≈ Over een verloving, een carrièreswitch en jetlag

Bon, het is hier kwart na 5 in de morgen in San Francisco. En ik ben klaarwakker dankzij de jetlag. Ik ben hier gisteren of eergisteren, afhankelijk van de tijdzone, gearriveerd voor een persreis bij enkele bedrijven in Silicon Valley.

Ik ben nogal gedesoriënteerd, maar dat is misschien het ideale moment om deze site weer eens wat leven in te blazen met wat huishoudelijke mededelingen. 2011 is nu al een zot jaar.

Ten eerste, ik ben verloofd! Ik weet eigenlijk niet goed wat ik moet zeggen. Omdat als ik erover begin, er zo veel wil vertellen. Maar dit is hier noch het beste medium, noch het geschikte publiek voor een dergelijk ellenlang exposé. Laten we het hier ophouden: In de zomer van 2012 ga ik trouwen met iemand die ik niet meer uit mijn leven zou kunnen wegdenken.

Ten tweede, mijn schrijfsels verschijnen nu ook op dode bomen. Sinds begin augustus ben ik officieel redacteur voor Trends Magazine (financieel-economische berichtgeving). Mijn sector is de retailsector, maar ik word ook ingeschakeld voor ICT (vandaar de trip naar San Francisco) en media.

Afgelopen maanden kon je al stukken van mij in Trends lezen, toen was er nog een overgangsfase waar ik mijn functies bij de webredactie aan het overdragen was.

Het is geen gemakkelijke beslissing geweest. Ik had er een job die geen dag dezelfde was, met toffe collega’s en veel vrijheid. Maar het afgelopen jaar was er iets aan het knagen. Misschien komt het omdat ik de 30 zie naderen.

In de 3,5 jaar dat ik werk, heb ik steeds tussen 2 verschillende stoelen gezeten. Ik was journalist, maar ook iemand die ‘iets met internet’ deed. Dat is nog steeds de beste omschrijving denk ik. Dat was een tijd goed te combineren, en ik heb de voorbije jaren al sukkelend enorm veel ervaring opgedaan. Ik kon mijn journalistieke vaardigheden bijschaven en leerde ook zaken zoals nieuwe functionaliteiten bedenken voor ons cms.

Maar op een bepaald moment bots je op je grenzen. Ik vond van mezelf dat ik niet meer beter werd, dat ik minder bijleerde. Eigenlijk wist ik al sinds vorige zomer dat ik een keuze moest maken. Ofwel leg ik me toe op de journalistiek, ofwel verdiep ik me verder in product- en projectmanagement. Zo’n beetje aanmodderen en af en toe iets oppikken is geen optie. Door een gebrek aan focus blijven er te veel zaken liggen, en verlies je momentum en je passie.

Afgelopen herfst werd dat besef nog een stuk groter. Door enkele wissels aan de top, kreeg ik onverwacht de verantwoordelijkheid over de Nederlandstalige magazinesites. Het is een bevreemdende ervaring om opeens te moeten beslissen over de vakantieplannen van een 8-tal collega’s.

Ik had vanaf het begin gezegd dat ik dat op voorlopige basis wilde doen. Omdat ik niet echt zeker was of ik dat operationeel wel zou kunnen bolwerken. Dat ging redelijk, al ik had niet echt het gevoel dat ik de zaken een niveau hoger kon tillen.

Het status quo handhaven, dat kon ik. Maar op korte termijn een nieuwe dynamiek ontketenen, lag buiten mijn mogelijkheden. Misschien dat het na een jaar ervaring (lees: aanmodderen), wel zou lukken om een versnelling hoger te schakelen. Zo’n functie mag echter geen stageplaats zijn, zeker niet in deze sector en op dit moment. Slotsom: ik deed het graag, maar ik vond dat ik er niet klaar voor was.

Daarom heb ik rond het jaareinde gezegd dat ik er geen probleem mee zou hebben om een stap terug te zetten. Gelukkig is er een snel een opvolger gevonden die op alle vlakken stukken beter is dan ik. Bovendien klikte het nog ook en kon ik mijn coordinerende bevoegdheden snel ovedragen. Het resultaat mag er zijn.

