§ Blessay

§ 12 tips voor een goede stage als journalist

  1. Weet goed waar je aan begint. Je gaat niet betaald worden. Met een beetje geluk betalen ze jouw vervoerskosten terug. Met verschrikkelijk veel geluk en een goede stage wordt je aangenomen, maar hoop daar niet op.
  2. Lees iedere dag drie kranten. Neen, serieus. Lees iedere dag drie kranten.
  3. ‘Geef mij werk.’ Neem één à twee dagen de tijd om te zien hoe de redactie draait. Zoek uit wie de taken echt verdeelt op jouw redactie. Stap dan in het vervolg altijd op die mens af als je werk gedaan is en als ze je niet direct zelf een nieuw karwei geven. De vraag ‘Is er nog iets dat ik kan doen?’ wordt altijd geapprecieerd. De eerste keren zal je afgewimpeld worden of zal je een saaie klus moeten uitvoeren. Neem het niet persoonlijk. Ze kennen je nog niet.
  4. Laat weten waar je mee bezig bent. Journalisten hebben meestal zo’n drukke agenda of zijn zo geconcentreerd met hun eigen ding bezig, dat ze jou uit het oog verliezen. Nogmaals neem dat niet persoonlijk, maar stap zelf op hun af en vertel waarmee je bezig bent, wanneer je denkt dat je ze mag storen.
  5. Wees geduldig. De eerste twee weken zullen ze je testen. Je zal eens een artikel op proef moeten schrijven. Je schrijft bijvoorbeeld een artikel over de Griekse bosbranden, maar een andere journalist schrijft het voor ‘echt’. In de eerste twee weken is dat compleet normaal. Als het daarna gebeurt, moet je jezelf vragen beginnen te stellen.
  6. Neem alles aan, maar zeg op tijd neen.Als stagiair zullen er heel wat karweitjes op jou gedumpt worden. Zeg op tijd stop, wanneer je ziet dat de combinatie van deadlines onmogelijk wordt.
  7. Zoek je eigen niche uit. Na verloop van tijd zul je iedereen zijn dada’s ontwaren. Als je een beetje geluk hebt, zullen er ook ergens gaten zijn of gaten vallen. Ik had bij De Tijd geluk dat er tijdens mijn stageperiode heel wat buitenlandjournalisten op vakantie waren. De overgebleven journalisten schreven niet al te graag over de Verenigde Staten, zodat ik heel leuke stukken over de VS mocht schrijven. Je moet er dus een beetje geluk mee hebben, maar je zou er toch in moeten slagen om je naar de redactie op één à twee onderwerpen als specialist te profileren.
  8. Zit niet te chatten. Meestal zijn de journalisten redelijk permissief op het vlak van surfen, checken van je persoonlijke mails, etc. Overdrijf er echter niet mee. Zit ook zeker niet te chatten of je op een andere manier online bezig te houden wanneer je geen werk hebt. Dat is de slechts mogelijke indruk die je kan maken en je mag er op rekenen dat de journalisten veel minder geneigd zullen zijn om je werk te geven. Zoek of vraag dan werk.
  9. Je gaat iets verprutsen. Of het nu wel of niet jouw schuld zal zijn, doet er niet toe. Als je iets verprutst of ziet dat je iets gaat verprutsen, trek aan de noodrem. Houd het niet voor jezelf totdat het uiteindelijk uitkomt.
  10. Zwart, ŽŽeen klontje suiker en een wolkje melk. Je bent een stagiair, dus trek je neus niet op voor het herschrijven van een Belga zodat hij in de layout past.
  11. Vraag feedback.
  12. Noteer de contactgegevens van iedereen waar je mee spreekt of belt.
December 3rd, 2007  |  Published in § Blessay
Tags: , , ,

Gelezen: Liar’s Poker

Auteur en journalist Michael Lewis wordt omwille van Liar’s Poker ook wel de ‘Ik, Ali’ van de financiële journalistiek genoemd. Het boek is deels een verhaal van zijn belevenissen in het Wall Street van de jaren ’80 en een losse kroniek van de hausse op de obligatiemarkt waar hij in terecht kwam.

Die hausse werd veroorzaakt door de eerste soort obligaties die hypotheekleningen van de modale Amerikaan herverpakken. Dergelijke ‘mortgage bonds’, maar dan gebaseerd op hypotheken van minder kredietwaardige Amerikanen (subprime-kredieten), hebben dit jaar een crisis veroorzaakt in de Amerikaanse vastgoedsector en in de financiële sector wereldwijd. Daardoor liggen ze ook aan de basis voor de algemene onrust op de beurzen sinds augustus.

Lewis dook onder in het Wall Street van de jaren ’80 van de vorige eeuw. Hij kwam er terecht bij de zakenbank Salomon Brothers die destijds gold als de meest agressiefste, meest harteloze én meest winstgevende zakenbank ter wereld. Dat Salomon Brothers zo winstgevend was, kwam doordat ze als eerste een levensvatbare markt voor die ‘mortgage bonds’ konden opstarten. Door hun pioniersrol hadden ze enkele jaren aan een stuk een monopoliepositie in een explosief groeiende markt.

Door de subprime-crisis is de verhaallijn over die mortgage bonds zeer actueel. Daarom alleen al is het boek aan te raden voor wie op een eenvoudige manier inzicht wil krijgen in de financiële mechanismen die er voor zorgen dat een Europese bank zware verliezen lijdt omdat de modale Amerikaan zijn huis niet meer kan afbetalen.

Maar de meest saillante stukken vind je in de autobiografische verhaallijn. Lewis beschrijft op een heel kleurrijke manier de macho-cultuur die bij Salomon Brothers heerste. Een ‘trader’ was of werd bijna altijd een dikke en scheldende blanke vent die meer met zijn volgende maaltijd inzat dan met het geld van zijn klanten. Zelf heeft Lewis zijn eerste klant bijna ‘opgeblazen’. Lewis had hem waardeloze obligaties verkocht waardoor de investeerder een miljoenenverlies leed. Maar al snel leerde Lewis de klappen van zweep, waardoor hij voor zijn vijfentwintigste met miljoenen schoof én er ook fors aan verdiende.

Ik had beter economie gestudeerd en ondergedoken bij een hedge fund.

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com