Nijst.org

Christophe met op de achtergrond een poserend koppel in Philadelphia.

Voor de geïnteresseerden; ik heb nog wat reisfoto’s toegevoegd op Flickr. Later — wanneer ik nog wat foto’s van Jürgen heb gekregen — volgt er een reisverslag.

2009 heeft nog een 3-tal maanden, maar de volgende boeken gaan toch hun best mogen doen omBorn to run van Christopher McDougall te kloppen. In Born to run gaat Christopher McDougall op zoek naar een Mexicaanse indianenstam, de Tarahumara, waar het leven wordt beheerst door lopen.

Niet zomaar lopen, maar ultralopen. Door canyons.

Ken je die mop van Urbanus waarbij Nonkel Kolonel via Parijs omreed om zijn raketten te transporteren in België? Het waren namelijk langeafstandsraketten. *Rimshot* Wel, het zijn ook zo’n afstanden.

McDougall behandelt 3 thema’s: 1. De geschiedenis en de cultuur van de Tarahumara, 2. Waarom indianen met primitieve sandalen minder loopblessures hebben dan mensen met sportschoenen en 3. Een crazy langeafstandswedstrijd in de canyons waar het kruim van westerse ultralopers het opneemt tegen de Tarahumara.

Het boek werkte zo aanstekelijk dat ik mij nieuwe loopschoenen kocht, en na de eerste kilometer direct weer werd herinnerd aan mijn zwakke knie. Ik ben wederom aan het rusten. En nijdig dat ik daarvan loop.

Dit is wat er is gebeurd toen ik de sluitertijd van mijn camera op een tiental seconden heb gezet in de hal van Grand Central in New York. Een 50-tal seconden er voor had ik deze, crappy, foto gemaakt. De mensen staan precies niet echt stil.

Een eerste selectie vind je op Flickr.

De jetlag is bijna verteerd, iPhoto heeft zijn eerste lading foto’s verwerkt en de mailboxen zitten overvol; tijd om weer aan het werk te gaan. Het was een fantastische reis en, man, wat heb ik zin in een cheeseburger met barbecue-saus.

Als alles goed gaat, staan Christophe, ik en Jürgen binnen exact 24 uur aan te schuiven voor tickets voor een oefenmatch van The New York Jets. Daarmee begint onze Amerika-reis: New York, Boston, Washington, Philadelphia, New York. Ik kan al niet wachten.

Waarschijnlijk enkele updates op deze site en op Flickr tijdens de reis. De, eh, cool kids kunnen mij volgen op Twitter.

Sinds begin augustus heb ik 2 nieuwe huisgenoten, Annelies en Kristof, in plaats van Nele en Katrien. Het waren 2 zeer mooie jaren met Nele en Katrien, en zoals dat gaat, zijn die voorbijgevlogen. De ‘nieuwe’ zijn alvast meer dan goedgekeurd, het belooft ook een mooie tijd te worden.

Een goede maand geleden begon de volksverhuizing.

Die frigo naar boven sleuren ging verbazend gemakkelijk.

Even hadden we noch tafel, noch zetel. Dat was een beetje improviseren.

En een maand later, na een allerlaatste spoedinterventie van Arnaud’s Liftservice — extreem aan te raden trouwens — voor een nieuwe sofa die luttele centimeters te groot bleek te zijn voor de trappenhal, staat het appartement weer een beetje op orde.

Meer foto’s op Flickr.

* © The West Wing.

Read the rest of this entry »

Gisteren speelden Kurt (Nog niet op de foto, eerst in De Weekbode), Yves en Tom hun laatste match voor Wivo Wingene. Ik denk dat ik al sinds mijn 13 jaar met Tom heb gevolleybald. 13 jaar. Oud, man.

Ik deel op dit moment een appartement met 2 vriendinnen, **INSERT schunnige opmerking**, in de Koning Albertlaan (Gent). (Aan het station, meer bepaald op 7 minuten wandelen van perron 12. Persoonlijk record staat op 3 minuten, al ben ik daar wel een hele dag slecht van geweest.)

Een van hen gaat eind juli echter intrekken bij haar vriend en de andere vriendin verhuist naar een huis dichter bij het centrum.

Ik ben daarom op zoek naar 2 nieuwe mensen. Bij voorkeur mensen met een vaste job van rond de 25.

De maandhuur en kostenforfait per persoon komen op 265 euro. Als ik de andere kosten er bij reken, heb ik in 2008 ongeveer 280 euro per maand betaald. Er is (draadloos) internet van dxadsl (75 gigabyte per maand).

Het is een (dak)appartement (overal vast tapijt) met 2 — vrij ruime* — slaapkamers, 1 kleine slaapkamer, ruime living, apart toilet en badkamer met ligbad/douche, een keuken met elektrisch kookvuur en een berging/bureau’tje. Er is centrale verwarming (die zeer goed werkt).

Als je een persoon bent die zich graag ganse avonden in de eigen kamer verschanst, ga je misschien wel snel het gevoel hebben dat de slaapkamers iets te benepen zijn.

(Persoonlijk vind ik het een voordeel dat mijn bed eens niet staat in dezelfde ruimte waar ik werk of eet. Voordien heb ik altijd op studio’s gewoond.)

De grootste kamer is de living, en dat is ook de plaats die de voorbije jaren zo’n beetje van iedereen hier is geweest op het appartement. Het was nu ook niet precies ‘Friends’, maar je bleef toch regelmatig in de living plakken omdat er interessant volk aanwezig was.

Mensen die interesse hebben, mogen altijd mailen naar stijnf apenstaart gmail punt com.

*Definitie van ruim: Er is plaats voor een 2-persoonsbed, een gewone klerenkast en een bureau. Maar dan gaat je kamer toch al rap vol komen te staan.