» Debriefing

» Alles kan, behalve omhoog vallen

Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen vaak. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

Interview van The Guardian met Nobelprijswinnaar Paul Krugman over waarom de wereldeconomie het komende jaar niet omhoog zal vallen, na de vrije val van het voorbije anderhalf jaar.

Analyse van macro-cijfers van de Duitse economie — een van de voornaamste handelspartners van België — ; precies niet al te hoopgevend voor een fors en snel herstel.

Breedbeeld-fotosite The Big Picture over het protest in Iran.

Collega Kristof P. is door Noorwegen getrokken. De foto’s zijn genomen met een point-and-shoot camera.

En als uitsmijter; zoon van Fidel Castro dacht dat hij aan het, eh, cyberdaten was met een 27-jarige Colombiaanse schone en lost daarbij veel over zijn privé-leven. Zijn cybergeliefde blijkt in werkelijkheid een Cubaans-Amerikaanse man te zijn.

June 16th, 2009  |  Published in » Debriefing
Tags: , , , , ,

» Op zoek naar centen voor journalistiek (II)

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses. Ook voor de lengte van deze post. Het spreekt ook voor zich dat enkel ik, en bijvoorbeeld niet mijn werkgever, verantwoordelijk ben voor wat ik hier schrijf.

Vandaag raakte bekend dat de (failliete) Amerikaanse krant The Seattle Post-Intelligencer een doorstart maakt als website. De ‘krant’ zal dus enkel online verschijnen en de redactie werd daarvoor quasi gedecimeerd. Van een kleine 200 journalisten zullen er nog 20 overschieten. En voor wie er nog aan twijfelt, die zullen alles moeten kunnen:

We don’t have reporters, editors or producers—everyone will do and be everything. Everyone will write, edit, take photos and shoot video, produce multimedia and curate the home page.

De meeste van de weerhouden journalisten zouden ook jonger zijn dan 40 jaar. Kijk, ik vind dit een drama dat er zoveel ervaring verdwijnt uit de journalistiek. Op de redactie zit ik op een armlengte van iemand die 25 jaar ervaring heeft en even verder zitten er journalisten die nog méér kilometers op de teller hebben. Ik overdrijf niet als ik zeg dat ik nog iedere dag van hen leer.

Het mag dan nog niet zo slecht gaan als in de Verenigde Staten — ook hier is The great restructuring begonnen: kleinere redacties en meer redacteur-fotografen in plaats van beroepspersfotografen.

Ik heb sympathie voor de acties van de journalistenbond en de persfotografen, maar die acties zijn niet meer dan achterhoedegevechten. De ‘nieuwe’ journalist zal minder collega’s hebben, meer een generalist moeten zijn dan een specialist en niet bang mogen zijn van foto-, audio-, en video-bewerking. Ik vrees dat sociale acties en overleg bitter weinig aan dit scenario zullen veranderen.

Het ziet er ook naar uit dat dit proces zich eerder vroeger dan later zal voltrekken. Het is daarom jammer dat er op sectoraal niveau te weinig wordt gepraat over de heroriëntering en bijscholing van de bestaande journalisten. Het blijft meestal bij workshops van een uur of 3 over onderwerpen als “efficiënter zoeken op het internet”.

Een betere en structurele manier zou zijn om die journalisten die niet zo vertrouwd zijn met online journalistiek en internet terug naar de schoolbanken te sturen, voor een maand of zo. (Laat interim-krachten, eventueel (deels) gesubsidieerd door de overheid, dan even hun plaats in nemen.) Zo gaat die broodnodige ervaring van die (oudere garde) journalisten niet verloren en doen beginnende journalisten ervaring op in de media.

Overigens mocht ik verantwoordelijk zijn voor een opleiding journalistiek in het hoger onderwijs, ik denk dat ik serieus zou overwegen om in de toelatingsvoorwaarden te schrijven dat een kandidaat-student al minstens een jaar een actieve blog moet hebben, een basiskennis heeft van html en css en weet dat je met Facebook meer kan dan enkel het lief van een vriend te veilen of tetris te spelen. Maar dit terzijde.

Meer links, after the jump.

Read the rest of this entry »

March 17th, 2009  |  Published in » Debriefing
Tags: , ,

» Op zoek naar centen voor journalistiek

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

Het traditionele business-model van (print-)journalistiek — advertenties (zoekertjes) en lezersinkomsten — staat onder druk door de crisis. Door het internet. Door crisis én het internet.

Enfin, eigenlijk is men maar van een ding zeker: Dat het slecht gaat en dat we op zoek moeten gaan naar een nieuw business-model voor (serieuze) journalistiek.

