» Alles kan, behalve omhoog vallen

Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen vaak. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

Interview van The Guardian met Nobelprijswinnaar Paul Krugman over waarom de wereldeconomie het komende jaar niet omhoog zal vallen, na de vrije val van het voorbije anderhalf jaar.

Analyse van macro-cijfers van de Duitse economie — een van de voornaamste handelspartners van België — ; precies niet al te hoopgevend voor een fors en snel herstel.

Breedbeeld-fotosite The Big Picture over het protest in Iran.

Collega Kristof P. is door Noorwegen getrokken. De foto’s zijn genomen met een point-and-shoot camera.

En als uitsmijter; zoon van Fidel Castro dacht dat hij aan het, eh, cyberdaten was met een 27-jarige Colombiaanse schone en lost daarbij veel over zijn privé-leven. Zijn cybergeliefde blijkt in werkelijkheid een Cubaans-Amerikaanse man te zijn.

June 16th, 2009  |  Published in » Debriefing
Tags: , , , , ,

≈ Boom and bust, boom and bust; het nut van regulering

In oktober 2008 stelde de Amerikaanse overheid 350 miljard dollar ter beschikking van Amerikaanse banken die dreigden te kapseizen omdat te veel van hun klanten hun hypotheek niet meer konden afbetalen en/of omdat ze te veel hebben belegd in financiële producten die afgeleid zijn van die beruchte rommelhypotheken.

Dat overheidsprogramma kreeg de naam TARP — Troubled Assets Relief Program. In januari 2009 werd dat fonds uitgebreid met (nog eens) 350 miljard dollar. Toenmalig minister van Financiën en ex-bankier Henry Paulson gaf de banken een de facto blanco cheque; aan de fondsen waren bijzonder weinig beperkingen of eisen voor transparantie verbonden.

Afgelopen woensdag interviewde Jon Stewart in The Daily Show, Elizabeth Warren. Zij is professor aan Harvard en voorzitster van een parlementaire commissie die het gebruik van de TARP-fondsen door de banken onderzoekt. Rock’n Roll.

In het interview — dat overigens redelijk desastreus begint voor haar, met onder meer een pijnlijke black-out — vat ze helder samen hoe de huidige kredietcrisis het resultaat is van een twintigtal jaar financiële deregulering.

Doorheen de geschiedenis van het Amerikaanse financiële systeem is er ongeveer om de 15 jaar een financial panic geweest. Na de crisis van de jaren 30 werden er een aantal regels opgelegd en toezichtsorganen opgericht.

Volgens Warren heeft dat geleid tot een halve eeuw (relatieve) financiële stabiliteit totdat vanaf de jaren ’80 de regulering werd teruggeschroefd. Zij pleit voor een beter toezicht.

(Transcript: The Huffington Post) – So we have two choices — we are going to make a big decision, probably over about the next six months. And the big decision we are going to make is going to go one way or another. We are going decide, basically, “Hey, we don’t need regulation. You know, it is fine. Boom and bust, boom and bust, boom and bust, and good luck with your 401k.”

Or alternatively we are going to say, you know, “We are going to out with some smart regulation that is going to adapt to the fact that we have new products and what we are going to have going forward is we are going to have some stability and real prosperity for ordinary folks.”

President Barack Obama heeft, net als de andere grote kandidaten, tijdens de verkiezingscampagne bijzonder veel giften ontvangen uit de financiële sector. Ik ben benieuwd of hij het daadwerkelijk zal durven opnemen tegen de banken.

The Daily Show With Jon Stewart M – Th 11p / 10c
Elizabeth Warren Pt. 2
thedailyshow.com
Daily Show
Full Episodes
Economic Crisis Political Humor

≈ De laatste editie van The Rocky Mountain News


Final Edition from Matthew Roberts on Vimeo.

Vrijdag 27 februari rolde voor de allerlaatste keer The Rocky Mountain News van de persen. De moederholding van de Amerikaanse krant, E.W. Scripps, vond geen koper en besliste om de boel dan maar stil te leggen.

