≈ Five Guys Burgers and Fries

Burgers bij Five Guys in Georgetown

Via Kottke.org op een interview gestoten met stichter Jerry Murrel van The Five Guys hamburgerketen. De keten haalt een omzet van 483 miljoen dollar.

De man hamert op quality control en geeft het personeel van goede vestigingen voor miljoenen dollars aan bonussen:

We try to make the kids feel ownership in the company. Boys hate to smile. It’s not macho. And it’s definitely not macho to clean a bathroom. But if the auditor walks in and the bathroom isn’t clean, that crew just lost money. Next thing he knows, the guy who was supposed to clean the bathroom has toilet paper all over his car and a potato in his tailpipe.

Ik raad iedereen aan die naar de VS gaat, eens een hamburger te bestellen bij Five Guys. Toch redelijk veel authenticiteit voor zo’n grote keten. En de hamburgers zijn ongelofelijk lekker.

April 13th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ Waarom Barack Obama een half miljard dollar heeft opgehaald online

Oog voor detail. Dan Siroker die tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen Campaign Dir. of Analytics was, legt in een presentatie How we used data to the win the presidential election uit hoe maniakaal ze de website van Barack Obama hebben uitgebeend.

Ze hebben verschillende combinaties van registratiepagina’s en buttons — eerste stap in het donatieproces — getest om de meest effectieve combinatie te vinden.

Een slide uit de presentatie van Dan Siroker.

Bij de presidentsverkiezingen van 2008 zamelde de Democratische presidentskandidaat Barack Obama in totaal ongeveer 656 miljoen dollar ingezameld, waarvan liefst 500 miljoen online. Zijn Republikeinse concurrent John McCain slechts 201 miljoen.

Het is een gelijkaardig verhaal als dat van The 300 million dollar button.

Ik denk niet dat er uberhaupt budget voor is bij Vlaamse mediasites, maar zou het geen betere investering zijn om eens géén win elke dag-wedstrijd te organiseren? En het budget te spenderen aan dergelijke a/b-tests die de effectiviteit van registratie-formulieren, paywall-toegangen, etc…

Veel mediabedrijven kloppen zich op de borst dat 2010 het jaar wordt waar eindelijk ook online zal worden betaald voor content. Maar een marketingcampagne, aanbieden van kwaliteit en terugschroeven van de gratis informatie zal niet genoeg zijn om het succesvol te maken.

De site moet ook effectief zijn. En daar knelt het schoentje voor veel mediasites, vrees ik.

December 30th, 2009  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,

≈ Boom and bust, boom and bust; het nut van regulering

In oktober 2008 stelde de Amerikaanse overheid 350 miljard dollar ter beschikking van Amerikaanse banken die dreigden te kapseizen omdat te veel van hun klanten hun hypotheek niet meer konden afbetalen en/of omdat ze te veel hebben belegd in financiële producten die afgeleid zijn van die beruchte rommelhypotheken.

Dat overheidsprogramma kreeg de naam TARP — Troubled Assets Relief Program. In januari 2009 werd dat fonds uitgebreid met (nog eens) 350 miljard dollar. Toenmalig minister van Financiën en ex-bankier Henry Paulson gaf de banken een de facto blanco cheque; aan de fondsen waren bijzonder weinig beperkingen of eisen voor transparantie verbonden.

Afgelopen woensdag interviewde Jon Stewart in The Daily Show, Elizabeth Warren. Zij is professor aan Harvard en voorzitster van een parlementaire commissie die het gebruik van de TARP-fondsen door de banken onderzoekt. Rock’n Roll.

In het interview — dat overigens redelijk desastreus begint voor haar, met onder meer een pijnlijke black-out — vat ze helder samen hoe de huidige kredietcrisis het resultaat is van een twintigtal jaar financiële deregulering.

Doorheen de geschiedenis van het Amerikaanse financiële systeem is er ongeveer om de 15 jaar een financial panic geweest. Na de crisis van de jaren 30 werden er een aantal regels opgelegd en toezichtsorganen opgericht.

Volgens Warren heeft dat geleid tot een halve eeuw (relatieve) financiële stabiliteit totdat vanaf de jaren ’80 de regulering werd teruggeschroefd. Zij pleit voor een beter toezicht.

(Transcript: The Huffington Post) – So we have two choices — we are going to make a big decision, probably over about the next six months. And the big decision we are going to make is going to go one way or another. We are going decide, basically, “Hey, we don’t need regulation. You know, it is fine. Boom and bust, boom and bust, boom and bust, and good luck with your 401k.”