Globaal gezien kalft de lezersmarkt voor (betalende) kranten en magazines af. Via het internet zouden de kranten dat verlies aan lezers kunnen opvangen.

Voor iedere lezer die een krant of tijdschrift kwijtspeelt moeten ze ongeveer 10 bezoekers extra lokken naar hun site lokken, om daar ongeveer dezelfde advertentie-tarieven aan te kunnen rekenen.

Naast de kanttekening dat print-advertenties waarschijnlijk te duur zijn, is het een feit dat de print-journalistiek zichzelf moet heruitvinden zowel op papier als online, zowel inhoudelijk als economisch.

Newsweek vraagt zich af of serieuze journalistiek eigenlijk ooit commercieel leefbaar is geweest.

Overigens zijn Europese printmedia veel meer aan het innoveren dan de Amerikaanse, volgens het Amerikaanse tijdschrift Time.

Enkele weken geleden stak Time het vuur aan de lont: kranten en magazines zouden moeten stoppen met hun content gratis weg te geven. In plaats daarvan zouden ze een soort iTunes Music Store voor nieuws moeten ontwerpen. Je betaalt met andere woorden een klein bedrag voor 1 artikel.

Over die micropayments is ondertussen al heel wat (virtuele) inkt gevloeid. Veruit de meest interessante opmerkingen kon je lezen op de blog van Freakonomics.

Oh, en een topman van Google heeft geld geïnvesteerd in een start-up die in Amerika mini-weekbode’s wil opstarten.

Een andere piste is die van Kachingle.com, dat experimenteert met attention data. In plaats van te betalen voor 1 artikel, betaal je een vast bedrag dat verdeeld wordt over een aantal sites naargelang je consumptiepatroon.

Als extraatje, de mooiste kranten volgens The Society for News Design:

En om af te sluiten; veruit de mooiste verklaring de oorzaken van de subprime- en kredietcrisis:


The Crisis of Credit Visualized from Jonathan Jarvis on Vimeo.

Helemaal tot aan het einde geraakt; straf. Als beloning foto’s van Natalie Portman. Via Den Bompa van Wolf.

February 22nd, 2009  |  Published in » Debriefing
Tags:

» Ja, tararra

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

1. Listen to the Gentiles, 2. Question the question, 3. Dare to be silly, 4. Simplify, simplify, 4 vuistregels van Nobelprijswinnaar voor Economie Paul Krugman die overigens recent nog eens heel helder de kredietcrisis samenvatte:

What is the nature of the crisis? The details can be insanely complex, but the basics are fairly simple. The bursting of the housing bubble has led to large losses for anyone who bought assets backed by mortgage payments; these losses have left many financial institutions with too much debt and too little capital to provide the credit the economy needs; troubled financial institutions have tried to meet their debts and increase their capital by selling assets, but this has driven asset prices down, reducing their capital even further.

De Amerikaanse beurs rendeert beter onder Democratische presidenten: 10.000 dollar wordt er ongeveer 300.000; onder een Republikein werd de 10.000 dollar “slechts” 51.000 dollar.

Over dollars gesproken, men is nog altijd op zoek naar een businessmodel voor online nieuws. Jeff Jarvis doet met “New business models for news” een duit in het zakje, ***RIMSHOT*** en breekt in een presentatie een lans voor linkjournalistiek.

Linkjournalistiek oftewel bij het correct verwijzen ook direct linken naar een artikel op een concurrerende website vindt stilaan ingang bij de traditionele media.

(Overigens: een overzicht van de beste, Engelstalige sportartikels volgens sport columnist Bill Simmons. (…) it’s really risky to work hard, because then if you fail you can no longer say that you failed because you didn’t work hard. It’s a form of self-protection. Dat komt uit een van de beste columns — een interview eigenlijk met Malcom Gladwell — van Bill Simmons zelf. Maar dit geheel terzijde.)

Do what you do best and link to the rest, zal meer en meer het motto worden. Dat is ook mijn filosofie — als deze website überhaupt een filosofie heeft –, vandaar dat je hier ook zo weinig originele content, owla managementspeak, ziet verschijnen.

Ik denk dat ik nog steeds geen mission statement voor deze site kan formuleren. Concreet komt het er op neer dat ik del.icio.us gebruik om met Joris links te delen en als ik die links ook met anderen wil delen zet ik het op mijn site.

Over Joris en del.icio.us gesproken. Wij hebben gisteren elk, onafhankelijk van elkaar, een artikel doorgestuurd uit Wired over Soviet science towns, mailde Joris mij enkele weken geleden. Quasi simultaan hebben we dus elkaar via del.icio.us een artikel doorgestuurd over wat er gebeurt als je je hoofd in een werkende deeltjesversneller steekt. Machtig.