De magazinesites groeien sterk en operationeel staan we er veel beter voor. De afgelopen maanden zijn er fouten gemaakt, en er is nog lange weg af te leggen. Maar als ik kijk naar de progressie die er is gemaakt, kan je niet anders dan erg optimistisch zijn. De sites hebben weer een toekomst en dat is het belangrijkste.

Maar persoonlijk bleef het knagen. Ik kan namelijk niet makkelijk kiezen, en ik zeg ook niet graag neen. Ik bleef nog steeds zweven tussen het journalistieke en de technische kant van de zaken. En ik vond dat ik op beide vlakken te lang ter plaatse bleef trappelen.

En op dat moment kreeg ik het aanbod te verhuizen naar Trends Magazine. Dat was nogmaals geen gemakkelijke beslissing. Maar als ik echt moet kiezen tussen een stuk schrijven of morrelen aan een cms, dan ligt mijn hart toch bij de journalistiek. En zolang ik op de webredactie zou blijven zitten, zou ik mezelf niet kunnen beheersen om mij met de technische kant van de zaak bezig te houden, te bemoeien.

Nu kan ik mij op het journalistiek toeleggen, want ik moet nog erg veel leren. Dat gaat van contacten leggen en inlezen tot leren een boekhoudigkundige balans en een jaarrekening analyseren. Dat was even wennen en het is ook gedeeltelijk een reden voor de lange radiostilte op deze site.

De overstap betekent niet dat ik online journalistiek loslaat. Bij Trends zijn de muren tussen print en online grotendeels gesloopt. Iets wat bij andere redacties niet altijd het geval is. En hoewel we door onze beperkte ploeg het niet altijd gemakkelijk hebben, proberen we toch iedere dag online ook meerwaarde te bieden.

Ik heb nog belachelijk weinig ervaring, en ben dus ook niet echt geschikt om veel carrière-advies te geven. Maar laat ik dat toch doen: Vroeg of laat weet je waar je echt naar toe wil. En dat moet je durven beslissen.

Eerlijk, er komt veel toeval bij te kijken en het is af en toe erg frustrerend. Maar voor mij is het goed uitgedraaid. Ik sta voor 2 enorme avonturen.

Dit wordt genieten.

(De carriereswitch heeft ook gevolgen voor deze site, maar dat is voor een andere post. Binnenkort. Beloofd.)

August 21st, 2011  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,
December 31st, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags:

≈ Parijs

Afgelopen donderdag en vrijdag even in Parijs geweest voor een mini-citytrip. 10 jaar geleden was ik er met de klas er naar toe geweest, dus ik kon wat gerichter rondlopen. (Meer foto’s.)

Een greep uit de zaken die ik heb bezocht.

Donderdag

Mona Lisa

Louvre. Meer onder de indruk van het volk rond de Mona Lisa dan van het schilderij zelf. De zalen met de oosterse en Griekse antiquiteiten zijn ook ferm de moeite. Daar staat een kapiteel — het bovenste van een zuil — massief steen uit het oude Perzië dat groter was dan een auto.

Centre Pompidou. Jammer dat de zaal met expressionisten gesloten was. Daar kon ik me nog _iets_ van herinneren van de lessen kunstgeschiedenis aan de universiteit. Note to self: De volgende keer niet tegen een hoopje vuilnis sjotten, ook niet per ongeluk. Er kunnen daar daklozen onder liggen. Ook aan Centre Pompidou.

Pont Neuf – Ile de la Cité – Ile Saint-Louis. Een stad krijgt toch altijd meer karakter als er een rivier door loopt.

Notre Dame. De vorige keer al binnen geweest, toen ‘s avonds. Nu eens er rond gelopen en de buitenkant kunnen bewonderen.

Quatier Latin. Vorige keer al genoeg doorkruist. Nu nog eens aangedaan voor de legendarische boekenwinkel Shakespeare and company. _Nogal_ foxy personeel, overigens. En dan druk ik me nog voorzichtig uit.

Institut du monde arabe. In de ramen van het gebouw zijn diafragma’s verwerkt die elk afzonderlijk kunnen worden bediend. Het uitzicht op het terras (gratis) is de moeite.

Place de la Victoire – Opera – Boulevard Haussman. Dan van Quartier Latin gewandeld naar mijn hotel aan Gare Saint Lazare. Onder meer aan de Boulevard Haussman gepasseerd, qua winkeldrukte te vergelijken met Fifth Avenue in New York.