Or alternatively we are going to say, you know, “We are going to out with some smart regulation that is going to adapt to the fact that we have new products and what we are going to have going forward is we are going to have some stability and real prosperity for ordinary folks.”

President Barack Obama heeft, net als de andere grote kandidaten, tijdens de verkiezingscampagne bijzonder veel giften ontvangen uit de financiële sector. Ik ben benieuwd of hij het daadwerkelijk zal durven opnemen tegen de banken.

The Daily Show With Jon Stewart M – Th 11p / 10c
Elizabeth Warren Pt. 2
thedailyshow.com
Daily Show
Full Episodes
Economic Crisis Political Humor

≈ Barack Obama, the HBO president

Ik heb het vorige week gemist, maar blijkbaar heeft het Witte Huis vorige week nog wat human interest gevoed aan de pers. Politico kon achterhalen wat de TV-gewoonten zijn van Barack Obama.

Obama likes “Entourage” so much he even rearranged his campaign schedule not to miss an episode.

“We would talk about ‘Entourage’ all the time,” said White House press secretary Robert Gibbs.

Blijkbaar is Ari Gold in Entourage gebaseerd op de broer van Rahm Emmanuel, the chief of staff van Barack Obama.

Oh, en Obama is ook fan van The Wire en meer bepaald van Omar. Ik blijf Bunk toch mijn meest favoriete personage vinden.

≈ The curious case of Dr. Gray Brechin

Joris A. raadt mij via Times People een artikel aan over de architecturale erfenis van The New Deal van Franklin Delano Roosevelt. Veel van die gebouwen staan te verkommeren.

Ik zeg tegen Joris dat ik ooit nog eens een aflevering van Rondas op Klara daarover heb beluisterd. Een google search leverde niets op, maar Spotlight vond op mijn Mac wel een Adium-chat log… van oktober 2006 waar Joris en ik tegen elkaar zitten te vertellen over die aflevering in kwestie.

Ik kijk in mijn iTunes en vind die aflevering — een interview met Dr. Gray Brechin — zelfs terug in mijn muziekbibliotheek.

Op zulke momenten ben je toch enorm blij dat je al die beetjes data bijhoudt; nostalgie on steriods.

≈ De top 10 van alles

Time heeft een massief top-10 lijstjes gemaakt; van albums en films tot campaign gaffes tijdens de Amerikaanse presidentverkiezingen. Er zitten redelijk voorspelbare dingen tussen.

Foreign Policy heeft het dan weer over een andere boeg gegooid; de tien verhalen die meer aandacht verdienden in 2008. Daar zit onder andere een verhaal tussen over de kwaliteit van het staal in Shangai. Niet echt een wereldschokkende zaak op het eerste zicht, maar dat staal wordt daar wel gebruikt om flatgebouwen mee neer te poten. Die flatgebouwen zijn dus extra kwetsbaar voor natuurrampen en zullen sneller verouderen.

December 10th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , ,

≈ The War Within

The War Within – A Secret White House History 2006–2008 is het vierde deel in sterjournalist Bob Woodward zijn reeks over President Bush als, eh, oorlogspresident. Dit deel gaat over hoe the surge — een hernieuwd Amerikaans offensief in Irak om het verzet te breken — werd beslist in het Witte Huis van Bush.

Het is redelijk ontluisterend om te lezen hoe Bush drie jaar nodig had om te beseffen dat de situatie in Irak compleet verziekt was en dat de Amerikaanse troepen verzeild waren geraakt in burgeroorlog.

Het is dan weer redelijk fascinerend om te lezen hoe Bush er is in geslaagd om een versterking van de Amerikaanse troepenmacht in Irak door te drijven tegen de wil van zijn bevolking, zijn parlement, zijn generaals en zijn trouwste adviseurs zoals Condoleeza Rice.

Bush de president moet zijn meerdere erkennen in Bush de politicus. Dat is al acht jaar het probleem.

November 24th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , ,

≈ “Who’s Nalin Palin”

Newsweek heeft een reeks over de presidentsverkiezingen — Secrets of the 2008 Campaign — waarvoor reporters een jaar volledige toegang kregen, op voorwaarde dat het maar na de verkiezingen uitkwam. De 16 is voor u, maar dan in het kwadraat.

At the GOP convention in St. Paul, Palin was completely unfazed by the boys club fraternity she had just joined. One night, Steve Schmidt and Mark Salter went to her hotel room to brief her. After a minute, Palin sailed into the room wearing nothing but a towel, with another on her wet hair. She told them to chat with her laconic husband, Todd. “Ill be just a minute,” she said.

