≈ In Irak zijn zelfs douches dodelijk

Volgens het Amerikaanse persagentschap AP heeft het officiële dodentol van het Amerikaanse leger de kaap van de 4000 gerond. Ongeveer vijf jaar nadat president Bush de overwinning — Mission Accomplished — in de Irak-oorlog heeft uitgeroepen, blijft het slachtofferaantal gestaag aandikken. En dat voor een oorlog die volgens toenmalig minister van Defensie Donald Rumsfeld slechts enkele weken, hoogstens een paar maanden zou duren.

Het officiële dodentol laat overigens de dode (Amerikaanse en internationale) huurlingen, de gesneuvelde Iraakse veiligheidstroepen én de vermoorde burgerslachtoffers buiten beschouwing.

12 van die 4000 officiële doden konden alvast worden vermeden. Ze zijn gestorven aan elektrocutie als gevolg van de slechte elektrische bedrading in de barakken in Irak.

Staff Sgt. Ryanh D. Maseth is een van die twaalf doden. Toen hij begin januari een douche nam in zijn barak werd hij geëlektrocuteerd. Er komt een parlementair onderzoek naar de 12 sterfgevallen.

Zijn familie spant alvast een rechtszaak aan tegen KBR die voor de bouw en het onderhoud van barakken in Irak instaan. KBR is een onderdeel van het concern Halliburton dat nog door vice-president Dick Cheney werd bestuurd.

Het is niet de eerste keer dat KBR in het nieuws komt door nalatigheid, winstbejag en corruptie. Eerder raakte al bekend dat KBR veel te hoge (energie-)facturen doorrekende aan het Pentagon, barakken liet verloederen en bedorven voedsel aan soldaten voorschotelde.

Oh, en vorige week raakte gaf het Pentagon in een officieel rapport schoorvoetend toe dat er geen band bestond tussen Saddam Hoessein en Al Qaeda. Naast de massa-vernietigingswapens, die er niet waren, was dat die andere slam dunk-claim om Irak binnen te vallen.

Er zijn al staatshoofden door veel minder tot aftreden gedwongen.

March 24th, 2008  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , ,

≈ Volg het Amerikaanse belastinggeld

Op USAspending.gov kun je de aanbestedingen van de Amerikaanse federale overheid volgen.

De huurlingen van Blackwater, bijvoorbeeld, kregen in 2006 slechts 3,5 procent van contracten toegekend na een openbare aanbesteding die openstond voor alle firma’s. Het merendeel van de contracten, voor 2006 in totaal maar liefst 593 miljoen dollar, verkrijgt Blackwater door middel van zogenaamde ‘no-bid’-contracts. Daarbij is weinig tot geen competitie bij het toekennen van een aanbesteding.

Die ‘no-bid’-contracts liggen in de VS erg onder vuur van wege de verspilling van belastinggeld en het nepotisme dat bij het toekennen gebeurt. Ten eerste omdat de kosten van die aanbestedingen veel te zwaar uitvallen en vaak niet in overeenkomst zijn met het resultaat. Zo kwam het enkele jaren geleden aan het licht dat Halliburton in zo’n contract veel te hoge kosten aanrekende voor de catering van soldaten in Irak. Catering die bovendien ondermaats was op het vlak van hygiëne en voedselkwaliteit.

En ten tweede omdat die ‘no-bid’-contracts vooral bedrijven als Halliburton en Blackwater ten goede zijn gekomen. Dat zijn bedrijven die heel nauwe banden hebben met president Bush en andere Republikeinen.

Zo’n database is ook in België nodig. Dan kunnen zo’n stoten als met die Glenn Janssens en met Noël Slangen sneller door het publiek worden ontmaskerd wanneer politici en pers aan hun waakhondfunctie verzuimen.

December 16th, 2007  |  Published in ≈ Terzijdes
Tags: , , , , , ,

Filmpjes

Recente items


Over mezelf

Welkom op de persoonlijke website van Stijn F. Ik heb geschiedenis gestudeerd aan de Universiteit Gent en ik werk als journalist voor het financieel-economische weekblad Trends. Ik schrijf voornamelijk over technologie(bedrijven) en supermarkten.

Contact: stijnf apenstaart gmail punt com