Vrijdag

Musée d’Orsay. Een van mijn favoriete musea en eindelijk kunnen bezoeken zoals het hoort; op een rustig tempo en met een audio guide.

Eiffeltoren. Een uur in de rij aangeschoven en wegens de drukte me beperkt tot de 2de verdieping en geen ticket gekocht voor de top. Ondanks de wachttijd erg de moeite.

Arc de Triomphe. Van de Eiffeltoren gewandeld naar de Arc de Triomphe.

Sacre Coeur. Dat park aan de voet van de Sacre Coeur en de ambiance van Montmartre was een geslaagde afsluiter van de trip.

Maar de mooiste herinneringen zal ik hebben aan…

De Seine

Of liever de oevers van de Seine en daar tussen beroepsalcoholiekers, andere toeristen en verliefde koppeltjes even kunnen uitblazen.

In Gent als ik van het centrum naar het appartement terug wandel, sla ik de laatste tijd altijd af aan Sint-Kwintensberg om via de Coupure terug naar huis te gaan.

Als mijn boot met geld ooit aankomt, koop ik ergens een huis aan het water. Zodat ik er mijn boot aan kan meren.

June 3rd, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ En het internet heeft dat allemaal kapot gemaakt

Weet je nog, de jaren ’90? Toen cd’s nog 900 frank kostten, Humo en Stubru u vertelden wat cool was en het leven als tiener niet gemakkelijker kon zijn door sociale druk: je luisterde of naar hiphop, of naar rock, of naar house, etc…

Toen je wel 2 keer nadacht bij het kopen van die cd van Sting omdat die wel erg ging opvallen tussen uw cd’s van The Beastie Boys? Neen, je moest dat stiekem doen.

En nu kom je zoiets geregeld tegen:

Sting, Lady Gaga, Elton John, Shirley Bassey, Debbie Harry en Bruce Springsteen die Don’t stop believin van Journey coveren.

Ik heb geen doctoraat in, eh, de appetijt van het publiek naar muzikale samenwerkingen over de genres heen, maar soms denk ik dat het internet — met zijn mashup-cultuur en waar iedere genre slechts een muisklik is verwijderd — dat hokjesdenken compleet kapot heeft gemaakt.

Het moet nu tegelijkertijd angstaanjagend en geweldig zijn, om een eigen smaak te ontwikkelen als tiener. Er zijn te veel dingen om cool te vinden.

Het internet heeft dat allemaal kapot gemaakt, en dat is geweldig.

May 14th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ Hoe ik meer slaap door Twitter

Vanavond ga ik quizzen met ex-klasgenoten uit het middelbaar, een traditie die al bijna tien jaar standhoudt. En ik weet nu al dat het frustrerend gaat zijn, ongeacht hoe goed of slecht we scoren. Omdat ik niet op antwoorden zal komen. Antwoorden waarvan ik weet dat ik ze weet.

Het houdt me wakker ‘s nachts. Ik kan niet in slaap vallen vooraleer ik nog eens door Netnewswire en Tweetie heb gebladerd of mijn boekenachterstand een hoofdstuk of 3 probeer in te korten. Er zijn veel mensen zoals mij:

3. Real geeks can’t stop doing and thinking what they’re doing and thinking. Remuneration for it does not really enter the equation and holidays do not switch it off.

Belle De Jour.

Rusten dat zit dus niet in mijn karakter. En daar schuilt een gevaar in.

Enkele jaren geleden heb ik heb al eens perioden gehad in mijn leven waar ik door allerhande redenen echt niet kon slapen, weken aan een stuk. Die mentale en fysieke uitputting wil ik nooit meer meemaken.

Afgelopen zomer voelde ik het weer aankomen, dat ik bijna op mijn tandvlees zat om de simpele reden dat ik mezelf te weinig rust gunde.

Toen heb ik vanalles geprobeerd. Veel vroeger in bed kruipen, alle boeken en elektronica uit mijn slaapkamer bannen, in de vooravond sporten zodat ik zeker moe was, enkel nog lichte maaltijden eten en geen volledige zakken chips meer binnenspelen (stresseter). Ik heb de grens getrokken aan stille nacht thee. (Toch bedankt, mama.)