» Ja, tararra

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

1. Listen to the Gentiles, 2. Question the question, 3. Dare to be silly, 4. Simplify, simplify, 4 vuistregels van Nobelprijswinnaar voor Economie Paul Krugman die overigens recent nog eens heel helder de kredietcrisis samenvatte:

What is the nature of the crisis? The details can be insanely complex, but the basics are fairly simple. The bursting of the housing bubble has led to large losses for anyone who bought assets backed by mortgage payments; these losses have left many financial institutions with too much debt and too little capital to provide the credit the economy needs; troubled financial institutions have tried to meet their debts and increase their capital by selling assets, but this has driven asset prices down, reducing their capital even further.

De Amerikaanse beurs rendeert beter onder Democratische presidenten: 10.000 dollar wordt er ongeveer 300.000; onder een Republikein werd de 10.000 dollar “slechts” 51.000 dollar.

Over dollars gesproken, men is nog altijd op zoek naar een businessmodel voor online nieuws. Jeff Jarvis doet met “New business models for news” een duit in het zakje, ***RIMSHOT*** en breekt in een presentatie een lans voor linkjournalistiek.

Linkjournalistiek oftewel bij het correct verwijzen ook direct linken naar een artikel op een concurrerende website vindt stilaan ingang bij de traditionele media.

(Overigens: een overzicht van de beste, Engelstalige sportartikels volgens sport columnist Bill Simmons. (…) it’s really risky to work hard, because then if you fail you can no longer say that you failed because you didn’t work hard. It’s a form of self-protection. Dat komt uit een van de beste columns — een interview eigenlijk met Malcom Gladwell — van Bill Simmons zelf. Maar dit geheel terzijde.)

Do what you do best and link to the rest, zal meer en meer het motto worden. Dat is ook mijn filosofie — als deze website überhaupt een filosofie heeft –, vandaar dat je hier ook zo weinig originele content, owla managementspeak, ziet verschijnen.

Ik denk dat ik nog steeds geen mission statement voor deze site kan formuleren. Concreet komt het er op neer dat ik del.icio.us gebruik om met Joris links te delen en als ik die links ook met anderen wil delen zet ik het op mijn site.

Over Joris en del.icio.us gesproken. Wij hebben gisteren elk, onafhankelijk van elkaar, een artikel doorgestuurd uit Wired over Soviet science towns, mailde Joris mij enkele weken geleden. Quasi simultaan hebben we dus elkaar via del.icio.us een artikel doorgestuurd over wat er gebeurt als je je hoofd in een werkende deeltjesversneller steekt. Machtig.

Zo veel tralala verkopen omdat een maat hetzelfde interessant vindt, hoor ik collega Freaq denken. Het geluk zit in de kleine dingen des levens, Freaq.

Overigens ben ik vorige week naar How to lose friends and alienate people gaan kijken op het Filmfestival; een amusante film over een Britse journalist die het probeert te maken bij een Amerikaans glossy celebrityblad. Het is gebaseerd op het leven en boek van Toby Young die blijkbaar zwaar heeft geruzied over de soundtrack van de film.

John Hodgman, resident expert in The Daily Show staat op de cover van Wired en online vind je een heel uitgebreid en amusant transcript van een interview met hem. (…) and not only enjoying, but not even thinking for a second that there was anything self-indulgent or wrong about spending your parents’ money without having any thought whatsoever to preparing a career of any kind, then your detection is correct. That is exactly what that period of my life was., John Hodgman over zijn jeugd.

John Hodgman heeft overigens ook nog een reportage geschreven over Battlestar Galactica.

En om af te sluiten: Judoles met Vladimir Poetin.

≈ McCain is ook een kijkcijferkanon

De Republikeinse presidentskandidaat John McCain heeft de Democratische presidentskandidaat Barack Obama verslagen in de kijkcijfers. Dus ook een kijkcijferkanon.

Mr. McCain’s speech was watched by 38.9 million viewers on the three broadcast networks, three cable news channels, and two Spanish-language channels, according to Nielsen. That figure is slightly ahead of the 38.3 million who watched Mr. Obama last Thursday on those eight channels plus BET and TV One.

Filmpjes

Recente items


Foto's

www.flickr.com

Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent. Daarna volgde ik de Masterclass Journalistiek aan de Erasmushogeschool Brussel waar ik stage liep bij Knack en bij De Tijd. Nu werk ik als internetredacteur.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com

Vroeger was ik beter