Archive for March, 2010

≈ Vaderlandse geschiedenis

Ik moet ergens 8 of 9 jaar geweest zijn toen ik dit boekje mocht meenemen tijdens het opruimen van de bibliotheek in mijn lagere school. Mijn eerste stappen in onze vaderlandse geschiedenis, gedrukt in 1973. Enkele weken geleden vond ik het zelf terug.

(Foto’s zijn genomen met de iSight-camera van mijn iMac, vandaar de mindere kwaliteit.)

Ik heb dat boekje tientallen keren uitgelezen. Misschien is dat wel de reden geweest waarom ik geschiedenis ben gaan studeren en niet klassieke filologie, economie, rechten, etc…

Trouwens, de reden waarom we Congo zijn gaan koloniseren, is de volgende:

Hij [Koning Leopold II] stuurde er dappere mannen naartoe, want in het pas ontdekte land was nog heel veel werk. Het was een arm, wild land. Grote groepen Arabieren kwamen ‘s nachts de negerdorpen omsingelen. Veel oude negers, de vrouwen en de kinderen werden vermoord. De jonge, sterke negers werden aan ketens vastgebonden en meegesleurd. Ze werden als slaven verkocht. De Arabische slavenhandelaars werden door de soldaten van Leopold II verdreven.

Dieu le veut.

March 28th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ Grit

Ik heb al veel willen zijn in mijn leven; archeoloog, ontwerper van Lego-blokken, piloot, schrijver, ingenieur, programmeur, journalist en nu hacker journalist.

Los daarvan — en mocht ik een pak slimmer zijn en beter zijn in wetenschappelijk onderzoek — heb ik al altijd mijn leven willen wijden aan de studie van succes. Succes als in hoe gedetermineerd een mens is door zijn genen (nature vs. nurture), zijn omgeving, zijn opvoeding, de levenstandaard van de ouders, etc…

Anders gezegd; hoeveel heb je zelf in handen om iets te maken van je leven. Een onderdeel daarvan is de eigen mentale sterkte, karakter, doorzettingsvermogen, grit, of hoe je het ook omschrijft. Iets wat je nodig hebt als de omstandigheden tegen zitten.

Millenials, mijn generatie, is een stuk zachter en individualistischer opgevoed dan hun ouders. In een fantastisch artikel over de langetermijn effecten van de crisis op de Amerikaanse samenleving schrijft The Atlantic dat veel millenials niet goed opgevoed zijn om de huidige crisis te doorstaan. Ze hebben niet genoeg doorzettingsvermogen en ze zijn niet zelfstandig genoeg om door te gaan wanneer de omstandigheden tegen zitten.

Ron Alsop, a former reporter for The Wall Street Journal and the author of The Trophy Kids Grow Up: How the Millennial Generation Is Shaking Up the Workplace, says a combination of entitlement and highly structured childhood has resulted in a lack of independence and entrepreneurialism in many 20-somethings. They’re used to checklists, he says, and “don’t excel at leadership or independent problem solving.”

(…)

Perhaps most worrisome, though, is the fatalism and lack of agency that both Twenge and Alsop discern in today’s young adults. Trained throughout childhood to disconnect performance from reward, and told repeatedly that they are destined for great things, many are quick to place blame elsewhere when something goes wrong, and inclined to believe that bad situations will sort themselves out—or will be sorted out by parents or other helpers.

Eerder dit jaar had The Atlantic ook al aangehaald dat kandidaat-leerkrachten die werden gescreend op hun doorzettingsvermogen veel beter waren dan kandidaten die werden geselecteerd op basis van hun schoolprestaties.

What did predict success, interestingly, was a history of perseverance—not just an attitude, but a track record. In the interview process, Teach for America now asks applicants to talk about overcoming challenges in their lives—and ranks their perseverance based on their answers. (…) Gritty people, the theory goes, work harder and stay committed to their goals longer. (Grit also predicts retention of cadets at West Point, Duckworth has found.)

Of in de woorden van Malcom Gladwell:

People think that Tiger is tougher than Mickelson because he works harder. Wrong: Tiger is tougher than Mickelson and because of that he works harder.

Het artikel dateert van 2006, ik vermoed dat Malcom Gladwell nu wel iets anders zou schrijven over Tiger woods. Het blijft echter een van mijn favoriete quotes.

March 21st, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , ,

§ Misschien is het geen leeg getetter meer

Vooraf: Deze post staat al een week of 2 4 in mijn drafts en iedere keer opnieuw begin ik er aan te prutsen. Het ging eerst over Facebook die een grote bron van trafiek voor nieuwssites wordt. Dan is het een beetje ontspoord. Maar kom, voor de archieven.

Misschien is het omdat Facebook recent 5 jaar is geworden of Google opeens Buzz heeft gekoppeld aan Gmail*, maar de laatste tijd zijn er echt veel artikelen te lezen online en offline waar de ondertoon dezelfde is: “Bloggen, Facebook, Twitter, … Dat is hier precies voor echt. Misschien moeten we ons daar eens serieus mee bezig houden.”

En het is ook voor echt:

Nielsen reports that Internet users worldwide now spend 5.35 hours a month on social networks, up from just three hours a year ago. The social web is the new home page; remember how news sites all put up “make us your home page” buttons just a decade ago. News sites, of course, are lucky to break into double digits — 10 minutes — per month in usage.

