≈ Ik heb geen zin om een propper in Salou te worden

April 16th, 2009  |  Geschreven in ≈ Terzijdes  |  1 Reactie

Even ter herinnering: Het spreekt voor zich dat enkel ik, en bijvoorbeeld niet mijn werkgever, verantwoordelijk ben voor wat ik schrijf op deze site.

Beroepshalve surf ik godganse dagen Vlaamse nieuwswebsites af. Ik begin meer en meer het gevoel te krijgen dat heel dat universum sterk op Salou begint te lijken. Het Salou uit “Hete kussen uit Salou”.

En wij journalisten, geen haar beter dan de marketeers die we onterecht verfoeien, zijn (ook) proppers. Onze variatie op de wet T-shirtcontest is het zoveelste artikel over Amy Winehouse of de zoveelste wedstrijd waar je je persoonsgegevens prijsgeeft om iedere nanoseconde naast een plasma-tv te grijpen.

We zijn de proppers die onze ziel verkopen voor de snelle clicks en pageviews. Sensationele artikels en spectaculaire marketingacties hebben absoluut hun nut. Maar zolang we het nalaten dit te koppelen aan een redactionele lijn die trouw is aan onze identiteit, krijgen we het publiek dat we verdienen. Sprinkhanen die van de ene website naar de andere zwermen.

Als nieuwswebsite wil je geen sprinkhanen, maar mieren. Mieren die een kolonie bouwen op je site. (OK, gedaan met de fauna-metaforen). Je wil een community uitbouwen. Om trouwe bezoekers te hebben die aantrekkelijk zijn voor een adverteerder en daardoor je website commercieel leefbaar maken. Maar we hebben die community ook nodig om de kwaliteit van (online) journalistiek op te krikken.

We staan aan de vooravond van een radicale transformatie van de media en tenzij er de volgende jaren nog snel een zwaar winstgevend businessmodel uit de hemel komt vallen, zal “De Journalist” in de toekomst vooral minder collega’s hebben.

Hij of zij zal meer moeten steunen op een lezerspubliek om gegevens te verzamelen, nieuws te garen en stukken te schrijven. Die doorgedreven crowd-sourcing zal zich heus niet alleen tot de regio-journalistiek beperken.

Als we ons als proppers blijven gedragen die zich alleen bekommeren of bezoekers binnenkomen en genoeg rondklikken (en dat het niet uitmaakt op welke artikels), zullen we nooit die broodnodige community kunnen uitbouwen.

Dat vereist onder meer dat veel van die nieuwssites hun ambities moeten opbergen om hét algemene nieuwsportaal van Vlaanderen te zijn. De toekomst ligt in de niches.

(Overigens zijn de bezoekercijfers van de Vlaamse nieuwssites van die aard dat je eigenlijk alle websites — buiten Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws — moet beschouwen als niche-sites, zeker in het licht van de wereldwijde bezoekercijfers.)

Trefwoorden: , ,

Reacties

  1. Stefan Kolgen zegt:

    April 16th, 2009 om 07:19 (#)

    Het heilige huisje dat tot op heden door de journalist wordt bewoond ondergaat inderdaad een aardbeving van Abruzzo-formaat. Prettig is het niet om je plots – en veel te laat – te realiseren dat je dakloos bent en midden de (internet)gemeenschap staat.
    Hoog tijd dus om het nieuwe medium te exploreren in zijn ware aard: open, toegankelijk, verwijzend en zonder dwang.
    Maar al te vaak stranden de pogingen van mediahuizen tot het leveren van een doordachte bijdrage aan het nieuwe medium. Door enkel de technologie en trendy looks te adapteren, krijg je monsters zonder oog voor de filosofie van het internet.
    Dit is een tijd van (r)evolutie en overgang. Niemand, ik herhaal, niemand is in staat om te voorspellen wat morgen gebeuren zal met het www. Er geldt slechts één regel: faal snel, leer en start opnieuw.

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com