≈ Gasrijke provincies in Bolivië eisen meer autonomie

December 16th, 2007  |  Geschreven in ≈ Terzijdes  |  6 Reacties

Ik heb er eerst in mijn feeds over gelezen, maar sinds gisteren eisen 4 gasrijke provincies in Bolivië meer autonomie onder de linkse president Evo Morales. Die wil met een extra taks de winsten van de petroleumbedrijven afromen en die opbrengsten investeren in sociale programma’s. Dat komt blijkbaar ook de facto neer op transfers van de rijke provincies naar de armere provincies.

Trefwoorden: , , , , ,

Reacties

  1. ilse zegt:

    December 16th, 2007 om 21:26 (#)

    Het verschil tussen provincies als santa cruz en potosi of oruro is echt wel frappant, vind ik. Zowel qua rijkdom, bevolking als natuur.
    Morales probeert mooie dingen, maar er spelen zoveel dingen mee. Ik vrees echt dat hij zijn grondwet er niet gaat doorkrijgen als hij de eisen van santa cruz niet gaat inwilligen. Spijtige zaak.

  2. Stijn F. zegt:

    December 16th, 2007 om 21:58 (#)

    Heb je Morales zijn interview met Jon Stewart al gezien?

  3. ilse zegt:

    December 16th, 2007 om 23:52 (#)

    Nu wel dus, het was grappig. en de commentaren gelezen ook, waar alweer hetzelfde uitkomt: veel tegenstand ook…
    Ik weet niet altijd wat ik ervan moet denken, eigenlijk.

  4. Stijn F. zegt:

    December 17th, 2007 om 00:36 (#)

    Het weinige dat ik van Bolivië weet, komt uit artikels uit The Economist.

    Dat interview met Jon Stewart is mij speciaal bijgebleven omdat het een van de weinige momenten was waar hij niet als een ‘even grote nutjob’, als Castro en Chavez, wordt afgeschilderd.

    Bovendien worden bijvoorbeeld in The Economist alle traditionele problemen, falende overheid & polarisatie tussen arm en rijk, waar een arm land als Bolivië mee kampt direct gezien als een falen van de ideologie.

  5. ilse zegt:

    December 17th, 2007 om 16:27 (#)

    Als je hier naar iemand roept “Communist” dan zegt die “ok, en dan?”, daar is het een echt scheldwoord.
    En dan het andere eind van het spectrum: ik logeerde in Santa Cruz bij een fantastisch leuke familie, en de mama liet mij op een bepaald moment het bureau van haar man zaliger zien, waar de boekenkast volstond met hakenkruis-literatuur. Ik helemaal geschokt. En als ge dat achteraf tegen andere mensen vertelt daar, dan zeggen de meesten “ja, en dan?”

  6. Stijn F. zegt:

    December 17th, 2007 om 17:19 (#)

    In Mexico hebben we ook zoiets meegemaakt. In een bergdorpje nemen we zo’n collectivo, een mini-busje, en naast ons zit er een jonge vader met zijn kindje die hij net van het school heeft afgehaald. Hij had een tatoeage van een hakenkruis op zijn arm. De andere mensen op de bus keken er inderdaad ook niet van op.

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com