Maar dat hielp allemaal niet. De kwaliteit en de duur van mijn slaap verbeterde niet, ik liep er ambetant van dat ik zo weinig kon lezen en ik voelde me nog altijd moe.

En dan ontdekte ik your.flowingdata na het lezen van enkele artikelen uit Wired over personal metrics. Hoe gaat dat in zijn werk?

Je volgt @yfd op twitter, je logt in op your.flowingdata.com en dan stuur je direct messages op deze manier:

d yfd slept 6 hours at 6:20

Your.flowingdata haalt dat op uit Twitter. Standaard zijn de dashboards met je data privé. Eventueel kan je aparte pagina’s aanmaken die open staan voor iedereen.

Your Flowing Data Dashboard

De reden dat ik het nu post, is omdat een van die Wired-journalisten nu ook in The New York Times Magazine heeft geschreven over personal metrics.

We make decisions with partial information. We are forced to steer by guesswork. We go with our gut. That is, some of us do. Others use data.

En door dat te lezen heb ik me gerealiseerd, hoe goed het werkt. Hoe het tracken van enkele variabelen dankzij de Twitter-integratie mij slechts enkele minuten per dag kost en al zeer snel rendeert.

En het tracken op zich, is precies al genoeg. Omdat ik mij er van bewust van ben hoeveel ik nu echt slaap. Ik durf nog wel eens te weinig slapen.* Maar omdat ik het constant monitor, ga ik er veel gedisclipineerder mee om en compenseer ik veel sneller mijn gebrek aan slaap.

Als je ergens een of ander doel hebt, eender wat: Track het via your.flowingdata met Twitter. Het werkt.

* Minder dan 5 uur.

May 1st, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

≈ Gezocht: Huisgenoten, part deux

Zoals ik al heb gezegd; mijn huisgenoten, eh, verhuizen van de zomer. Gelukkig blijven ze een beetje in de buurt wonen, zodat we elkaar nog geregeld gaan zien.

Dus even mijn post recapituleren van vorig jaar:

Ik woon in een appartement in de buurt van Gent Sint Pieters, in de Koning Albertlaan. Het is ongeveer 5 minuutjes wandelen naar het station. Op Flickr vind je enkele oudere foto’s.

Ik ben op zoek naar minstens 1, hoogstens 2 nieuwe mensen. Bij voorkeur mensen met een vaste job van rond de 25.

De huishuur en alle kosten komen op ongeveer 800 euro per maand. Voor 2 personen is het dus ongeveer 400 euro in de maand. Het is een contract voor 1 jaar en loopt vanaf augustus.

De maandhuur en kostenforfait per persoon komen op 265 euro. Als ik de andere kosten er bij reken, heb ik in 2008 en 2009 ongeveer 280 euro per maand betaald. Er is (draadloos) internet van dxadsl (75 gigabyte per maand).

Het is een (dak)appartement (overal vast tapijt) met 2 — vrij ruime* — slaapkamers, 1 kleine slaapkamer, ruime living, apart toilet en badkamer met ligbad/douche, een keuken met elektrisch kookvuur en een berging/bureau’tje.

Mensen die interesse hebben, mogen altijd mailen naar stijnf apenstaart gmail punt com.

*Definitie van ruim: Er is plaats voor een 2-persoonsbed, een gewone klerenkast en een bureau. Maar dan gaat je kamer toch al rap vol komen te staan.

April 13th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ Vaderlandse geschiedenis

Ik moet ergens 8 of 9 jaar geweest zijn toen ik dit boekje mocht meenemen tijdens het opruimen van de bibliotheek in mijn lagere school. Mijn eerste stappen in onze vaderlandse geschiedenis, gedrukt in 1973. Enkele weken geleden vond ik het zelf terug.

(Foto’s zijn genomen met de iSight-camera van mijn iMac, vandaar de mindere kwaliteit.)