Zo veel tralala verkopen omdat een maat hetzelfde interessant vindt, hoor ik collega Freaq denken. Het geluk zit in de kleine dingen des levens, Freaq.

Overigens ben ik vorige week naar How to lose friends and alienate people gaan kijken op het Filmfestival; een amusante film over een Britse journalist die het probeert te maken bij een Amerikaans glossy celebrityblad. Het is gebaseerd op het leven en boek van Toby Young die blijkbaar zwaar heeft geruzied over de soundtrack van de film.

John Hodgman, resident expert in The Daily Show staat op de cover van Wired en online vind je een heel uitgebreid en amusant transcript van een interview met hem. (…) and not only enjoying, but not even thinking for a second that there was anything self-indulgent or wrong about spending your parents’ money without having any thought whatsoever to preparing a career of any kind, then your detection is correct. That is exactly what that period of my life was., John Hodgman over zijn jeugd.

John Hodgman heeft overigens ook nog een reportage geschreven over Battlestar Galactica.

En om af te sluiten: Judoles met Vladimir Poetin.

» Synoniem voor recessie, zes letters

‘» Debriefing’ ? Geregeld bookmark ik sneller interessante links, dan ik ze hier kan posten als ‘≈ Terzijdes’. Om die achterstand in te halen, schrijf ik ze af en toe weg in één grotere post. Omdat ik tegen dan vaak al vergeten ben, waar ik de link heb opgepikt, ontbreken de bronvermeldingen. Mijn excuses, maar er is 90 procent kans dat ze van de usual suspects komen: kottke.org, notcot, del.icio.us en digg.

Zwarte sneeuw zien & baden in rijkdom

Amerikaanse werknemers kloppen minder uren en zien hun voltijdse betrekking eroderen naar een parttime job. Door het inkrimpende loonbriefje krijgt de Amerikaanse consument, die zorgt voor ongeveer 70 procent van het BNP van de VS, nog een klap bovenop een gedevalueerd huis en een massieve schuldgraad.

Ondertussen verdienden 50 hedge-fund managers het afgelopen jaar tesamen 29 miljard dollar. Absolute grootverdiener was John Paulson met drie komma zeven miljard dollar of 2,34 miljard euro. Ter info, het mediaan inkomen van een Amerikaans gezin was ongeveer 60.500 dollar.

Since 1913, the United States witnessed only one other year of such unequal wealth distribution — 1928, the year before the stock market crashed, according to Jared Bernstein, a senior fellow at the Economic Policy Institute in Washington. Such inequality is likely to impede an economic recovery, he said.

“For a recovery to be robust and sustainable you can’t just have consumer demand at Nordstrom,” he said. “You need it at the little shop on the corner, too.”

Kunst & design

Voor de mensen die ook snel een fortuin willen bijeen speculeren — New York Magazine gaat na wat 10 jaar geleden de beste investering van 100.000 dollar was –, kunst blijkt minstens even rendabel te zijn als aandelen van Apple.

Over kunst en andere antiquiteiten gesproken: Op de Zuidpool zijn de schuilhutten bewaard gebleven van de poolreizigers Robert Falcon Scott en Ernest Shackleton (fotoreeks, na de link), zoals zij die in het begin van de twintigste eeuw hebben achtergelaten. Door de vrieskou is alles perfect geconserveerd. Het brood staat zelfs nog op tafel.

Dan Hill over het design van de website van het tijdschrift Monocle, m.i. een van de mooiste magazine-sites.

Lost, Congo-style

Afgelopen week crashte een vliegtuig in een Congolese woonwijk. De dodentol zou opgelopen zijn tot 44. In het vliegtuig zaten ongeveer 85 inzittenden. Het slachtofferaantal zou nog hoger hebben gelegen, moest een van de passagiers — een veertien-jarige dochter van een Amerikaanse ontwikkelingshelper — niet zo koelbloedig zijn geweest:

Inside the shattered Congolese airliner, 14-year-old April Mosier raced away from where flames were swelling, a surging throng of human panic close behind.

She came upon a crack toward the right front of the fuselage, too small even for her 4-foot-9, 96-pound frame to wriggle through.

A man stood next to her. Both feared for their lives.

“Let’s open this crack; otherwise we’re going to die,” April said to him in Swahili.

De kilogram-crisis

De oer-gewichten uit de negentiende eeuw — die dienen als de internationale standaarden voor een kilogram — vertonen miniscule verschillen. Kort door de bocht: Wetenschappers weten niet meer hoeveel een kilogram precies weegt. Nu de fysica-theorieën zo gedetailleerd worden, zorgt zo’n een verschil van enkele duizendsten achter de komma voor hoofdbrekers.

De ironie van communautaire eisen

De Franstalige politici scharen zich opnieuw achter hun eis om de gewesten en niet de gemeenschappen de hoekstenen van de federale staat België te maken, nu Vlaanderen meer socio-economische autonomie eist. De Tijd legt de vinger op de wonde:

En toch duikt het spook van de drieledigheid weer op. Meer nog, de Franstalige overwinning lijkt stilaan onafwendbaar. Als Vlaanderen sociaaleconomisch meer hefbomen wil hebben, zullen de gewesten aan gewicht winnen in het Belgische staatsbestel, terwijl het belang van de gemeenschappen zal afnemen. Ook Europa geeft met het ‘werklandprincipe’ aan dat de gewesten en niet de gemeenschappen de toekomst zijn.

Vlaanderen moet zich bezinnen, want het streven naar meer Vlaanderen dreigt minder Vlaanderen op te gaan leveren.

» The Great Depression [Redux]

[Niet veel tijd gehad om te bloggen deze week en, achteraf gezien, gigantisch veel links _bijeengesprokkeld_ in mijn del.icio.us-account.]

Na desastreuze werkloosheidscijfers zijn bijna alle economen het er over eens dat de Amerikaanse economie een recessie aan het beleven is. Die komt na een groeiperiode die meerdere records liet sneuvelen op het vlak van bedrijfswinsten. En toch, is het voor de modale Amerikaan eigenlijk al een tiental jaar een permanente recessie:

The median household earned $48,201 in 2006, down from $49,244 in 1999, according to the Census Bureau. It now looks as if a full decade may pass before most Americans receive a raise.

De afgelopen tien jaar waren voor Jeff Tweedy, van de fenomenale Amerikaanse rockgroep Wilco, ook niet bepaald de meest vrolijke. Jeff Tweedy heeft last van ernstige en chronische migraine-aanvallen die op hun beurt zorgden voor depressies, paniekaanvallen en een verslaving aan pijnstillers.

I’ve always been turned off by that idea of the suffering drugged-out artist. It’s always made me sort of nauseated to think that I could fit in to that stereotype. But like a lot of addicts, you come up with a way to prove to yourself that you’re different — that that’s not really who you are.

De beruchte Russiche wapensmokkelaar Viktor Bout werd van de week aangehouden in Thailand. Viktor Bout — die als inspiratie diende voor de film Lord of War — heeft nog een tijdje vanuit Oostende zijn handeltje gevoerd en bleef maar wapens verhandelen terwijl hij al jaren werd opgejaagd.

At the same time, both those shocks are mild compared to the one experienced by Westerners who move to Russia—and find themselves in a place where life is so full of lethal danger that some people see little point in reducing risk at the margins: a world of gaping pot-holes, tipsy ambulance-drivers and melting icicles which hang from ledges like daggers.

Het Britse weekblad The Economist over de appreciatie van, eh, living on the edge in Rusland.

Hetzelfde artikel heeft het ook over hoe veiligheidsmaatregelen roekeloos gedrag in de hand kunnen werken: An experiment in Munich found that the drivers of taxicabs fitted with anti-lock braking systems were involved in no fewer accidents than those without. That is because the former used those superior brakes not to practise prudence but to drive more aggressively.

The New Yorker-journalist Malcom Gladwell heeft enkele jaren geleden ongeveer hetzelfde punt gemaakt in zijn reportage over SUV’s. Jettas are safe because they make their drivers feel unsafe. S.U.V.s are unsafe because they make their drivers feel safe. That feeling of safety isn’t the solution; it’s the problem.

Fuck You And Your H2, H2 is een model van SUV-jeeps, een ludiekere actie dan die pipo’s die de banden van zo’n jeeps lek steken.

De Californische gouverneur Arnold Schwarzenegger, Hummer-fan van het eerste uur en Global Warming Terminator, vliegt dagelijks op en af met een privévliegtuig (betaald uit eigen zak) naar zijn werk. The governor’s Gulfstream jet does nearly as much damage to the environment in one hour as a small car does in a year (…). Zijn grote CO2-voetafdruk compenseert hij door geld te storten in een klimaatfonds.

En als uitsmijter: Indische douaniers pluizen dagelijks alle (internationale) tijdschriften in India uit. Ze zoeken naar kaarten van India en bestempelen letterlijk de kaart als “Vals” wanneer die bijvoorbeeld de Indisch-Pakistaanse grens verkeerd weergeeft.

» Een permanente recessie & een permanente revolutie

Het verhaal van de week, de maand, het afgelopen jaar en zelfs de voorbije decennia: de verarming van de Amerikaanse middenklasse. In een uitstekende analyse verklaart The Washington Post waarom de Amerikaanse Jan Modaal al jaren in een permanente recessie leeft door stagnerende lonen, een peperdure gezondheidszorg, jobonzekerheid en andere de stijgende kosten.

Dezelfde mechanismen steken ook in België, met beperkte mate, de kop op en zorgen bij de werknemers voor de eis tot meer koopkracht en voor de stakingsgolf van de afgelopen week.

Intussen in de dolgedraaide Amerikaanse voorverkiezingen in de aanloop naar de presidentsverkiezingen was er een klein schandaaltje door de banden tussen een Canadese ondernemer, een mijndeal in Kazakstan, het lobbywerk van ex-president Bill Clinton en campagnegiften. En als toemaatje: een infografiek over wie het meest geld krijgt van de olie-industrie tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen.

De twee verhalen die ik in de loop van de week meermaals heb herlezen, zijn The Anatomy of local breaking news story en Schamper: our student newspaper on Drupal.

Vooral dat Schamper op Drupal verhaal is zot interessant. Bijna alle traditionele nieuwsmedia zullen de komende jaren naar een “web first”-strategie evolueren. Als ze dat al niet hebben gedaan. Concreet komt het er op neer dat een journalist in de toekomst snel het nieuws, en het verloop van de feiten, “live” moet verslaan op de website en er tegen de volgende dag of week een artikel voor de krant of voor het magazine moet schrijven.

Traditioneel moet de journalist daarvoor twee systemen gebruiken: Een systeem om het artikel in de krant te schrijven en dan nog een systeem om op het internet te publiceren. Bij Schamper hebben ze voor een radicale oplossing gekozen. Dankzij de mogelijkheden van Drupal gebruiken ze één systeem om te publiceren op het net én in de print. Ze hebben Drupal geïntegreerd met hun layout-software Indesign.

Bovendien is Drupal open source. De implementatie van Drupal zal wellicht verschrikkelijk veel manuren hebben gekost, maar ze hebben geen geld moeten spenderen aan twee peperdure systemen om op het net en in de print te publiceren. Met die omschakeling zijn ze de traditionele media een jaar of vijf voor.

Btw. Ik ben benieuwd wat er met del.icio.us zal gebeuren wanneer Yahoo daadwerkelijk wordt overgenomen.

February 3rd, 2008  |  Published in » Debriefing
Tags: , , , , ,

» Verhofstadt III

Naar alle waarschijnlijkheid komt er een noodregering verlenging van de regering van lopende zaken onder uittredend premier Guy Verhofstadt die ook als communautair ontmijner het veld zou worden ingestuurd. Leterme en het kartel CD&V/N-VA kunnen nog een tijdje van hun politieke maagdelijkheid genieten. Maar met Verhofstadt als staatsman in de schijnwerpers begint de slogan Wie gelooft die man nog? dag na dag ironischer te klinken.

Venezuela verwerpt nipt de nieuwe grondwet van president Chavez die onder de nieuwe grondwet zich onbeperkt zou mogen kandidaat stellen bij de presidentsverkiezingen. Chavez heeft zijn nederlaag al toegegeven en noemde de 51-49 een foto-finish. Niets belet Chavez natuurlijk een nieuwe versie in te dienen of een ‘Putin’ te doen.

Na de Democratische delegatie van de Amerikaanse staat Florida wordt nu ook die Michigan door de nationale partijleiding geschorst. Concreet betekent het dat de delegaties van beide staten hun stemmen verliezen wanneer de Democratische delegaties in de zomer van 2008 hun presidentskandidaat verkiezen. Beide staten hadden hun eigen voorverkiezing (Primary) vervroegd om net meer op het nominatieproces te kunnen wegen. Ondertussen is het in Iowa, de eerste staat waar de voorverkiezingen worden gehouden, onwaarschijnlijk spannend bij de Democraten als bij de Republikeinen. Barack Obama en Mike Huckabee liggen daar nu respectievelijk bij beide partijen aan kop. Obama heeft Oprah, maar Huckabee heeft Chuck Norris. Chuck Norris doesn’t endorse, he tells how it’s gonna be.

Trouwens: Iedere minuut groeit de Amerikaanse overheidsschuld met ongeveer 1 miljoen dollar aan.

December 3rd, 2007  |  Published in » Debriefing
Tags: , , , , , , , ,

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com