(…)

That old newsprint-based serendipity we bemoaned was being lost in the move to web searching and browsing is being reborn. (…) Among this vast infinity of story reading choice, we’re using our friends and colleagues as filters, though the process is still ungainly.

Nieman Journalism Lab.

Matt Haughey, bezieler en oprichter van Metafilter zei enkele jaren geleden al zoiets; dankzij social media heb je de mogelijkheid om een even goede en zelfs betere filter te maken voor informatie die je interesseert, ontroert, doet lachen, etc… dan een krant, magazine, etc…

I don’t read printed newspapers. (…) I generally read at least a couple dozen articles daily though, mostly pointed out by my social circle (people who blog that I follow, twitter users I trust, friends sharing things in Google Reader). Friends are an amazing social filter and the social filter is essentially replicating the water cooler online.

Matt Haughey.

Awe

De meest wijdverspreide tool om artikels, links of andere items te delen, is e-mail. Enkele wetenschappers hebben op basis de statistieken van The New York Times onderzocht, waarom mensen nu net dat artikel en niet het andere naar elkaar doormailen.

Wat hen daarbij opviel, is hoe relatief klein het aandeel van de artikels over seks, geweld, etc… was en hoe populair lange artikels waren over niet voor de hand liggende onderwerpen. Artikels die inspireerden, die zorgden voor de beste respons:

“Emotion in general leads to transmission, and awe is quite a strong emotion,” he said. “If I’ve just read this story that changes the way I understand the world and myself, I want to talk to others about what it means. I want to proselytize and share the feeling of awe. If you read the article and feel the same emotion, it will bring us closer together.”

The New York Times.

Nick Bilton van The New York Times omschrijft het zo:

If someone approached me even five years ago and explained that one day in the near future I would be filtering, collecting and sharing content for thousands of perfect strangers to read — and doing it for free — I would have responded with a pretty perplexed look. Yet today I can’t imagine living in a world where I don’t filter, collect and share.

The New York Times.

Social media & the BBC

Dankzij sites zoals Facebook, Twitter is het aggregeren van interessante links pas echt doorgebroken. Zo is voor veel nieuwssites Facebook al de grootste bron van externe trafiek na Google. Sites zullen komen en gaan, maar het ‘delen’ zal blijven bestaan.

Omwille van die structurele verschuiving in het internetgebruik moeten journalisten bij de BBC zich ondertussen zich quasi verplicht verdiepen in social media.

“This isn’t just a kind of fad from someone who’s an enthusiast of technology. I’m afraid you’re not doing your job if you can’t do those things. It’s not discretionary”, he is quoted as saying in the BBC in-house weekly Ariel.

The Guardian.

Niemand heeft een idee hoe de redactie van de toekomst er echt gaat uitzien. Maar alle werkbare modellen gaan uit van een groter aandeel van geaggregeerde links die het eigen aanbod moeten complementeren.

Door de schaarste van de middelen zullen er meer en meer keuzes moeten worden gemaakt op de redacties in de verhalen die ze zelf maken. Do what you do best and link to the rest, zoals dat heet.

Er zijn bekende voorbeelden van onafhankelijke nieuwssites die al jaren doorgedreven linken, zoals The Huffington Post. Veel journalisten, en bij uitbreiding mediabedrijven, hebben daar vooroordelen over: 1. Aggregeren is volgens hen ‘stelen’; al is er wel iets te zeggen voor een soort richtlijn over citeren. 2. linken naar externe sites (en zeker al naar de concurrentie) is stom, want dan stuur je de bezoeker weg.

Links, met liefde verzameld

Maar ik vind The Huffington Post niet het beste voorbeeld. De Headlines van The Morning News zijn dat. Dat zijn links die met liefde zijn verzameld op nieuwssites, blogs, twitter, etc… Net zoals bij Google kom je iedere keer terug naar die site, om er weer van te willen worden gestuurd.

Ik ben er van overtuigd dat je niet goed kan aggregeren als je niet vertrouwd bent met social media; als je geen rist sites of personen volgt via RSS, Twitter, etc…

Het probleem is dat nog veel te veel journalisten social media, of het internet tout court, echt niet in de vingers hebben en zo’n zaken gewoon weg niet kunnen. (Ik zou er ook graag een stuk beter in willen zijn.) En dat hypothekeert niet alleen hun eigen carrière maar ook de toekomst van hun medium.

Nieuwssites blijven nog te veel doen alsof zij de enige site ter wereld zijn waar iets interessants op is te vinden. Dat is wereldvreemd. Miljoenen mensen delen links met elkaar, dat is geen leeg getetter. Het wordt tijd dat nieuwssites dat ook beginnen te doen.

The implied motto of every paper in the country should be: all the news that’s fit to link.

Steven Johnson

* Mijn meninkje over Google Buzz: Het is in de eerste plaats geen bedreiging voor Twitter of Facebook, maar vooral voor Microsoft (Windows Live) en Yahoo. Facebook is een ander publiek. En Twitter, dat is een soort protocol aan het worden. Het meest elegante aan Google Buzz is de manier waarop je naar een discussie kan linken. Iedere discussie heeft een permalink, zoals een discussie op een forum. Iets wat ik heel erg mis bij Facebook en Twitter.

≈ Zeg, hoe is het op uw nieuw werk?

Druk.

Met als collateral damage een privé leesachterstand die problematisch begint te worden.

March 6th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags:

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com