de eerste staat waar de voorverkiezingen worden gehouden, onwaarschijnlijk spannend bij de Democraten als bij de Republikeinen. Barack Obama en Mike Huckabee liggen daar nu respectievelijk bij beide partijen aan kop. Obama heeft Oprah, maar Huckabee heeft Chuck Norris. Chuck Norris doesn’t endorse, he tells how it’s gonna be.

Trouwens: Iedere minuut groeit de Amerikaanse overheidsschuld met ongeveer 1 miljoen dollar aan.

December 3rd, 2007  |  Published in » Debriefing
Tags: , , , , , , , ,

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter