Nijst.org

Khoi Vinh, Design Director voor NY Times.com antwoordt op de vraag wat er allemaal in het dock van zijn Mac zit. De MP3-bloglezer Peel kende ik nog niet.

Hij is precies een die-hard gebruiker van Quicksilver, een soort duivel-doet-al-programma waar je met (combinaties van) sneltoetsen allerhande bewerkingen kan uitvoeren. Quicksilver kan voor sommige mensen te overweldigend zijn. Nieuwe Mac-gebruikers raad ik zelf altijd Namely aan, waar je snel programma’s mee kan openen.

Soms heb ik het gevoel dat programma’s als Quicksilver zijn uitgevonden voor Mac om gebruikers zich stoerder te laten voelen in een interface die eigenlijk zelfs niet gelooft in de rechtermuisnknop. “Kijk, mama: Zonder handen!” (In dit geval “Zonder muis!”).

Het voordeel van eyecandy in Mac OS X is, dat je ze kan uitzetten.

Met dank aan Backdrop, Menushade en het Dock.

Maar toch hoop ik dat op zijn minst TextEdit of TekstEditor zoals dat in het Nederlands genoemd wordt, een echte full-screen-editor krijgt. Dat Word dat zou hebben, dat zou pas echt ideaal zijn. Enkel CopyWrite heeft dat voorlopig, en dat is een killer-feature.

Op mijn iBook open ik de meeste programma’s met Spotlight. Daar zit af en toe een serieuze vertraging op, temeer omdat ik in mei niet solvabel genoeg was om echt veel RAM bij te kopen. Ik had al Quicksilver geprobeerd als een soort ‘launchbar’. Maar dat programma noch Tigerlaunch kon mij bekoren. Via del.icio.us ben ik op Namely gestoten. Ik gebruik het nu al een tweetal uur en het steekt niet tegen. Het is kinderlijk eenvoudig, lichtgewicht en gebruiksvriendelijk. Wat moet een mens nog meer hebben?