Archive for September, 2010

≈ The New Twitter, nog beter voor breaking news

Let’s see what’s on the wires.

Why can’t you wait for newspapers like everybody else?

‘Cause I think it’s productive to know today’s news today.

And it makes me one day smarter than you, which I enjoy as well.

Charlie Wilson’s War

De nieuwe homepage van Twitter is precies nog beter geworden om ‘breaking news’ te volgen.

(…) he expects Twitter will be more like Google than Facebook — a destination for quick visits rather than extended time-wasting and engagement sessions. Twitter users come to the service when they have an extra moment waiting in line, and return throughout the day.

Elman (who previously worked at Facebook) said it’s philosophically important for Twitter that the people don’t necessarily know what they’re looking for when they access the service — they just want to be informed.

Liz Gannes, GigaOm

Vroeger konden enkel journalisten relatief efficiënt verschillende nieuwsbronnen volgen via de telex van Belga of van een ander persagentschap.

Zij waren eigenlijk effectief de enige die gemakkelijk een antwoord konden vinden op de vraag: “Wat gebeurt er nu in de wereld?”

We hebben al RSS-gehad, maar dat is eigenlijk nog een stuk te traag. En nu is er Twitter. Waar iedereen zijn eigen ‘telex’ kan samenstellen.

‘Breaking News’, in gelijk welke niche, is aan het democratiseren. En dat betekent dat het moeilijker en moeilijker zal worden daar geld voor te vragen. In de print en online.

September 15th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

≈ Hoe Mark Zuckerberg de verkoop van Facebook kan tegenhouden

Binnenkort komt The Social Network uit, een film over de begindagen van Facebook.

Naar aanleiding daarvan zullen er de komende weken wellicht een pak artikelen over Facebook en over de stichter ervan, Mark Zuckerberg, worden geschreven.

The New Yorker heeft Mark Zuckerberg zelf te pakken gekregen. Vanity Fair heeft een portret van internetondernemer Sean Parker* die Mark Zuckerberg heeft geholpen om van Facebook een bedrijf te maken.

Dit zijn alvast 2 artikelen die ferm de moeite zijn. De ambitie van Mark Zuckerberg is bijna tastbaar in die artikelen. Hij wil het internet, en bij uitbreiding de wereld, veranderen. En hij is daarvoor niet te beroerd neen te zeggen** tegen een boot een olietanker met geld.

Terry Semel, the former C.E.O. of Yahoo!, who sought to buy Facebook for a billion dollars in 2006, told me, “I’d never met anyone—forget his age, twenty-two then or twenty-six now—I’d never met anyone who would walk away from a billion dollars. But he said, ‘It’s not about the price. This is my baby, and I want to keep running it, I want to keep growing it.’ I couldn’t believe it.”

The New Yorker.

Nu, zo grenzeloze ambitie is van alle tijden. Maar wat het hier zo speciaal maakt is dat Mark Zuckerberg Facebook kan blijven controleren.

Internetondernemers starten met een idee. En dan hebben ze geld nodig om dat uit te voeren. En daarvoor verkopen ze vaak een aandeel aan venture capitalists die al dan niet op korte termijn een zo groot mogelijke return willen hebben. Wat de facto betekent dat een stichter soms wordt gedwongen om zijn kindje te verkopen aan een andere speler; wat er is gebeurd bij Zappos.

Parker was able to negotiate for Zuckerberg something almost unheard of in a venture-funded start-up: absolute control for the entrepreneur. Because of that, Zuckerberg, to this day, allocates three of Facebook’s five board seats (including his own). Without that control, Facebook would almost certainly have been sold to either Yahoo or Microsoft, whose C.E.O., Steve Ballmer, offered $15 billion for it in the fall of 2007—only to be met with a blank stare from the then 23-year-old Zuckerberg.

Vanity Fair.

* Sean Parker is trouwens de moeite. Stond als internetondernemer aan de wieg van Napster en is precies de guru van de internetguru’s.

** Merci @Jomz.

September 14th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , ,

≈ Kindle, na een week

Mijn Kindle DX

Sinds vorige week maandag heb ik een Kindle DX Graphite met 3G-functionaliteit.

Ik was al fan van de iPhone/iPod-app, maar de Kindle DX is nog straffer.

De eerste ervaring was wel grappig. Ik zat uit pure gewoonte op het scherm te ‘tappen’.

Er zijn nog wat andere zaken die af en toe een beetje tegennatuurlijk aanvoelen. Maar al bij al ben je zeer snel weg met de interface.

Het is verschrikkelijk comfortabel om te lezen. Het scherm ververst zeer snel en de batterijduur is redelijk indrukwekkend. Ik zit nog steeds in de eerste herlaadbeurt.

Het is een absolute aanrader voor mensen die véél boeken lezen en niet echt getrouwd zijn met het fysieke item boek.

Zo heb ik bijvoorbeel de klepper Postwar van Tony Judt staan, maar ik durf die niet mee te nemen in mijn rugzak omdat die anders binnen een week compleet is gehavend. Ik heb hem nu ook voor de Kindle gekocht.

Ik ben iemand die regelmatig pasages noteert en met de Kindle is dat een ongelofelijk gemak. Even een passage highlighten en voordat je het weet zit in het de ‘cloud’ en kan je er overal aan.

Het kopen van boeken gaat ook zeer vlot, al duurt het over 3G wel af en toe langer dan de spreekwoordelijke minuut. Volgens mij gaan er al gauw vlammen uit mijn Visa-kaart komen, dit terzijde.

Een negatief punt is natuurlijk wel de rechten van de boeken. Ze zijn niet uitleenbaar, en ook niet alle boeken zijn in alle regio’s beschikbaar. Zo zitten Microserfs van Douglas Coupland en Infinite Jest van David Foster Wallace nog niet in de catalogus.

Of ik nog papieren boeken ga kopen? Ja, zeker van die salontafelboeken als Designing Obama of paperbacks die echt goedkoper zijn.

Maar het gros van mijn boeken zal ik lezen op mijn Kindle.

September 6th, 2010  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com