Ik heb dat boekje tientallen keren uitgelezen. Misschien is dat wel de reden geweest waarom ik geschiedenis ben gaan studeren en niet klassieke filologie, economie, rechten, etc…

Trouwens, de reden waarom we Congo zijn gaan koloniseren, is de volgende:

Hij [Koning Leopold II] stuurde er dappere mannen naartoe, want in het pas ontdekte land was nog heel veel werk. Het was een arm, wild land. Grote groepen Arabieren kwamen ‘s nachts de negerdorpen omsingelen. Veel oude negers, de vrouwen en de kinderen werden vermoord. De jonge, sterke negers werden aan ketens vastgebonden en meegesleurd. Ze werden als slaven verkocht. De Arabische slavenhandelaars werden door de soldaten van Leopold II verdreven.

Dieu le veut.

March 28th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ Zeg, hoe is het op uw nieuw werk?

Druk.

Met als collateral damage een privé leesachterstand die problematisch begint te worden.

March 6th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags:

≈ Mutatie

Mutatie
mu·ta·tie de; v -s 1 verandering, wijziging 2 wisseling van personeel, leerlingen enz. 3 (biol) sprongsgewijze verandering vd soorten

Vandaag, maandag, ben ik aan mijn laatste volledige week begonnen bij Krant van West-Vlaanderen.* Ik ‘muteer’ namelijk naar de newsroom ofwel de overkoepelende webredactie van de magazines van Roularta.

Het was een aanbod dat ik niet kon weigeren. Wie deze website een beetje volgt of mij kent, die weet dat ik zot ben van infografieken, kaarten, web-apps, etc. Als ik *iets* van carrièreplanning heb, dan is het dat ik probeer een goede hacker-journalist te worden. Met nadruk op proberen. Een echte programmeur zal ik nooit worden.

Die newsroom is daarvoor een geschiktere omgeving om meer aan Computer Assisted Reporting te doen. En als je zo’n kans krijgt waarvan je weet dat die zich niet ieder jaar zal stellen, dan sla je die niet af. Ik popel om er aan te beginnen.

Toch heb ik getwijfeld, door mijn collega’s. Ik ben in Roeselare in een machtige omgeving terecht gekomen. Slechts 2 jaar zal ik bij KW hebben gewerkt, maar ik heb toch het gevoel dat ik er enkele vrienden aan overhoud die véél langer zullen meegaan.

Vanaf week 1 heb ik me er thuis gevoeld. En het piekt, nu ik ga ‘muteren’, om afscheid te nemen van al die goede collega’s. Collega’s die dezelfde passies delen; hun streek & journalistiek.

We hebben niet de budgetten van een dagkrant, en daardoor hebben we niet altijd de beste foto’s of afgevijlde teksten. Maar als je de krant leest dan zie je dat ze met liefde is gemaakt.

Het is in de eerste plaats een krant die over de lezers zelf gaat, over interessante dorpsfiguren, wie er is geboren, getrouwd en gestorven in zijn gemeente, over hoe de lokale voetbalploeg zijn kansen inschat, kortom over mensen van bij ons.

Ik denk dat in Vlaanderen enkel de Gazet van Antwerpen, of het Belang van Limburg zich op dezelfde manier hebben kunnen vervlechten in het sociale weefsel van hun streek.

De website waar ik een jaar voor zal hebben gewerkt, staat zeker nog niet zo ver. Maar op het vlak van lokale breaking news-berichtgeving staan we toch een stuk verder dan onze concurrenten op het net. En dit zal alleen maar verbeteren en verder worden uitgebouwd. Stiekem ben ik toch een beetje trots dat ik mee heb mogen trekken aan die kar.

2 jaar lang zal ik samengewerkt hebben met moderne journalisten. Met journalisten die een volledige editie plannen, de lay-out van hun krant uittekenen, stukken schrijven, zelf de boer op gaan, medewerkers coachen en ondertussen ook nog eens aan de website denken. En vooral, vooral met journalisten die midden in hun publiek staan.

Ik weet dat veel mensen neerkijken op West-Vlaanderen, op regio-journalistiek. Ik was, ik ben en ik zal nooit een van die mensen zijn.

Mijn respect voe min collega’s i gruot.

* Een West-Vlaamse krant die wekelijks verschijnt in 11 lokale edities, 400.000 lezers volgens de CIM.

February 8th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ Barcamp Ghent #3

Groupshot BCG3

Foto door Pitslamp.

Barcamp Ghent #3 was machtig. En te zien aan het verhoogde aantal followers van mijn Twitter-account, heb ik een pak nieuwe fijne mensen ontmoet.

December 19th, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter