≈ Gezocht: passie

December 22nd, 2009  |  Geschreven in ≈ Terzijdes  |  1 Reactie

Ik heb onlangs We Feel Fine, an Almanac of Human Emotion gekocht. Zorgvuldig geaggregeerde of curated user generated content en infografieken in een prachtig vormgegeven boek. Meer heb ik niet nodig om overstag te gaan.

(Officiële embed met Amazon-link van http://wefeelfine.org.)

Since August 2005, We Feel Fine has been harvesting human feelings from a large number of weblogs. Every few minutes, the system searches the world’s newly posted blog entries for occurrences of the phrases “I feel” and “I am feeling”.

(…)

The result is a database of several million human feelings, increasing by 15,000 – 20,000 new feelings per day. Using a series of playful interfaces, the feelings can be searched and sorted across a number of demographic slices, offering responses to specific questions like: do Europeans feel sad more often than Americans? Do women feel fat more often than men?

(…)

At its core, We Feel Fine is an artwork authored by everyone. It will grow and change as we grow and change, reflecting what’s on our blogs, what’s in our hearts, what’s in our minds. We hope it makes the world seem a little smaller, and we hope it helps people see beauty in the everyday ups and downs of life.

Sinds kort is er in de online journalistiek een debat over het Grote, Alwetende Algoritme™, dat op basis van realtime zoekresultaten dicteert over welke onderwerpen journalisten moeten schrijven.

Een project zoals We Feel Fine, dat onmogelijk zou zijn geweest zonder algoritmes, geeft tegengas tegen de paranoia over een ‘slecht’ algoritme. De fout ligt niet bij de technologie, maar bij de mensen die technologie gebruiken.

De kunst van aggregeren

Een ander project dat het bewijs is dat aggregeren van andermans content meer kan zijn dan de som van het geheel, is Pictory. (Gemaakt in Django overigens.)

San Francisco – Pictory (20091222)-thumb

Pictory San Francisco.

Aggregeren is voor journalisten — als het al überhaupt wordt gedaan — nog al te vaak het archiveren en publiceren van interessante links, quotes, multimedia. Projecten zoals We Feel Fine en Pictory tonen aan dat het op een veel creatievere manier kan. Een manier die veel duurzamer is, dan het verzamelen van links.

Een reden waarom aggregeren zo moeilijk is voor (online) journalisten, is dat ze te weinig zijn gespecialiseerd in 1 onderwerp. De moderne journalist is een generalist, en moet van alles iets weten. Maar die expertise alleen is niet genoeg. Er moet ook passie zijn over het onderwerp:

Topic times voice. Or, if you’re a little bit more of a maverick, obsession times voice. So what does that mean? I think all of the best nonfiction that has ever been made comes from the result of someone who can’t stop thinking about a certain topic — a very specific aspect of a certain topic in some cases. And second, they got really good at figuring out what they had to say about it.

Daringfireball.net

Bovenstaand citaat is op veel zaken toepasbaar en zeker op online journalistiek. Het draait niet om de vorm (blogs, video, infografieken, link journalism), het draait om passie.

Trefwoorden: , , ,

Reacties

  1. Stijn V. zegt:

    December 23rd, 2009 om 09:06 (#)

    Dus een boek zoals http://twistori.com/#i_feel

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com