§ “And in the end, life’s pretty tolerable, isn’t it?”

December 27th, 2007  |  Geschreven in § Blessay  |  1 Reactie

Aan de 7 lezers van nijst.org. Wat hieronder staat, sla je misschien beter eens over. Een gewaarschuwd mens enz…

A few years ago it dawned on me that everybody past a certain age–regardless of how they look on the outside–pretty much constantly dreams of being able to escape from their lives. They don’t want to be who they are any more. They want out. (…)

Do you want out? Do you often wish you could be somebody, anybody, other than who you are–the you who holds a job and feeds a family–the you who keeps a relatively okay place to live and who still tries to keep your friendships alive? In other words, the you who’s going to remain pretty much the same until the casket?

There’s nothing wrong with me being me, or with you being you. And in the end, life’s pretty tolerable, isn’t it?

Douglas Coupland, The Gum Thief.

Soms, je moet het mij vergeven, draai ik graag eens rondjes rond mezelf. En dan stel ik mij vragen, veel vragen. En dan probeer ik vooral de top van de piramide van Maslow, zelf-ontplooiing, te bestoken. Nu, versta me niet verkeerd; ik zou heel graag écht kunnen filosoferen. Ik zou heel graag kunnen bewijzen dat er hier naast mij géén olifant loopt. Maar daarvoor is het raadsel, mezelf, veel te ijdel.

Bezit ik genoeg inzicht in het, eh, leven? Er zullen ongetwijfeld nog meer geprivilegieerde en twijfelende twintigers rond lopen met dezelfde, eh, existentiële vraag. Ik heb ongeveer twintig jaar op de schoolbanken gezeten. Daar moet ik toch iets van opgestoken hebben. Toch, als het er op aan komt, bega ik even grote stommiteiten en heb ik even weinig grip op het leven als de rest van de mensen.

Het gaat onder meer over het inzicht om uit een relatie te stappen wanneer die doodgebloed is en niet meer te reanimeren is. Of over het inzicht om te verhuizen wanneer je voelt dat je ergens begint vastgeroest te raken. Of over het inzicht om een job op te geven die je helemaal niet gelukkig maakt.

Rondom mij heb ik mensen van mijn leeftijd dit jaar zo’n beslissingen zien nemen. Ik weet niet of ik me op dit moment zoveel levenswijsheid kan toedichten, om een beladen term te gebruiken. Ik weet dat ik bang ben om op automatische piloot te leven.

Maar bang zijn om niet in de val te trappen, is nog iets anders dan die val te ontwijken.

Vergis je echter niet. Ik kijk er naar uit, ik kijk er enorm naar uit om in 2008 een beetje meer (werk)sleur in mijn leven te hebben. Deze emotionele ballast moest gewoon eens worden weggeschreven.

Trefwoorden:

Reacties

  1. Talkin’ ’bout my generation « Rakibuzzaman blogt zegt:

    January 3rd, 2008 om 10:52 (#)

    […] Ik begrijp er helemaal niks van.  […]

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com