≈ Het El Dorado van iPads en paywalls

April 4th, 2010  |  Geschreven in ≈ Terzijdes

Het is weer zover. Het De zoveelste mededeling dreigement dat nieuws binnenkort niet meer gratis zal zijn. Waarom deze keer?

Omdat Le Monde, The Times en The Sunday Times, kranten zoals The Wall Street Journal binnenkort vervoegen met een paywall en omdat uitgevers denken dat ze op tabletcomputers zoals de iPad opnieuw hun lezers in het eigen kleine koninkrijkje zullen kunnen houden. Iets wat o zo herkenbaar is voor printbedrijven.

Tabletpc’s en iPads

Voor wie het nog niet doorheeft: tabletpc’s, daar zal je op kunnen surfen. Op het internet. Waar behalve veel brol, porno en triviale info ook machtig veel kwalitatieve informatie slechts een muisklik vingerafdruk is verwijderd van de gebruiker. Je gaat al een superieur product, lees arbeidsintensief, product moeten maken om mensen te doen betalen.

Ik vrees dat het voor de meeste printbedrijven, met hun al zeer zware kostenstructuur en verminderde return uit de print, aartsmoeilijk wordt om investeringen te kunnen dragen waar je apps zoals Elements mee zal kunnen afleveren.

Neen, waar de nadruk op zal liggen is het produceren van hergebruikbare, media-neutrale content die op verschillende platformen (print, website, mobiele site, apps) etc… op de een of andere manier kan worden gemonetiseerd. Hier en daar aangevuld met links, video’s, etc… Een onvriendelijke term daarvoor is eenheidsworst, maar dat zal de realiteit zijn. Zeker in België.

De uitdaging zal er in bestaan om kwalitatieve informatie te produceren en die toch zo veel mogelijk tot haar recht laten komen op de verschillende platformen. Het zal voor uitgeverijen veel praktischer zijn om te experimenteren met speciale designs voor iedere soort journalistiek.

Op dit moment moeten alle soorten print-journalistiek eigenlijk door dezelfde mal op websites; die van het nieuwsbericht; 1 kolom tekst, wat paragrafen en enkele afbeeldingen of video’s rond de tekst. Reportages of lange interviews komen daar niet volledig tot hun recht, en zetten aan tot oppervlakkig leesgedrag.

Voor dergelijke meerwaarde-stukken zou er een geïntegreerd design moeten zijn. De uitgeverij Gannet heeft een dergelijke experiment opgezet: The Bold Italic. Die aanpak heeft een groot voordeel; de reportage zal zowel op een gewoon scherm als op een tabletscherm tot haar recht komen.

Als je gewoon ietwat herschreven print-artikels, aangevuld met wat video’s en links, op de andere platformen dumpt dan mogen uitgevers hun hoop opbergen om op die platformen een even duurzaam businessmodel te creëren zoals het in print is geweest (en nog een tijdje zal zijn).

Paywalls

En eigenlijk zouden uitgevers het gewoon moeten toegeven. Waarom experimenteren vooral zij, en niet televisiezenders, met paywalls op het internet? Omdat een paywall op korte termijn de beste manier is om hun abonnees niet kwijt te spelen.

Finally, as John Gapper notes, there’s another calculation going on here: at the margin, implementing an online paywall is a good way of preventing print subscribers from cancelling their subscriptions on the grounds that they can get the same content online for free.

Op zich is dat geen slechte strategie, ware het niet dat je zo nieuwe concurrenten op het net vrij spel geeft. Verder is een paywall-strategie echt moeilijk: 1. Slechts een handjevol loyale bezoekers zal (een bescheiden bedrag) willen betalen en een deel van de trafiek zal migreren naar gratis sites. 2. Een stringente paywall maakt het onmogelijk voor mensen om je inhoud met hun netwerk te delen op Facebook, Twitter, etc… 3. De informatie achter de paywall zal van zeer hoge kwaliteit moeten zijn om de concurrentie aan te kunnen met andere, al dan niet betalende, sites.

In de print kunnen uitgevers breaking news, een ander bericht van het persagentschap belga of een herschreven persbericht monetiseren en daarmee andere journalistiek subsidiëren. Dergelijke berichten, nog een pak andere, zullen nooit achter een paywall kunnen zitten.

Prioriteit nr. 1: het verhogen van de user engagement

Maar er wachten uitgevers nog een grotere uitdaging vooraleer ze daadwerkelijk een rendabele, hybride strategie van betalende en gratis informatie kunnen ontwikkelen buiten de print. Een Amerikaan was in december 2009 gemiddeld meer dan 5 uur actief op een sociale netwerksite en slechts 10 minuten op een nieuwssite volgens Nielsen.

10 minuten. Uitgevers zullen het gebrek aan user engagement moet aanpakken: 1. Door niet meer, maar andere en gestructureerde informatie die de lezer broodnodige duiding verschaft. 2. Door hun journalisten aanwezig en aanspreekbaar te laten zijn op de site en op andere sociale netwerken.

Dat zou prioriteit nummer 1 moeten zijn. Want zonder een verhoogde user engagement zullen al die expedities naar het El Dorado van iPads en paywalls een voor een uitdraaien op een catastrofe.

Trefwoorden: , , , ,

Comments are closed.

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com