Archive for May, 2019

Wat is er blijven hangen na 5 dagen Tokyo

Ik werd vorige week uitgenodigd voor een bedrijfs- en congresbezoek in Tokyo van een Japans IT-conglomeraat. Het was overweldigend en fascinerend. Onder meer door het drukke programma, maar de stad op zich is al een machine waar je als Westerling wel de radertjes herkent en toch zwaar gedesoriënteerd kan zijn.

  • Door de infrastructuur en de wolkenkrabbers voelt Tokyo echt aan als een Amerikaanse stad, maar dan met een subliem openbaar vervoer, relatief veel fietsers en zeer weinig daklozen. (Ik heb er twee gezien op vijf dagen tijd.)
  • De taalbarrière is echt enorm. De meeste Japanners spreken slechts enkele zinnen Engels, al zijn ze zeer behulpzaam. Ik moest geld afhalen omdat mijn kredietkaart niet in een restaurant werd aanvaard en natuurlijk vond ik die 7Eleven niet in hetzelfde, gigantische, winkelcentrum waar je wel met een Mastercard geld kan afhalen. Mastercard wordt bijna overal in winkels aanvaard, maar niet bij de meeste bankautomaten. Drie kwartier gebaren maken en op plannetjes wijzen later, was het dan toch in orde.
  • Een zwart kostuum, wit hemd en zwarte das is er het bedrijfsuniform voor mannelijke bedienden (als ze geen bedrijfsuniform hebben). Maar achter die formele stijfheid zitten echte mensen. Ik heb nog nooit een CEO van een techbedrijf op een persconferentie onverbloemd strategische fouten zien toegeven. Silicon Valley-CEO’s lijken vaak meer chatbots die vage zinnetjes aframmelen waar alle kleur uitgehaald is en je beloven later echt te antwoorden (niet).
  • Als je naar Japan gaat, is een persoonlijke wifi-hotspot huren (mogelijk op de luchthaven) een redelijk goede investering. Je kan dan ook Google Maps gebruiken (Offline kaarten downloaden kan daar niet met kaarten-app van Google.)
May 18th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes

Dit is wellicht de nieuwe Pets.com

As WeWork grows and changes, its CEO is learning to listen more, he says in a group interview later. “Part of growing up is getting comfortable with the world, where people do have an opinion that might not be your opinion,” he says. “It’s good to listen.” Then, for the third time that day—perhaps because I’ve joined the interview remotely—he calls me Amy, which is not my name. A spokesman says he regrets that.

Bron: Bloomberg.

May 15th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes
May 15th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes

‘It’s time to break up Facebook’

Wellicht het meest heldere pleidooi en de beste handleiding tegen (tech-)monopolies die een niet-economisch publiek zal lezen dit jaar.

“Mark may never have a boss, but he needs to have some check on his power. The American government needs to do two things: break up Facebook’s monopoly and regulate the company to make it more accountable to the American people.”

Link: It’s Time to Break Up Facebook

May 10th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

De link tussen het Darpa-programma en soaps

Eisenhower and McElroy understood the resistance to radical ideas inside large organizations. McElroy had overcome resistance to his crazy soap opera idea. During his long military career, the president had seen firsthand how interservice rivalries slowed progress, and he complained about it both publicly and privately.

Uit Loonshots.

May 5th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes

Dus, dàààg Twitter

*Blaast het stof van deze blog*

De nadelen wegen zwaarder door dan de voordelen. Het was na 12 jaar ruim tijd om er mee te stoppen.

De belangrijkste reden om Twitter tot het absolute minimum te beperken, is het boek Ruined by Design. Twitter is gewoon een verschrikkelijk bedrijf, misschien is het dat altijd geweest, dat zijn meest kwetsbare gebruikers overlevert aan internettrollen. Het zou veel meer kunnen doen om geen turbo te zetten op haat. Freedom of speech is niet gelijk aan freedom of reach, zoals ze dat bij Pinterest in de praktijk brengen.

Twitter is een bakker geworden die zijn brood verpest met zure en giftige krenten, een ongevraagd verslag van propaganda, gehaat en speelplaats-drama. ‘Dit heb je gemist’ is subtekst voor ‘Moet je nu eens horen wat voor verschrikkelijke dingen X tegen Y zegt’. Vaak van mensen die alleen maar belangrijk zijn omdat je er aandacht aan besteed en niet omgekeerd.

Twitter is nog altijd een goede plaats om interessante mensen te vinden en het meest interessante deel van het internet te vinden en het uit te lezen. Maar Twitter doet bijna niks om je al de toxische rotzooi te helpen zeven en te negeren, integendeel. Twitter past al jaren zijn platform aan om je als gebruiker in allerlei onzinnige discussies te dwingen, om je dingen te laten zeggen die je bijna nooit in iemands gezicht zou durven zeggen en om je waanzinnig veel tijd te doen verliezen. Facebook, zelfs Facebook, geeft je meer moderatietools.

Twee maand geleden logde ik uit op Twitter*. Ondertussen heb ik een werkbare manier gevonden om zonder trollen en drama goudklompjes te vinden. Ik gebruik Nuzzel, die Twitter voor je leest, bookmarks en nieuwsbrieven. Ik spendeer minder tijd online (en ik lees in de plaats veel meer boeken).

Interessante, althans wat ik interessant vind, links ga ik in het vervolg delen op deze blog. Ik ga de rss-feed ook koppelen aan mijn Twitter-account. In een ideale wereld verwijder ik mijn account volledig, maar het is voor de meeste mensen nog hun eigen nieuwsfeed/RSS-lezer.

Dus, dàààg Twitter.


Ik besef maar al te goed dat sommige mensen Twitter nodig hebben. Een jonge journalist heeft Twitter bijvoorbeeld nodig om zich te laten opmerken. Als ik kijk naar de jongere collega’s die via hun Twitter-account bij ons vast zijn binnengeraakt, is dat wel niet omdat ze elke dag al rellend de loopgraven uitstormen, maar omdat ze bewijzen dat ze iets door en door kennen en dat ze slechts 140/280 tekens nodig hebben om een helder verhaal te schrijven. (In de trant van ‘For sale: baby shoes, never worn.’)

*Ik moet nog wel even inloggen voor wat opkuiswerk enz. Maar daarna is het genoeg geweest.

May 4th, 2019  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: ,

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com