Het zal vast en zeker niet de laatste krant zijn die in 2009 zal stoppen.

March 1st, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ Over geld en voetbal

De stichter van de personal finance-site Mint.com over de verslechterende financiële toestand van de Amerikaanse gezinnen.

Ongeveer 900.000 Amerikanen gebruiken Mint om hun geld te beheren. Dat komt uit op een totaal van ongeveer 50 miljard dollar. En wat vertelt het verhaal van die kleine miljoen mensen?

Is it Great Depression bad? That’s a qualitative question I can’t answer. But what the data, the hard facts, mean for you – if you run a consumer business – is that your customers are spending $400 less each month than they were a year ago, have burned through half of their savings, and on average have taken on an additional $5k in debt.

Duidelijk een item waar het verhaal in de data zit. Een ander item, waar de data het verhaal is: Chalkboards; voetbalstatistieken van The Guardian.



 by Guardian Chalkboards

Indrukwekkend. En te bedenken dat in Vlaanderen sportuitslagen online zetten, al wordt gezien als innovatie.

February 2nd, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , , ,

≈ Infoporn

The New York Times heeft een infografiek waar een overzicht wordt gegeven van hoe de Amerikaanse economie het onder de naoorlogse presidenten is vergaan. Met voorsprong de beste infografiek van deze maand. Oh, en de evolutie van het Amerikaanse spaarquota is akelig.

October 19th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ Fortis voor een prikje

Fortis betaalt 24 miljard euro voor een stuk van de Nederlandse bank ABN Amro — tot groot ongenoegen van de Nedelandse zakenwereld –, en steekt zich daarvoor diep in de schulden. Rotslechte communicatie, de kredietcrisis — waardoor banken niet meer aan elkaar lenen — en speculanten duwen de beurskoers van Fortis de dieperik in. Een van de grootste banken van België is slechts 15 miljard euro waard. Ooit was de bank meer dan het driedubbele waard.

Plots komt ING, een andere Nederlandse bank, op de proppen die voor een prikje anderhalve bank zal kunnen controleren.

Het is cynisch om vast te stellen dat Fortis op zich een rendabele instelling is die mooie winsten maakt maar die nu voor een prikje van eigenaar dreigt te veranderen. De bankverzekeraar heeft op zeer korte termijn eigenlijk ook geen solvabiliteitsprobleem, maar de bankpoot is in de problemen gekomen als gevolg van een vertrouwenscrisis. Dat heeft een mechanisme in gang gezet, dat enkel gestopt kan worden door het schip te bunkeren.

Dat het zo ver is kunnen komen, heeft te maken met de internationale bankencrisis maar ook met een aantal misrekeningen van Fortis. Op het ogenblik dat de kredietcrisis begon, schreef het een cheque uit van 24 miljard euro voor de gedeeltelijke overname van ABN Amro terwijl het dat geld niet had. Toen de markt vorig najaar verslechterde, werd niet aan de ingebouwde noodremclausules getrokken. Ondertussen zijn héél veel kleine en grote aandeelhouders circa 30 miljard euro kwijt, het verschil namelijk in beurswaarde begin vorig jaar en nu.

Aah, kapitalisme.

September 28th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , ,

≈ Geen gratis diner meer bij Google

Je weet pas dat het echt crisis in de Verenigde Staten is als Google bespaart en de gratis avondmalen schrapt.

August 26th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

≈ Gelezen: Freakonomics

Freakonomics — A rogue economist explores the hidden side of everything van de beruchte econoom Steven D. Levitt en NYT-journalist Stephen J. Dubner zoekt antwoorden op de vraag hoe de wereld echt in elkaar zit? Het boek vloeit voort uit een reportage van Stehpen J. Dubner over Steven D. Levitt; The Probability That a Real-Estate Agent Is Cheating You (and Other Riddles of Modern Life.

Steven D. Levitt houdt zich al een twintigtal jaar bezig met vragen als Welke maatregel doet criminaliteit het meest dalen? (Abortus, meer gevangenissen en meer blauw op straat), Waarom kunnen zoveel Amerikaanse drugdealers zich geen eigen huis permitteren? (Drugs dealen in de VS betaalt ongelofelijk slecht), Kan je echt je kind een gouden toekomst bezorgen? (Ja en neen, maar het is al te laat om er nog iets aan te veranderen wanneer je kind wordt geboren).

Op die vragen — en nog enkele meer — geeft het boek antwoorden. Sommige van bovenstaande antwoorden mogen nogal voor de hand liggend lijken, maar het geniale in Levitt’s opzicht is dat hij de vragen te lijf gaat met data en statistieken. En dat op een manier die in sommige gevallen totaal niet voor de hand liggend is.

Freakonomics is eigenlijk gewoon historische kritiek toepassen op de realiteit. Veel economen (en historici) vertrekken nog al te vaak vanuit een theoretisch model (Zoals de wereld zou moeten zijn.); en niet vanuit de praktijk (Zoals de wereld is en op basis van kritisch doorgelichte bronnen.)

Het is jammer dat er niet meer Levitt’s op de wereld zijn.

Er is ook een Freakonomics-blog.

§ Paperdoom

 

© Martin Gee

© Martin Gee

Paperdoom — The death of the print news media –, was een neologisme dat ik nog niet kende. Blijkbaar is het al een redelijk populaire term op del.icio.us.* Er is zelfs een tumblelog; Paperdoom — Chronicling the steady and growing drumbeat, sounding the death of the print news media, one depressing link at a time.

Amerikaanse — bij uitbreiding Westerse — kranten zijn al een tijdje in verval. Hun oplagecijfers, advertentie-inkomsten én winstmarges zijn fors gedaald. Het laatste jaar is er fors gesnoeid in het aantal pagina’s én in het personeelsbestand van verschillende Amerikaanse kranten.

Sommige waarnemers en experts blijven volhouden dat de problemen van de printmedia zich louter op economisch vlak situeerden: zware concurrentie van het internet bij advertentiewerving en bij de eye-balls, te grote personeelsbestanden (In de VS wordt een voorpagina-artikel gemiddeld bewerkt door 7 à 9 schrijvende redacteurs), etc…

Andere wijzen de, eh, content naar de vinger. Kranten en magazines zijn gewoon niet relevant genoeg meer voor bepaalde bevolkingsgroepen die op hun beurt voor adverteerders interessant zijn. What’s Really Killing Newspapers van het online-magazine Slate is zo’n analyse.

They’re no longer the best providers of social currency

Not that long ago, the daily newspaper was an indispensable coiner of social currency, and it gave its readers piles of the stuff in each edition. The phrase, which comes from sociology, is often used to describe the information we acquire and then trade—or give away—to start, maintain, and nurture relationships with our fellow humans.

Wat ben je met een krant waar in staat dat Christian Bale waarschijnlijk op zijn moeder heeft geslagen, als je het al anderhalve dag ervoor op Perezhilton.com kon lezen? Wat ben je nog met de recensies van Humo als je online op ontelbare sites je gading kan vinden? Wat ben je nog met de buitenlandkatern van de Vlaamse kranten als je hetzelfde nieuws en dezelfde analyses al een dag eerder kan lezen op nytimes.com, lemonde.fr, bbcnews.co.uk en economist.com? Etc…

Voorlopig blijft mijn werkgever dankzij haar aanpak — de Man bijt hond-aanpak, maar dan hyperlokaal — grotendeels gespaard van concurrerende nieuwe media. Er moet echter slechts één lokale en populaire Facebook-achtige website komen en ook mijn werkgever zal plots met een serieuze identiteitscrisis worstelen.

Hopelijk kunnen we die identiteitscrisis afweren door zelf zo’n on line gemeenschap uit te bouwen, zonder daarbij van ons traditionele publiek te vervreemden.

* Ik blijf op old school.

May 8th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter