Archive for January, 2010

≈ Op zoek naar stalkers

Advertising Age heeft een samenvatting van een speech van Hal Varian, chief economist bij Google die hij heeft gegeven aan studenten journalistiek.

De man die dé geldkoe van Google, Adwords, heeft geperfectioneerd gelooft niet in paywalls en zegt dat een product als de iPad misschien kan realiseren waar print online nog steeds klopt: dankzij een gebruiksvriendelijke tablet kan je online content comfortabel bekijken in je zetel.

Mr. Varian’s list of suggestions doesn’t include pay walls, such as the New York Times’ plan for a metered approach to charging users. “It’s too easy to bypass,” he says.

Instead, publishers should be looking at platforms such as the iPad to lure in readers during non-work hours, when they could presumably spend more time on individual news sites if they wanted to. “The challenge is, how can we make newspaper reading a leisure-time activity again? We know reading the news is valuable to our customers, but they don’t spend much time doing it.”

Mediabedrijven hebben in de print een businessmodel opgebouwd dat gefundeerd is op user engagement; “wij hebben x duizend CIM-lezers die iedere keer x minuten spenderen in ons product.” Online draait het nog steeds te veel om pageviews en daar knelt het schoentje.

Of anders gezegd, we hebben nood aan een model waar gebruikers ons stalken en niet het huidige model waar wij gebruikers stalken met win-elk-uur-acties, met nieuwsbrieven, met 88 advertenties op 1 pagina, met verplichte en lange registratieformulieren, etc…

January 28th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

≈ ?uestlove over de Beatles-cover van 500.000 dollar tijdens Conan O’Brien

Tijdens de (gedwongen) laatste aflevering van Conan O’Brien’s Tonight Show werd Tom Hanks muzikaal geïntroduceerd met een cover van Lovely Rita van The Beatles. Blijkbaar wordt daarvoor 500.000 dollar aan auteursrechten op geïnd. (Omdat de Tonight Show een zeer populair televisieprogramma is.)

Toch volgens ?uestlove van The Roots die tegenwoordig het huisorkest zijn van de talkshow van Jimmy Fallon.

yo i hate spoiling but i will have you know that walk on song we just heard was half a milli. i know cause i got the list rate at nbc

Tweet #1 van ?uestlove

that first stunt was what it was (no spoilers) but tom’s walkon music on conan is on my “restricted” list—wow a $500,000 walkon song lol.

Tweet #2 van ?uestlove

In een, eh, zowel vormelijk als inhoudelijk hilarisch twessay (ok, ok, dat woord heb ik net uitgevonden) gaat ?uestlove verder in op hoe men op televisie die gigantische standaardtarieven probeert te omzeilen.

Ofwel de artiest in kwestie paaien met een gastrol of cameo in de show, ofwel de artiest rechtstreeks contacteren en vragen een lager tarief aan te rekenen. Wat in dit geval een beetje moeilijk was. De auteursrechten van The Beatles zijn in bezit van wijlen Michael Jackson. Tarieven voor nummers van overleden artiesten kunnen dus moeilijker worden omzeild.

Maar soms doen levende artiesten ook zeer moeilijk:

one day i gave my last minute clearance list in before a show only to be told mid show i couldn’t use “cry me a river” for joan rivers because justin timberlake charged an enormous rate. i “think” he is the only non dead/non rock and roll hall of famer to charge this strange rate….which kills me because the second we get any Richard on the show i wont even be allowed to do “Dick In A Box”—unless we pay the rate.

some artists are just dicks and are like “NO!”

?uestlove

Hilarisch. Het heeft er alle schijn van weg dat men bewust voor die dure song heeft gekozen. Het is tegelijk obsceen en ongelofelijk grappig, dat Conan O’Brien uit protest het management van NBC nog 500.000 dollar laat dokken. Stick it to the man!

January 26th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , ,
January 25th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , ,

≈ Greg Hadfield over innovatie in mediabedrijven

Greg Hadfield die verantwoordelijk was voor digital development bij Telegraph Media Group heeft vorige week zijn vertrek aangekondigd. Dat deed hij langs zijn neus weg op een conferentie.

Volgens hem gaat de innovatie in de gevestigde mediabedrijven te traag en hij trekt daarom naar een kleinere, meer wendbare startup. Ongetwijfeld zit er nog een heel verhaal achter. Maar dit opiniestuk op The Guardian is alvast erg sterk.

No longer can newspapers survive by publishing at their readers, by talking down to them, by controlling what can and can’t be written or said. In future, they will have to provide – and share, not “own” – the online environment in which they can meet the needs of individual members of their community. They have to be part of social media, not monolithic media.

January 19th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

≈ Waarom journalisten het zo lastig hebben met User Generated Content

I’ve read all the essays in Journalists Defending Journalism http://jr.ly/qc2v They’re obsessed with the threat from User Generated Content.

Jay Rosen op Twitter.

Ik heb de essays nog niet gelezen, maar de reactie van Jay Rosen op Twitter vat eigenlijk heel goed samen waar old school journalisten zich vaak in vastrijden in debat over journalistiek en nieuwe media: User Generated Content.

Journalisten reageren vaak zo overdreven emotioneel op User Generated Content omdat die hen in een identiteitscrisis heeft geduwd: Journalisten zijn gatekeeper af en kunnen ook niet meer claimen dat enkel zij uitstekende journalistiek produceren.

1. Heimwee naar journalisten als gatekeepers

Recent vond er een debat plaats aan de Hogeschool Universiteit Brussel over de toekomst van de journalistiek, georganiseerd door masterstudenten journalistiek. Een verslag daar van stond in het decembernummer van De Journalist. Ik kon er zelf niet bij zijn.

Op basis van het verslag leken het genuanceerde discussies. Toch zie je daar ook dat Vlaamse journalisten nog steeds worstelen met User Generated Content.

“In een opiniestuk over de Vlaamse blogs schreef ik eens dat ik heel weinig goede blogs terugvond in Vlaanderen”, gooide Kristof Hoefkens (redacteur cultuur en media bij De Standaard) de knuppel in het hoenderhok. “Ik kreeg er veel virtuele knuppels voor terug.” Georges Timmerman (De Werktitel) gooide er meteen nog eentje achteraan: “Is er eigenlijk wel goede burgerjournalistiek in Vlaanderen?”

Is er een professionele filter nodig tussen de burgerjournalist en de professionele sector? Of om het met moderator Peter Verlinden scherp te stellen: “Mag iedereen op eender welke ongecontroleerde manier nieuws lanceren?”

De Journalist, december 2009.

Ter plaatse zal het betoog van de panelleden ongetwijfeld genuanceerder zijn geweest, maar in die roep om een filter schuilt er veel heimwee naar de goede oude tijd.

De tijd waar je nog Humo las om te weten welke platen er hip waren en niet Cutting Edge, Digg of Goddeau. Waar je nog de krant moest lezen of de televisie open moest te weten wat deze of gene politicus nu bedoelde in plaats van de website, de facebook-pagina, de twitteraccount, etc… te volgen. Die gatekeeper-functie is definitief verdwenen.

2. Journalisten verliezen hun claim op uitstekende journalistiek

De proef zou eens op de som moeten worden genomen, maar stel dat je journalisten (= mensen min of meer voltijds journalistiek werk leveren voor mediabedrijven) vraagt de verhouding tussen bloggers, mensen die Wikipedia onderhouden, etc… en hen te visualeren. Hoeveel van hen zouden er een piramide schetsen?

Onderaan heb je ‘gewone’ bloggers. Daarboven heb je de ‘goede’ bloggers. En aan de top heb je de journalisten die ‘echte’ journalistiek leveren.

Journalisten worden echter meer en meer generalisten en minder specialisten, zeker binnen de huidige organisatie van mediabedrijven. Het is een kwestie van rendabiliteit. En ik vrees dat die trend nog lange tijd zal blijven aanhouden, vooraleer de slinger — ongetwijfeld — terug zal slaan.

Vanuit die realiteit kunnen journalisten niet meer het monopolie op uitstekende journalistiek claimen. Dat lukt nu al niet meer binnen bepaalde niches, zoals technologieverslaggeving.

Het verschil zit hem in de expertise die er voor zorgt dat een gepassioneerde ‘amateur’ veruit beter werk kan leveren dan een journalist die een vlot, maar oppervlakkig stuk kan maken. De hobbyist heeft er het gros van zijn vrije tijd voor over, de journalist kan of wil zich soms niet meer dan een uurtje per week vrijmaken om zich in een onderwerp te verdiepen.

3. Stenen gooien vanuit een glazen huis

Wil een journalist in de huidige omstandigheden kwalitatief werk blijven leveren dan zal hij of zij verder moeten kijken dan zijn of haar traditioneel netwerk. Meer nog, journalisten zullen de community van gepassioneerde amateurs de hand moeten reiken en moeten aanvaarden dat zij de hulp zullen nodig hebben van hobbyisten.

Of journalisten kunnen blijven hun neus ophalen voor User Generated Content. En bij iedere fout op Wikipedia of zaken zoals de farce met koningin Fabiola op Belga zichzelf op de borst kloppen zonder al te veel zelfkritiek. Maar daarvoor is de (Vlaamse) journalistiek niet foutloos genoeg.

But in my first week as a newspaper editor I misidentified a source. He was a 300-pound German-American plumber, even more intimidating than Bremner, and when he got done with me, he had cleared up any misunderstanding I might have had about the importance of checking it out.

In my years as a print copy editor in St. Louis and Minneapolis, I was made acutely aware of just how close we all are to making fools of ourselves in public every day. I learned just what a glass house we live in.

It is not wise to throw stones at the people outside.

Steve Yelvington.

January 14th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com